Η ρυμούλκηση του καταδρομικού USS Vicksburg (CG-69) από τη Φιλαδέλφεια προς το Brownsville του Τέξας, στις 30 Σεπτεμβρίου για να καταλήξει σε διάλυση, αποτελεί κάτι περισσότερο από το τέλος ενός παλιού πολεμικού πλοίου. Είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση κακοδιαχείρισης που ταλαιπωρεί εδώ και χρόνια το αμερικανικό Ναυτικό!
Το Vicksburg επέστρεψε από την τελευταία του επιχειρησιακή ανάπτυξη πριν 11 περίπου χρόνια, τον Ιούλιο του 2015 και μπήκε σε πρόγραμμα εκσυγχρονισμού το 2016. Παρά τις εργασίες που συνεχίστηκαν για χρόνια και με εκτίμηση ότι το πρόγραμμα είχε φτάσει περίπου στο 85% του συνόλου, το πλοίο δεν επέστρεψε ποτέ σε επιχειρησιακή κατάσταση. Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2023 είχαν δαπανηθεί περίπου 745 εκατ. δολάρια, ενώ μεταγενέστερες υποχρεώσεις ανέβασαν το ποσό περίπου στα 754 εκατ. δολάρια. Κι όμως τΤο 2024, το Ναυτικό των ΗΠΑ αποφάσισε την οριστική απόσυρσή του.
Η έκθεση του υπηρεσίας του Κογκρέσου “Γραφείο Κυβερνητικής Λογοδοσίας” (Government Accountability Office, GAO), αποκαλύπτει το μέγεθος του προβλήματος. Από το 2015, το Ναυτικό δαπάνησε περίπου 3,7 δισ. δολάρια για τον εκσυγχρονισμό επτά καταδρομικών κλάσης Ticonderoga. Τέσσερα από αυτά —τα Hué City, Anzio, Cowpens και Vicksburg— αποσύρθηκαν χωρίς να ολοκληρώσουν τον εκσυγχρονισμό και χωρίς να επιστρέψουν σε υπηρεσία. Το κόστος για αυτά ανήλθε σε περίπου 1,84 δισ. δολάρια, ένα ποσό που πήγε στην κυριολεξία στο “πουθενά”.
Στην περίπτωση του Vicksburg, τα προβλήματα ήταν βαθύτερα από μια απλή καθυστέρηση. Η κατάσταση του πλοίου αποκάλυπτε διαρκώς προβλήματα και εμφάνιζε νέες ανάγκες επισκευής, ενώ η εγκατάσταση και ολοκλήρωση των συστημάτων μάχης δεν προχωρούσε ομαλά. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικό ήταν το πρόβλημα στον θόλο του σόναρ, κρίσιμο για τον ανθυποβρυχιακό πόλεμο. Παράλληλα, το GAO κατέγραψε ελλείψεις στην καλωδίωση και στην ηλεκτρική διανομή, ενώ εξοπλισμός του συστήματος Aegis παρέμενε για μεγάλο διάστημα χωρίς επαρκή κλιματισμό.
Το πρόβλημα, όμως, δεν ήταν μόνο τεχνικό. Ήταν και οργανωτικό. Στα προγράμματα εκσυγχρονισμού καταγράφηκαν περισσότερες από 9.000 αλλαγές συμβάσεων, πολλές από τις οποίες προέκυψαν επειδή η πραγματική κατάσταση των πλοίων αποδείχθηκε χειρότερη από τις αρχικές εκτιμήσεις. Το GAO κατέληξε ότι ο σχεδιασμός, η εποπτεία και ο έλεγχος ποιότητας δεν ήταν επαρκείς.
Το μάθημα είναι σκληρό. Ο εκσυγχρονισμός ενός παλιού πολεμικού πλοίου δεν είναι απλώς θέμα τοποθέτησης νέων ηλεκτρονικών και όπλων. Όταν το κύτος, τα μηχανολογικά συστήματα, η ηλεκτρική ισχύς, η ψύξη και οι υποδομές έχουν φτάσει στα όριά τους, κάθε νέα αναβάθμιση μπορεί να αποκαλύπτει ένα ακόμη πρόβλημα. Το Vicksburg πλήρωσε τελικά το τίμημα αυτής της πραγματικότητας.
