Η δοκιμαστική πτήση του Airbus A350-1000ULR (Ultra Long Range) από την Τουλούζη της Γαλλίας έως τη Μελβούρνη της Αυστραλίας αποτελεί ένα ακόμη καθοριστικό βήμα για την υλοποίηση του προγράμματος Project Sunrise της αυστραλιανής Qantas, το οποίο φιλοδοξεί να εγκαινιάσει απευθείας εμπορικές πτήσεις μεταξύ Αυστραλίας και Ευρώπης χωρίς ενδιάμεσες στάσεις.
Το αεροσκάφος κάλυψε σχεδόν 17.000 χιλιόμετρα σε 19 ώρες και 13 λεπτά, επιβεβαιώνοντας στην πράξη τις δυνατότητες της νέας έκδοσης Ultra Long Range του A350-1000. Αν και η διάρκεια της πτήσης ήταν μικρότερη από εκείνη που θα απαιτήσουν οι μελλοντικές εμπορικές διαδρομές, όπως το Σίδνεϊ–Λονδίνο ή το Σίδνεϊ–Νέα Υόρκη, η αποστολή είχε κυρίως τεχνικό χαρακτήρα, με στόχο την αξιολόγηση των επιδόσεων του αεροσκάφους σε συνθήκες πολύωρης συνεχούς λειτουργίας.
Η έκδοση A350-1000ULR βασίζεται στο συμβατικό A350-1000, αλλά ενσωματώνει σειρά τροποποιήσεων που επιτρέπουν σημαντική αύξηση της επιχειρησιακής εμβέλειας. Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό είναι η αυξημένη χωρητικότητα καυσίμων, η οποία επιτυγχάνεται χωρίς την εγκατάσταση πρόσθετων δεξαμενών, αλλά μέσω της αξιοποίησης της υφιστάμενης δομής της πτέρυγας και της ατράκτου, σε συνδυασμό με αναβαθμίσεις στο σύστημα διαχείρισης καυσίμου και στη μέγιστη επιτρεπόμενη μάζα απογείωσης (MTOW).
Το αεροσκάφος κινείται από δύο Rolls–Royce Trent XWB-97, οι οποίοι αποδίδουν ώση περίπου 97.000 λιβρών έκαστος και αποτελούν τους ισχυρότερους της οικογένειας Trent XWB. Η εξαιρετικά -σχετική- χαμηλή ειδική κατανάλωση καυσίμου, σε συνδυασμό με τα προηγμένα αεροδυναμικά χαρακτηριστικά της σύνθετης πτέρυγας από ανθρακονήματα, επιτρέπει τη διατήρηση υψηλής αποδοτικότητας ακόμη και σε πτήσεις διάρκειας άνω των 20 ωρών.
Η δοκιμαστική αποστολή είχε ως αντικείμενο την επαλήθευση πολλαπλών τεχνικών παραμέτρων. Οι μηχανικοί της Airbus και της Qantas παρακολούθησαν σε πραγματικό χρόνο την κατανάλωση καυσίμου σε όλα τα στάδια της πτήσης, τη συμπεριφορά των κινητήρων σε πολύωρη λειτουργία, τις θερμοκρασίες των συστημάτων, την απόδοση των ηλεκτρικών και υδραυλικών κυκλωμάτων, καθώς και τη λειτουργία του συστήματος διαχείρισης πτήσης (FMS). Παράλληλα αξιολογήθηκαν οι επιδόσεις του συστήματος περιβαλλοντικού ελέγχου (Environmental Control System – ECS), το οποίο καλείται να διατηρεί σταθερές συνθήκες πίεσης, θερμοκρασίας και υγρασίας στην καμπίνα για σχεδόν μία ολόκληρη ημέρα συνεχούς πτήσης.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε επίσης στην αξιολόγηση των διαδικασιών διαχείρισης του πληρώματος. Πτήσεις τέτοιας διάρκειας απαιτούν ειδική διαμόρφωση των χώρων ανάπαυσης των χειριστών και του πληρώματος καμπίνας, αυστηρό προγραμματισμό των βαρδιών και συνεχή παρακολούθηση της κόπωσης, ώστε να τηρούνται οι διεθνείς κανονισμοί ασφαλείας για τις πολύ μεγάλες αποστάσεις.
Η έκδοση που θα παραλάβει η Qantas θα διαθέτει διαμόρφωση 238 θέσεων, σημαντικά μικρότερη από εκείνη ενός τυπικού A350-1000, ώστε να μειώνεται το συνολικό βάρος και να αυξάνεται η διαθέσιμη ποσότητα καυσίμου. Παράλληλα, η καμπίνα θα έχει σχεδιαστεί ειδικά για πτήσεις διάρκειας άνω των 20 ωρών, με περισσότερους χώρους κίνησης των επιβατών, ειδικές ζώνες ευεξίας, βελτιωμένο φωτισμό LED που προσαρμόζεται στον κιρκάδιο ρυθμό και αναβαθμισμένα συστήματα ποιότητας αέρα.
Η συγκεκριμένη δοκιμαστική πτήση αποτελεί σημαντικό σταθμό πριν από την έναρξη της εμπορικής αξιοποίησης του τύπου. Με την ολοκλήρωση του προγράμματος δοκιμών και την ένταξη των πρώτων A350-1000ULR στον στόλο της Qantas, θα καταστεί δυνατή η πραγματοποίηση των πρώτων τακτικών απευθείας πτήσεων που θα συνδέουν την ανατολική ακτή της Αυστραλίας με την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική χωρίς ενδιάμεσο ανεφοδιασμό, δημιουργώντας μια νέα κατηγορία αεροπορικών δρομολογίων και επεκτείνοντας περαιτέρω τα όρια των εμπορικών αερομεταφορών μεγάλων αποστάσεων.
