Με πρόταση του το Συντηρητικό Κόμμα της Βρετανίας φιλοδοξεί να ενισχύσει την προστασία της χώρας απέναντι σε εναέριες και πυραυλικές απειλές προτείνοντας τη δημιουργία μιας αμυντικής ασπίδας «Britannia Shield», με αρχικό προϋπολογισμό 10 δισ. λιρών (ή περίπου 12 δισεκατομμυρίων ευρώ). Το πρόγραμμα -που αναφέρεται ενδεικτικά στο ελληνικό παράδειγμα της «Ασπίδας του Αχιλλέα»- προβλέπει αποπληρωμή σε βάθος δεκαετίας και δίνει έμφαση στα ραντάρ, στα συστήματα διοίκησης και ελέγχου, στους αναχαιτιστικούς πυραύλους και στις δυνατότητες αντιμετώπισης drones.
Ωστόσο, ανεξάρτητοι αναλυτές έχουν εκφράσει σημαντικές αμφιβολίες για την επάρκεια αυτής της χρηματοδότησης. Σύμφωνα με τις δικές τους εκτιμήσεις, η ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου, πολυεπίπεδου συστήματος αεράμυνας και αντιπυραυλικής προστασίας θα απαιτούσε πολλαπλάσια μεγάλα ποσά.
Η βασική διαφορά αφορά στο επίπεδο προστασίας που μπορεί να προσφέρει το διαθέσιμο κονδύλι. Ανάλυση του πανεπιστημίου του Lounghborough αναφέρει πως τα 12 δισ. ευρώ θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν μια ουσιαστική αρχική επιχειρησιακή δυνατότητα, με αξιοποίηση υφιστάμενων βρετανικών συστημάτων, ναυτικών μέσων, εναέριων αισθητήρων και τεχνολογιών αντιμετώπισης μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Δεν επαρκούν, ωστόσο, για την πλήρη ανάπτυξη μιας πολυεπίπεδης αρχιτεκτονικής εθνικής άμυνας.
Το ενδεικτικό σχέδιο και ο προϋπολογισμός της ανάλυσης προβλέπει:
Πρώτο Επίπεδο: έξι συστοιχίες ανώτερης αντιβαλλιστικής άμυνας τύπου THAAD, με εκτιμώμενο κόστος 10,7 δισ. ευρώ, που η Βρετανία δεν διαθέτει. Οι THAAD θα προσφέρουν προστασία από βαλλιστικούς πυραύλους μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς.
Δεύτερο Επίπεδο: δέκα συστοιχίες Patriot PAC-3 MSE, για αναχαιτίσεις μέσης απόστασης, επίσης κόστους 10,7 δισ. ευρώ. Οι Βρετανικές δυνάμεις δεν έχουν επίσης το σύστημα Patriot περιοριζόμενες στις αντιαεροπορικές ικανότητες του συστήματος Sea Viper (PAAMS) των αντιτορπιλικών Type 45 του ναυτικού για αναχαιτίσεις πυραυλικών επιθέσεων μικρού και μεσαίου βεληνεκούς.
Τρίτο Επίπεδο: 72 μονάδες εκτόξευσης Sky Sabre/CAMM-ER, σημειακής αεράμυνας αξίας περίπου 6 δισ. ευρώ. Ο Βρετανικός Στρατός και το Ναυτικό επιχειρούν αυτή τη στιγμή με το βασικής έκδοσης Sky Sabre με βεληνεκές μόλις 25 χλμ. Η ανάλυση προτείνει να αποκτηθούν μονάδες του CAMM-ER (Extended Range), που προσφέρει ικανότητες αναχαίτισης στα 45 χλμ. και εξοπλίζει και τον Ιταλικό Στρατό.
Τέταρτο Επίπεδο: Περίπου 200 μονάδες άμυνας μικρής/πολύ μικρής εμβέλειας (SHORAD) και αντιμετώπισης drones, με εκτιμώμενο κόστος 4,76 δισ. ευρώ.
Το συνολικό κόστος του εξοπλισμού υπολογίζεται έτσι σε άνω των 32 δισ. ευρώ. Σε αυτό θα πρέπει να προστεθούν τα αποθέματα αναχαιτιστικών πυραύλων, που εκτιμάται ότι θα απαιτούσαν επιπλέον 9,5 έως 18 δισ. ευρώ, καθώς και οι δαπάνες για υποδομές, διασύνδεση συστημάτων, προσωπικό, συντήρηση και επιχειρησιακή ετοιμότητα. Με βάση αυτές τις παραδοχές, η συνολική χρηματοδότηση του προγράμματος εκτιμάται σε 53,5 έως 71,5 δισ. ευρώ σε ορίζοντα δεκαετίας.
Η αποτελεσματικότητα μιας τέτοιας ασπίδας δεν εξαρτάται μόνο από τον αριθμό των συστημάτων ή την εμβέλεια των πυραύλων. Καθοριστικοί παράγοντες είναι η έγκαιρη ανίχνευση χαμηλά ιπτάμενων στόχων, η δυνατότητα αντιμετώπισης διαφορετικών απειλών, η επάρκεια πυρομαχικών σε παρατεταμένες επιθέσεις και η ιεράρχηση των εγκαταστάσεων που πρέπει να προστατευθούν. Η ανάλυση υποδεικνύει μια μακροχρόνια και εκτεταμένη επένδυση σε δίκτυα ραντάρ και κέντρα δυντονισμού και ελέγχου που θα συμπληρώσουν και θα οργανώσουν το ολοκληρωμένο δίκτυο μέσων αναχαίτισης.
Οι παραπάνω αριθμοί αποτελούν ενδεικτικές εκτιμήσεις και όχι επιβεβαιωμένες προσφορές προμηθευτών ή επίσημο κρατικό προϋπολογισμό. Το κρίσιμο ερώτημα για τη Βρετανία παραμένει, επομένως, ποιο επίπεδο προστασίας επιδιώκει και ποιο τίμημα είναι διατεθειμένη να καταβάλει για να το εξασφαλίσει.
