Η Νορβηγία, η Βρετανία και οι ΗΠΑ ολοκλήρωσαν στις 4 Σεπτεμβρίου την Operation Atlantic City 26, μια νορβηγικής ηγεσίας τριμερή δραστηριότητα ετοιμότητας στο νορβηγικό νησί Γιαν Μάγεν, με στόχο την ανάπτυξη και επίδειξη εκστρατευτικών δυνατοτήτων σε απομονωμένο και ιδιαίτερα απαιτητικό περιβάλλον του Απώτατου Βορρά. Η δραστηριότητα πραγματοποιήθηκε από τις 26 Αυγούστου έως τις 4 Σεπτεμβρίου 2026 και αποτέλεσε μέρος της Arctic Sentry, της ενισχυμένης δραστηριότητας επιτήρησης και ετοιμότητας του ΝΑΤΟ στον Απώτατο Βορρά, υπό τον συντονισμό του Συμμαχικού Διακλαδικού Στρατηγείου του Νόρφολκ.

Στο επίκεντρο της Atlantic City 26 βρέθηκε η δυνατότητα των τριών χωρών να αναπτύσσουν μικρές δυνάμεις και κρίσιμα μέσα σε απομακρυσμένες και περιορισμένων υποδομών περιοχές, διατηρώντας παράλληλα αξιόπιστες επικοινωνίες, διοίκηση και έλεγχο, θαλάσσια επίγνωση και δυνατότητα συντονισμού πυρών.

Από βρετανικής πλευράς συμμετείχαν δυνάμεις της RAF (Royal Air Force) και των Royal Marines, ενώ η Νορβηγία συμμετείχε με προσωπικό του Ναυτικού και της Νορβηγικής Εθνοφυλακής (Heimevernet). Η αμερικανική συμμετοχή περιλάμβανε στοιχεία της II Marine Expeditionary Force, του 10ου Συντάγματος Πεζοναυτών και της Marine Air Support Squadron 1, ενώ υποστήριξη παρείχαν επίσης η 6η Στόλος των ΗΠΑ, η Task Force 68 και ουλαμός HIMARS της 3-197th Field Artillery Regiment της Εθνοφρουράς του Νιου Χάμσαϊρ. Αεροσκάφη MC-130 και C-130 χρησιμοποιήθηκαν για την υποστήριξη των αερομεταφορών.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η αξιοποίηση ενός RAF A400M Atlas C.1, το οποίο μετέφερε απευθείας στο Γιαν Μάγεν Αμερικανούς και Βρετανούς πεζοναύτες, καθώς και δύο Joint Light Tactical Vehicles (JLTV). Η ανάπτυξη αυτή αποτέλεσε πρακτική επίδειξη της δυνατότητας ταχείας ενδοθεατρικής μεταφοράς προσωπικού και οχημάτων σε μια περιοχή με περιορισμένες υποδομές.

Στο επιχειρησιακό σκέλος δοκιμάστηκε η δημιουργία ενός κατανεμημένου δικτύου διοίκησης, επικοινωνιών και πυρών. Αμερικανοί Πεζοναύτες του 10ου Συντάγματος ανέπτυξαν κόμβους διοίκησης και ελέγχου, ενώ πραγματοποιήθηκαν επανειλημμένες μετακινήσεις επικοινωνιακού και άλλου εξοπλισμού μεταξύ προωθημένων θέσεων. Στόχος ήταν να διατηρούνται αξιόπιστες συνδέσεις και δυνατότητα ανταλλαγής δεδομένων ακόμη και όταν οι μονάδες μετακινούνται και λειτουργούν σε μεγάλες αποστάσεις μεταξύ τους.

Ιδιαίτερα χαρακτηριστική ήταν η ανάπτυξη του Strikemaster Coastal Defense System, ενός κινητού αντιπλοϊκού συστήματος, το οποίο ενσωματώθηκε σε διαδικασίες συνεργασίας με τις νορβηγικές δυνάμεις. Αμερικανικό φωτογραφικό υλικό δείχνει Πεζοναύτες του 1ου Τάγματος, 10ου Συντάγματος Πεζοναυτών, να χειρίζονται το σύστημα και να πραγματοποιούν ελέγχους επικοινωνιών, ενώ παράλληλα νορβηγικό προσωπικό της Εθνοφυλακής συμμετείχε στις διαδικασίες ασφαλείας και μετακίνησής του.

Η δραστηριότητα δεν περιορίστηκε επομένως στην απλή ανάπτυξη στρατευμάτων στο νησί. Το ζητούμενο ήταν να δοκιμαστεί στην πράξη ένα κατανεμημένο σύστημα αισθητήρων, διοίκησης και πυρών, στο οποίο διαφορετικές εθνικές δυνάμεις μπορούν να ανταλλάσσουν πληροφορίες και να συντονίζουν ενέργειες από απομακρυσμένες θέσεις. Η αμερικανική πλευρά αναφέρεται χαρακτηριστικά στη δημιουργία ενός «joint kill web», δηλαδή ενός δικτύου που συνδέει αισθητήρες, κόμβους διοίκησης και μέσα ακριβείας ώστε να επιταχύνεται η διαδικασία εντοπισμού και εμπλοκής στόχων.

Το Γιαν Μάγεν και η στρατηγική σημασία του

Το Γιαν Μάγεν είναι νορβηγικό έδαφος και βρίσκεται απομονωμένο στη Νορβηγική Θάλασσα, περίπου 1.000 χιλιόμετρα από την ηπειρωτική Νορβηγία. Παρά την περιορισμένη υποδομή του, η γεωγραφική του θέση είναι σημαντική, καθώς βρίσκεται βόρεια του στρατηγικού θαλάσσιου χώρου Greenland–Iceland–United Kingdom (GIUK) Gap, ο οποίος συνδέει τον Αρκτικό χώρο με τον Βόρειο Ατλαντικό.

Ακριβώς αυτή η γεωγραφική απομόνωση προσδίδει αξία στην Atlantic City 26. Η άσκηση επέτρεψε στις τρεις χώρες να δοκιμάσουν πόσο γρήγορα μπορούν να μεταφέρουν προσωπικό, οχήματα, επικοινωνιακά μέσα και όπλα σε μια προωθημένη θέση, να τα διασπείρουν και να συνεχίσουν να επιχειρούν υπό δυσμενείς καιρικές συνθήκες και με περιορισμένες δυνατότητες υποστήριξης.

Η ίδια η ονομασία Atlantic City προέρχεται από αμερικανική στρατιωτική εγκατάσταση που δημιουργήθηκε στη Nordlaguna του Γιαν Μάγεν κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η βάση υποστήριζε μετεωρολογικές παρατηρήσεις και τις συμμαχικές επιχειρήσεις ελέγχου του Βόρειου Ατλαντικού και εγκαταλείφθηκε μετά το τέλος του πολέμου.

Η Atlantic City 26 πραγματοποιήθηκε παράλληλα με την Northern Viking 26, η οποία ολοκληρώθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου και περιλάμβανε πολυεθνικές αεροπορικές, χερσαίες και ναυτικές δραστηριότητες στην Ισλανδία και τον Βόρειο Ατλαντικό. Η χρονική και γεωγραφική σύμπτωση των δύο δραστηριοτήτων ενίσχυσε το ευρύτερο πλέγμα εκπαίδευσης και επιτήρησης του ΝΑΤΟ στον Απώτατο Βορρά, χωρίς όμως να αποτελούν μία ενιαία άσκηση.