Η είδηση πως η Σουηδία, για το δικό της πρόγραμμα φρεγατών Lulea, επέλεξε το σχέδιο των FDI της Naval Group έχει βάθος. Καθώς το σκάφος θα διαφέρει σημαντικά από τις μέχρι σήμερα -γαλλική και ελληνική- διαμόρφωσεις. Έτσι, στόχος της σκανδιναβικής χώρας είναι να το “εθνικοποιήσει” όσο γίνεται, ενσωματώνοντας υψηλή εθνική προστιθέμενη αξία (πάνω από 50% σε κρίσιμα συστήματα). Μάλιστα ο Υπουργός Άμυνας Pal Jonson τόνισε ότι η συμφωνία ενισχύει αποφασιστικά την σουηδική αμυντική βιομηχανία, ενώ διατηρεί τα πλεονεκτήματα του γαλλικού πυρήνα. Σε αυτό το σημείο θα περιμένουμε να δούμε αν θα υπάρχει και κέρδος για τις ελληνικές αμυντικές βιομηχανίες που μετέχουν στην κατασκευή των δικών μας φρεγατών, αν δηλαδή θα πάρουν κάποιο υποκατασκευαστικό έργο.

Απεικόνιση μιας “σουηδικής FDI”

Σύμφωνα λοιπόν με τις πρώτες πληροφορίες – θα έχουμε στο θέμα εξελίξεις και περισσότερα στοιχεία στους επόμενους μήνες όταν η αρχική συμφωνία φθάσει σε συμβόλαια- διατηρείται το βασικό κύτος, το προηγμένο σύστημα διαχείρισης μάχης SETIS της Naval Group και το κύριο ραντάρ Thales Sea Fire. Από εκεί και πέρα όμως έχουμε τις εξής διαφορές:

Πύραυλοι επιφανείας-επιφανείας, RBS15 Mk4 Gungnir της Saab

Οι φρεγάτες θα φέρουν τους σύγχρονους αντιπλοϊκούς πυραύλους RBS15 Mk4 (Gungnir), της σουηδικής Saab. Αυτοί έχουν εμβέλεια άνω των 300 χλμ., ταχύτητα 0,9 Mach, πολεμική κεφαλή 200 κιλών, αισθητήρα ραντάρ, πλοήγηση με χρήση INS/GPS και ικανότητες επίθεσης σε ξηράς. Οι FDI της Γαλλίας και της Ελλάδας εξοπλίζονται με τους Exocet MM40 Block 3C με εμβέλεια περίπου 200 χλμ. Έτσι ο RBS15 προσφέρει μεγαλύτερη εμβέλεια και με ικανότητα ελιγμών σε όλη την πορεία του, ενώ αναφέρεται με αυξημένη αντοχή σε ηλεκτρονικό πόλεμο.

Προφανώς για την Σουηδία η ενσωμάτωση του στην FDI είναι δεδομένη, καθώς ήδη χρησιμοποιείται σε παράκτιους εκτοξευτές και στα μαχητικά Gripen.

Εξελιγμένη αεράμυνα με ποικιλία μέσων

H σουηδική πλευρά βεβαιώνει πως βασικός αντιαεροπορικός πύραυλος του σκάφους θα είναι ο Aster 30, μεγάλης εμβελείας 120 χιλιομέτρων, όπως δηλαδή στην ελληνική και γαλλική διαμόρφωση. Η αλλαγή εδώ θα είναι πως το σκάφος θα ενσωματώσει και τον πύραυλο μεσαίας εμβελείας, CAMM-ER (έως 45 χιλιόμετρα), σε διαμόρφωση 3 βλημάτων ανά κελί στον εκτοξευτή Sylver 50 (άρα ένας οκταπλός Sylver θα φέρει 24 βλήματα). Έτσι αν η σουηδική FDI φέρει συνολικά 32 κελιά Sylver, θα μπορεί να έχει ένα μίγμα μεσαίας/μεγάλης εμβελείας αντιαεροπορικών βλημάτων. Για παράδειγμα 24 Aster 30 και 24 CAMM-ER (σύνολο 48), ή 16 Aster 30 και 48 CAMM-ER (64 βλήματα!). Οπότε -τονίζουμε πως όλα αυτά είναι αρχικές πληροφορίες- η σουηδική FDI θα έχει μια ακόμη ισχυρότερη αντιαεροπορική ικανότητα και με μεγάλο όγκο βλημάτων από την ελληνική ή την γαλλική φόρμα.

Ακόμη, πάνω από το υπόστεγο του ελικοπτέρου, εκεί που οι ελληνικές FDI φέρουν τον εκτοξευτή εγγύς άμυνας RAM, με 21 πυραύλους (οι γαλλικές δεν έχουν κάτι σχετικό), οι Σουηδοί θα βάλουν το πυροβόλο 40 χιλιοστών της Bofors, που βάλλει προγραμματιζόμενα πυρομαχικά 3P, για αεράμυνα αλλά και ως δευτερεύον πυροβολικό.

Ραντάρ Saab Giraffe 1X

Αξιόλογη διαφορά θα έχουμε με την ενσωμάτωση και του ραντάρ Giraffe 1X της Saab, στην ναυτική του έκδοση. Αυτό είναι ένα ελαφρύ (150 κιλά συνολικά), περιστρεφόμενης κεραίας ραντάρ 3D, τεχνολογίας AESA σε μπάντα X, με εμβέλεια κάπου 100 χιλιόμετρα. Μπορούμε να υποθέσουμε πως θα έχει συμπληρωματικό ρόλο στο Sea Fire, προσφέροντας εξτρά δυνατότητες ανίχνευσης σε στόχους τύπου μη επανδρωμένων, πυραύλων cruise κ.ο.κ. Έτσι δίνεται απάντηση στον αυξανόμενο κίνδυνο των UAV.

Το ραντάρ Giraffe 1X της Saab, πάνω σε σκάφος CB90.

Τορπίλες Saab 47

Η FDI στη σουηδική έκδοση θα έχει τις ελαφρές τορπίλες Torped 47 της Saab, με μήκος 2,85 μ., βάρος 340 κιλά, ταχύτητα κάπου 40 κόμβων, εμβέλεια >20 χλμ., με ενεργό/παθητικό σόναρ και κατεύθυνση με οπτική ίνα. Στην γαλλική/ελληνική έκδοση συναντάμε τις σύγχρονες MU90 με εμβέλεια κάπου 23 χιλιόμετρα, ικανή να κατέβει σε μεγαλύτερο βάθος (1.000 μέτρα αντί για 300), παρόμοιο βάρος. Εδώ δεν διακρίνεται κάποια σημαντική διαφορά σε πρακτικό επίπεδο, αλλά προκρίνεται η εγχώρια – για τη Σουηδία- λύση που ήδη χρησιμοποιείται στο Ναυτικό της χώρας.

H ελαφριά τορπίλη 47 της Saab

Σταθμοί όπλων Trackfire

Πιθανότατα τα σκάφη θα έχουν και δύο τηλεχειριζόμενους σταθμούς οπλισμού, Saab Trackfire. Αυτοί προσφέρονται σε ποικιλία διαμετρημάτων, από πολυβόλο των 12,7 χιλιοστών, έως και πυροβόλο 30 χιλιοστών. Η πιο βιαριά έκδοση ονομάζεται ARES (Aerial Response) και φέρει το πυροβόλο διαμετρήματος 30×113, M230LF Bushmaster, με ικανότητα βολής θραυσματογόνων πυρομαχικών, προσανατολισμένη επίσης στην αντιμετώπιση drones (αλλά και κάθε άλλου στόχου σε μικρή απόσταση). Οι γαλλικές και ελληνικές FDI φέρουν εδώ 2 σύγχρονα πυροβόλα (πρύμα/πλώρα), 20 χιλιοστών, Leonardo Lionfish, επίσης σε τηλεχειριζόμενους πυργίσκους με ηλεκτροοπτικό συγκρότημα στόχευσης.

Ο σταθμός πυροβόλου 30 χιλιοστών Saab Trackfire, με συγκρότημα ηλεκτροοπτικών.

Διαφορετικό πυροβόλο της Saab Bofors

Σοβαρή αλλαγή έχουμε και στο κύριο πυροβόλο, που θα είναι το Bofors 57 χιλιοστών, Mk3, αντί του Leonardo Super Rapid των 76 χιλιοστών. To Bofors χαρακτηρίζεται από αυξημένη ταχυβολία, έως 220 βλήματα το λεπτό (120 το Leonardo), έχει μεγίστη εμβέλεια 17 χιλιομέτρων και προβάλλεται κι αυτό ως υψηλής απόδοσης κατά εναέριων στόχων.

Γαλλοσουηδικό μείγμα υψηλής απόδοσης

Με όλες τις παραπάνω αλλαγές -με την επιφύλαξη να δούμε την πλήρη συμβολαιοποίηση τους- η Σουηδία εμφανίζεται….

Η συνέχεια στο Naval Defence