Στο Ισραήλ οι πολίτες δεν εκλέγουν απευθείας πρωθυπουργό ούτε βουλευτές ανά εκλογική περιφέρεια. Ολόκληρη η χώρα αποτελεί μία ενιαία εκλογική περιφέρεια, στην οποία οι ψηφοφόροι επιλέγουν ένα κόμμα ή έναν συνασπισμό κομμάτων από κλειστές λίστες υποψηφίων. Οι 120 έδρες της Κνεσέτ, του ισραηλινού κοινοβουλίου, κατανέμονται αναλογικά με βάση τα εκλογικά αποτελέσματα.
Για να εκπροσωπηθεί ένα κόμμα στη Βουλή πρέπει να συγκεντρώσει τουλάχιστον 3,25% των έγκυρων ψήφων. Όσα κόμματα δεν ξεπεράσουν αυτό το όριο μένουν εκτός Κνεσέτ και οι ψήφοι τους δεν υπολογίζονται στην κατανομή των εδρών. Στις εκλογές του 2022, για παράδειγμα, περίπου 420.000 ψήφοι, σχεδόν το 9% του συνόλου, δεν απέφεραν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.
Οι έδρες κατανέμονται με τη μέθοδο που ονομάζεται Bader–Ofer, που ευνοεί ελαφρώς τα μεγαλύτερα κόμματα. Δύο κόμματα μπορούν επίσης να συμφωνήσουν πριν από τις εκλογές να συνυπολογιστούν τα υπόλοιπα των ψήφων τους κατά την τελική κατανομή των εδρών, χωρίς αυτό να συνεπάγεται πολιτική συνεργασία.
Το βασικό χαρακτηριστικό του συστήματος είναι εδώ και πολλά χρόνια κανένα κόμμα δεν έχει εξασφαλίσει αυτοδύναμα τις 61 έδρες που απαιτούνται για κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Έτσι, μετά τις εκλογές αρχίζουν διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού. Ο πρόεδρος της χώρας αναθέτει σε έναν βουλευτή την προσπάθεια σχηματισμού κυβέρνησης, δίνοντάς του αρχικά 28 ημέρες, με δυνατότητα παράτασης έως 14 επιπλέον ημερών.
Αυτό προσφέρει ιδιαίτερη διαπραγματευτική ισχύ στα μικρότερα κόμματα, τα οποία μπορούν να εξασφαλίσουν υπουργεία, χρηματοδοτήσεις ή πολιτικές δεσμεύσεις με αντάλλαγμα τη συμμετοχή ή τη στήριξή τους στην κυβέρνηση.
Το αποτέλεσμα είναι ένα σύστημα που εξασφαλίζει ευρεία εκπροσώπηση των διαφορετικών πολιτικών, θρησκευτικών και κοινωνικών ομάδων, αλλά δυσκολεύει την κυβερνητική σταθερότητα. Οι κυβερνήσεις όμως εξαρτώνται από εύθραυστες συμμαχίες και συχνά καταρρέουν πριν ολοκληρωθεί η κανονική τετραετής κοινοβουλευτική θητεία, οδηγώντας τη χώρα σε πρόωρες εκλογές.
Με άλλα λόγια, το ισραηλινό εκλογικό σύστημα αποτυπώνει με μεγάλη ακρίβεια τον κατακερματισμό της κοινωνίας, αλλά μετατρέπει τον σχηματισμό και τη διατήρηση μιας κυβέρνησης σε διαρκή πολιτική διαπραγμάτευση.
