Η Γαλλία αναλαμβάνει πρωτοβουλία για την ανάπτυξη ενός νέου κύριου άρματος μάχης με στόχο να καλύψει το κενό που δημιουργεί η καθυστέρηση του Γαλλο-Γερμανικού MGCS (Main Ground Combat System). Η εξέλιξη αυτή αντανακλά την αυξανόμενη ανησυχία του Παρισιού ότι o εκσυγχρονισμένος στόλος των αρμάτων Leclerc του Γαλλικού Στρατού δεν επαρκεί για να διατηρήσει την επιχειρησιακή υπεροχή σε ένα περιβάλλον υψηλής έντασης, όπου η τεχνολογική εξέλιξη στην αντιαρματική ισχύ και τα μη επανδρωμένα συστήματα είναι ραγδαίες.

Σύμφωνα με τις πρόσφατες δηλώσεις της πολιτικής ηγεσίας, η ενδιάμεση πλατφόρμα δεν αντιμετωπίζεται ως απλή λύση παράτασης ζωής, αλλά ως πρόδρομο στάδιο της μελλοντικής αρχιτεκτονικής. Η πιθανότερη διαμόρφωση περιλαμβάνει συνδυασμό ώριμης πλατφόρμας βασισμένης στο Leopard 2 με νέο πύργο πύργο και ηλεκτρονικά συστήματα. Η επιλογή αυτή εξυπηρετεί διττό στόχο: περιορίζει το τεχνολογικό ρίσκο στο επίπεδο κινητικότητας και προστασίας, ενώ διασφαλίζει εθνικό έλεγχο σε κρίσιμους τομείς όπως η ισχύς πυρός και η ψηφιακή ολοκλήρωση.

Νέο γερμανικό άρμα μάχης στα σκαριά γιατί… μας τελειώνει εκείνο της συνεργασίας με τη Γαλλία;

Ενδεικτικό της κατεύθυνσης που εξετάζεται είναι το άρμα επίδειξης νεων τεχνολογιών EMBT-ADT 140 της KNDS, το οποίο ενσωματώνει νέο πύργο με προηγμένα χαρακτηριστικά και αυξημένη αυτοματοποίηση. Κεντρικό στοιχείο αποτελεί η προοπτική ενσωμάτωσης του πυροβόλου ASCALON των 140 mm, προσφέροντας σημαντικό περιθώριο αναβάθμισης ισχύος πυρός και δυνατότητες χρήσης προηγμένων πυρομαχικών με αυξημένη εμβέλεια και ακρίβεια.

Σύγκριση μεγέθους πυρομαχικού πυροβόλου των 140mm σε σχέση με το ισχύον των 120mm. Είναι προφανές ότι αν το βλήμα των 120mm είναι μόλις διαχειρίσιμο χειρωνακτικά από τον γεμιστή σε επιχειρησιακές συνθήκες, με το νέο βλήμα αυτό είναι αδύνατο. Η γαλλική βιομηχανία έχει ήδη επιλέξει αυτόματο σύστημα γέμισης για το πυροβόλο των 120mm του Leclerc.
Πυροβόλα αρμάτων μάχης – τί ακολουθεί μετά τα 120mm

Το τελικό αποτέλεσμα δείχνει να κλίνει προς ένα άρμα μάχης με το σκάφος του Leopard 2, που γνωρίζει μεγάλη διάδοση στην Ευρώπη και υπάρχει άφθονο κεφάλαιο βιομηχανικής υποστήριξης, και έναν προηγμένο πύργο με ηλεκτρονικά νέας γενιάς “χτισμένο” κυριολεκτικά γύρω από το πυροβόλο των 140mm που θα αποτελεί το τεχνολογικό και επιχειρησιακό βήμα εμπρός για το όχημα-σύστημα μάχης. Η υιοθέτηση του πυροβόλου ASCALON προσφέρει το σημείο υπεροχής έναντι των απειλών του σήμερα αλλά θα αποτελεί και το κεφάλαιο ομοιοτυπίας με το MGCS, όταν αυτό τελικά εισέλθει σε υπηρεσία.

Πειραματικό μοντέλο του Panzer 87 WE (Werterhaltung) 140mm στις εγκαταστάσεις της RUAG στην Ελβετία το 2003. Η αδυναμία του διαμετρήματος των 120mm να αντιμετωπίσουν τις απειλές του 2000 είχε ήδη στρέψει τις ευρωπαϊκές βιομηχανίες στην έρευνα για την ενίσχυση της ισχύος πυρός των αρμάτων.

Σε επιχειρησιακό επίπεδο πιθανολογείται ενσωμάτωση μη επανδρωμένων, αυξημένη επιβιωσιμότητα μέσω μείωσης του όγκου και η δυνατότητα διασύνδεσης με δίκτυα μάχης. Εκτός από την κλασική αποστολή ως πλατφόρμα εκπομπής αμέσου πυρός, θα λειτουργεί ως κόμβος διοίκησης, φορέας αντι-drone δυνατοτήτων και πλατφόρμα πολλαπλών ρόλων.

Υβριδικό σύστημα μετάδοσης 1.900 ίππων θα έχει το μελλοντικό γαλλογερμανικό άρμα MGCS

Η καθυστέρηση του MGCS οφείλεται σε συνδυασμό βιομηχανικών, πολιτικών και επιχειρησιακών παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων διαφορών στρατηγικής κουλτούρας μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας, καθώς και της διεύρυνσης του προγράμματος σε ένα σύστημα συστημάτων. Υπό αυτό το πρίσμα, η ενδιάμεση λύση θεωρητικά θα δράσει ως δικλείδα στρατηγικής ασφάλειας: διατηρώντας τη γαλλική τεχνογνωσία, με ενίσχυση της διαθεσιμότητας δυνάμεων και βέβαια ως εναλλακτική αν το MGCS δεν προχωρήσει.