Θυμάμαι μια φορά που έπρεπε να εγκαταλείψω το ιερό μου πόστο, για να συνοδεύσω, μαζί με άλλους, κυρίως δόκιμους, κάτι Στάγιερ που έπρεπε να παραδοθούν προς ανακατασκευή. Ταξιδεύαμε όλη μέρα και όλη νύχτα, για να φτάσουμε ξημερώματα στο Εργοστάσιο Βάσης. Τα παραδώσαμε στα παιδιά εκεί, και μετά φύγαμε, χωρίς να πάρουμε καφέ από το ΚαΨιΜί του εργοστασίου, πείτε το και αμέλεια. Ψάχναμε να βρούμε ανοιχτό καφεδοπωλείο στις 5 η ώρα το πρωί, και δεν μπορούσαμε να βρούμε. Τελικά άνοιγαν όλα στις 6. Δηλαδή εσείς οι απέξω, αν θέλετε καφέ στις 5 η ώρα, τι κάνετε;

Οι ΦΔΙ, τα γαλλικά υποβρύχια και η ΜΕΤΛΕΝ

Μιλώντας για Εργοστάσια, θυμήθηκα πως χτες σας έγραψα για τις ΦΔΙ και το πολύ μικρό ελληνικό βιομηχανικό έργο που πήρε η Ελλάδα από τους Γάλλους. Καθώς η Ναβάλ Γκρουπ γνωρίζει πολύ καλά πως ο κεραυνός δεν χτυπά ποτέ στο ίδιο μέρος, θεωρεί αδύνατο να καταφέρει να ξαναπάρει συμβόλαιο από την Ελλάδα χωρίς να το κάνει με τον παλιό πατροπαράδοτο τρόπο, δηλαδή με μια δυνατή πρόταση, με ελληνική συμμετοχή. Η ΑΟΥΚΟΥΣ έγινε μια φορά (ευτυχώς για εμάς), ο Μητσοτάκης “αγόρασε” μια φορά το θέμα της ελληνογαλλικής συμμαχίας, και ο Μακρόν επενέβη δυναμικά μια φορά (καλά, ίσως περισσότερες από μία). Έτσι, η κίνηση της συνεργασίας με την ΜΕΤΛΕΝ είναι κομβική για την πιθανή μελλοντική αγορά των ΜΠΑΡΑΚΟΥΝΤΑ από το ΠΝ. Η ΜΕΤΛΕΝ είναι και βασικός συνεργάτης των Γερμανών, και έχει συμμετάσχει στο κύτος των ελληνικών 214. Μάλιστα, η τεχνογνωσία που έχει, είναι απαραίτητη σε όλους τους υποψήφιους κατασκευαστές υποβρυχίων που θα ήθελαν να κάνουν μπίζνες στην Ελλάδα. Έτσι, με λίγα λόγια, μέχρι σήμερα από όλους τους υποβρυχιοκατασκευαστές που έχουν παρελάσει από τη Μεσογείων, μόνο οι Γερμανοί και οι Γάλλοι είναι σοβαροί διεκδικητές.

Η ΟΝΕΞ, η Ελευσίνα και οι Κορεάτες

Μιλώντας για υποβρύχια και οι Κορεάτες έχουν υπογράψει Μνημόνιο με την Ελευσίνα και την ΟΝΕΞ. Βέβαια, το πρόβλημα της Ελευσίνας είναι πως έχει υπογράψει ένα σωρό Μνημόνια με πολλούς και διάφορους, αλλά δεν προχωρά κάτι. Αυτός είναι και ο λόγος που ο επικεφαλής της ΟΝΕΞ, Ξενοκώστας, εκφράζει την -έντονη- απογοήτευσή του σχετικά με τις δουλειές που δεν παίρνει π.χ. η Ελευσίνα, αλλά το Λοριάν. Εντάξει, το ΠΝ δεν θα μπορούσε να αγοράσει την κλάση… “Κωνσταντινούπολη” (για όσους θυμούνται και τα αστεία της φρεγατιάδας), ούτε την κλάση “Θεμιστοκλής” (αν και η τελευταία θα γινόταν να αγοραστεί αρκεί να είχε γίνει κάποια συνεννόηση με το ΠΝ και το ΓΕΕΘΑ). Πάντως καλό είναι να μην ονομάζουμε κλάσεις πλοίων που δεν έχει μπει καν η τροπίδα, καθώς θεωρείται και γρουσουζιά. Σε κάθε περίπτωση, οι Κορεάτες αν καταφέρουν με κάποιον μαγικό τρόπο, να φέρουν σοβαρή πρόταση για υποβρύχια, θα την φτιάξουν στην Ελευσίνα. Αλλά αυτό σημαίνει πως θα κάνουν σημαντικές επενδύσεις στο εξοπλισμό ειδικών κατασκευών, αν δεν συνεργαστούν και με την ΜΕΤΛΕΝ, άρα το κόστος θα είναι μεγαλύτερο από την γερμανική, αλλά ίσως και τη γαλλική πρόταση.

ΕΝ-ΕΣ-ΕΜ (ΝΣΜ) και ΣΚΑΛΠ ΝΑΒΑΛ από υποβρύχια

Μιλώντας για Ναυπηγεία, αυτή τη στιγμή τονίζω, για μια ακόμη φορά, πως σοβαρές προτάσεις για υποβρύχια έχουν οι Γερμανοί και οι Γάλλοι. Λέγοντας “Γερμανοί”, εννοώ και την αμιγώς γερμανική του 214 ΝΙΟΥ ΤΖΕΝ, αλλά και την νορβηγο-γερμανική με το -φοβερό- 212 ΣΙ-ΝΤΙ (με σαμπ-γούφερ). Που είναι συμβατές με την υπάρχουσα υποδομή υδρογόνου που έχουμε για τα ελληνικά 214ΗΝ, αλλά έχουν να προσφέρουν και κάτι ακόμη. Καθώς το ΠΝ συμμετέχει στις συζητήσεις για τον πύραυλο cruise, ΣΑΜΠ(γούφερ)TZEΪΕΣΕΜ, που ουσιαστικά είναι εξέλιξη του δίδυμου ΝΣΜ-TZEΪΕΣΕΜ). Μάλιστα ο ΝΣΜ έχει επιλεγεί από το Αμερικανικό Ναυτικό, και φυσικά θα οπλίσει πολλά πλοία σε όλο τον πλανήτη. Η νέα γενιά του θα ξεπερνά τα 500 χιλιόμετρα σε εμβέλεια, και αυτή τη στιγμή αναπτύσσεται και έκδοση για εκτόξευση από τορπιλοσωλήνες. Έτσι Γερμανοί και Νορβηγο-Γερμανοί έχουν προτείνει το όπλο ΣΑΜΠ(γούφερ)TZEΪΕΣΕΜ για τα νέα ελληνικά υποβρύχια, μαζί με τις νέες τορπίλες ΣΈΕΧΕΚΤ 5, που θεωρούνται μη ανασχέσιμες από οποιοδήποτε σύστημα εναντίον τορπιλών.

Γενικά το ΠΝ βλέπει πολύ θετικά το θέμα των 212 ΣΙ-ΝΤΙ, με τα νέα όπλα, αλλά, κι εδώ θέλω την προσοχή σας, δεν έχει απορρίψει τα ΜΠΑΡΑΚΟΥΝΤΑ. Αντίθετα, το ΠΝ θα αφήσει τους Γάλλους να προσπαθήσουν να αποδείξουν πως τα μόνο με μπαταρίες, ΜΠΑΡΑΚΟΥΝΤΑ, είναι συγκρίσιμα σε δυνατότητες με τα αναερόβιας πρόωσης 212 ΣΙ-ΝΤΙ μέχρι κάποιο βαθμό. Επίσης, οι Γαλλοι θα προσφέρουν με τα ΜΠΑΡΑΚΟΥΝΤΑ και τον ΣΚΑΛΠ ΝΑΒΑΛ αλλά και τον ΕΛΣΑ, αν και όταν γίνει αυτός διαθέσιμος. Γενικά, αυτό που θέλω να κρατήσετε στο μυαλό σας, είναι πως η σύγκρουση κορυφής στην Υποβρυχιάδα θα είναι το 212 ΣΙ-ΝΤΙ εναντίον ενός ΜΠΑΡΑΚΟΥΝΤΑ ΧΕΛΕΝΙΚ. Θα παρακαλέσω να μην δω σχόλια πως “και τα γαλλικά έχουν σύστημα αναερόβιας πρόωσης”, γιατί δεν έχουν εφαρμόσει κάτι τέτοιο (θεωρητικά μόνο). Οι Γάλλοι θα βασιστούν σε νέας γενιάς τεράστιας χωρητικότητας μπαταρίες ιόντων λιθίου, που βέβαια θα γεμίσουν το σχετικά μεγάλο -ως τεράστιο- κύτος των ΜΠΑΡΑΚΟΥΝΤΑ. Οι Σουηδοί και οι Κορεάτες υπάρχουν μεν, αλλά θα πρέπει να δώσουν πολλά, πάρα πολλά δε, για να μπουν στο παιχνίδι. Δηλαδή, θα πρέπει να δώσουν ή 4 υποβρύχια στην τιμή των 3, ή να δώσουν μεταχειρισμένα πλοία σε καλή κατάσταση. Το λέω στα ίσια, γιατί αλλιώς δεν υπάρχει περίπτωση να περάσουν όχι στην δεύτερη φάση επιλογής, αλλά ούτε και στην πρώτη. Ασχέτως αν έχω μια ιδιαίτερη συμπάθεια στη Σουηδία (και τις Σουηδέζες).

Υποβρύχια, υποβρύχια, υποβρύχια

Μιλώντας για υποβρύχιες προτάσεις, έχω διαπιστώσει στα σχόλια μια γενικότερη δυσφορία για τις έντονες καθυστερήσεις στην προώθηση εξοπλιστικών προγραμμάτων από τον νυν ΥΕΘΑ. Η αλήθεια είναι πως επί υπουργίας του έχουν υπογραφεί τα Φ-35 και τα Μπλάκχωκ, και σωστά το επισημαίνουν κάποιοι. Το θέμα είναι πως τα Μπλάκχωκ και τα Φ-35 ήταν υποθέσεις που είχαν ξεκινήσει επί εποχής Παναγιωτόπουλου-Φλώρου, και έπρεπε να γίνει η αποδοχή της ΛόΑ. Επίσης δυο προγράμματα, εκτός διακρατικών συμφωνιών που έχουν υπογραφεί για το ΠΝ, είναι τα ελικοπτεράκια Σίμπελ (που σέρνονταν από το 2023), και οι 52 ΡΑΜ (επίσης, έτοιμοι από το 2023). Η 4η ΦΔΙ αγοράστηκε με παρέμβαση Μαξίμου, αφού πρώτα ζητήσαμε από τους Γάλλους λαγούς με πετραχείλια (ΣΚΑΛΠ Ναβάλ, ΈΛΣΑ, Φρόζεν και άλλα), αλλά τελικά συμβιβαστήκαμε με το να αλλάξουμε τον έναν Α50 με έναν Α70. Άσε που η 4η ΦΔΙ αγοράστηκε χωρίς όπλα, ενώ δεν έχουμε δει παραγγελία για πυραύλους RAM και για τις 4 ΦΔΙ. Γιατί τα λες όλα αυτά ΚαΨιΜιτζή, πάλι με το Δένδια τα έβαλες; Όχι καλά μου παιδιά, δεν τα έχω βάλει με κανέναν. Αυτό που θέλω να πω είναι πως πρέπει να ξεκινήσουν ΧΤΕΣ οι διαδικασίες για υποβρύχια, ας τα πάρουμε από οπουδήποτε, δεν με ενδιαφέρει, Γερμανία, Γαλλία ή Νότια Κορέα. Αν χρειαστεί, για να χαρούν και κάποιοι φίλοι του ΥΕΘΑ, ας τα πάρουμε και από τον Σάντσεθ της Ιθπανίαθ. Αν περιμένουμε όμως να γίνει πρώτα πρωθυπουργός ο νυν ΥΕΘΑ, για να το κάνει ο επόμενος, τότε τα νέα υποβρύχια θα έρθουν προς το 2040 (και δεν είναι υπερβολή). Με λίγα λόγια, διαδικασίες… χτες. Ας είναι Μπαρακούντα, ας είναι και Μπακαλιαρούντα.

Η επιστροφή των ΧΩΚ στον Ελληνικό Στρατό

Ένα σύστημα που μπορεί να κάνει δυναμικό καμ μπακ στην Ελλάδα, είναι οι πύραυλοι Χωκ. Δεν είναι ευρέως γνωστό, αλλά το μόνο μέρος στον πλανήτη που γίνονται αναβαθμίσεις Χωκ, είναι η Ελλάδα, και συγκεκριμένα ο Βόλος. Εκεί υπάρχει μια μαγική εταιρεία, που λέγεται Σέλμαν (ή κάπως έτσι), που έχει κάνει απίστευτα πράγματα. Οπότε από το Βόλο έχουν παρελάσει όλοι οι Χωκ του πλανήτη… εκτός από τους ελληνικούς. Παρεμπιπτόντως, οι ελληνικοί ΙΜΠΡΟΥΒΝΤ ΧΩΚ είχαν αναβαθμιστεί σε ΦΑΣΗ 3 πριν καμιά 20αριά χρόνια, και δεν πήγαν ποτέ σε ΦΑΣΗ 4. Ούτε τώρα θα πάνε, αλλά τουλάχιστον υπάρχει η σκέψη να μην αποσυρθούν άμεσα, αλλά να συνυπάρξουν για λίγα χρόνια μαζί με τους πρώτους ΜΠΑΡΑΚ. Ο λόγος είναι πως η Ουκρανία αλλά και ο Περσικός, απέδειξε πως χρειαζόμαστε αποθέματα όπλων. Μέχρι λοιπόν να έχουμε σοβαρά αποθέματα από ΜΠΑΡΑΚ, οι ΧΩΚ θα βοηθάνε τους ΠΑΤΡΙΟΤ και την Ασπίδα του Αχιλλέα.

Η φοβία της κυβέρνησης για τα όπλα στην Ουκρανία

Μιλώντας για τους ΧΩΚ, θα μπορούσαμε άνετα να είχαμε πουλήσει τους ληγμένους μας πυραύλους στην Ουκρανία. Το ίδιο θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει και για τα πρώην ανατολικογερμανικά ΣΑ-8Β ΟΣΑ, που επίσης έχουν ένα μεγάλο ληγμένο απόθεμα. Η Ουκρανία ήταν μια λύση για να ξεστοκάρουμε αυτά τα όπλα, καθώς οι εκεί εταιρείες έχουν τεράστια εμπειρία να βρίσκουν λύσεις για να επαναπιστοποιούν ότι τους έρχεται από διάφορες “πηγές”. Βγάζουν κάτι ακτινογραφίες, αλλάζουν μερικά φθαρμένα ηλεκτρονικά, και τα ρίχνουν. Εμείς όμως, δεν θέλαμε ούτε για αστείο να συζητήσουμε την αποστολή πυραύλων ΧΩΚ (ληγμένων), ή πυραύλων ΟΣΑ (επίσης ληγμένων), στην Ουκρανία. Προτιμούμε να τους έχουμε σε αποθήκες, και να πληρώσουμε πανάκριβα την -ελεγχόμενη- καταστροφή τους, παρά να τους δώσουμε στους Ουκρανούς. Τα λεφτά που θα παίρναμε, θα πήγαιναν στην αγορά νέων ολοκαίνουργιων συστημάτων. Αυτό άλλωστε θα γίνει και με τα άχρηστα επιχειρησιακά και πλεονασματικό οβιδοβόλα Μ110Α2. Τα λεφτά που θα πάρουμε, θα πάνε στα ΠΟΥΛΣ.

Θυμάστε τι έγινε με τα ΒΜΠ-1 και την κανονάρα τους;

Μιλώντας για την Ουκρανία, η πιθανότητα να στείλουμε κάτι περισσότερο από τα Μ110Α2 δεν παίζει. Και μπράβο στους Πτησαίους, έχουν γράψει εδώ και χρόνια πως τα Μ110 δεν είναι πυροβόλα, αλλά στόχοι, άσε που θέλουν 20 άτομα έκαστο για να μπορούν να λειτουργήσουν. Άρα, μετά τις έντονες αμερικανικές και ευρωπαϊκές πιέσεις, δώσαμε, με το στανιό (κυριολεκτικά), κάποια Μ110Α2 μαζί με τα -ληγμένα- εδώ και πολλά χρόνια πυρομαχικά τους. Οι λόγοι που δεν δίνουμε κάτι περισσότερο, όπως ληγμένους ΧΩΚ, ΟΣΑ, ή ακόμη και ληγμένους ΜΙΛΑΝ ή ΦΑΓΚΟΤ (αντιαρματικοί) είναι νομίζω δυο. Ο πρώτος είναι ο ίδιος ο ΥΕΘΑ, που έχοντας δίπλα του οπαδούς της “κανονάρας των ΒΜΠ-1”, αλλά και φίλους από την Αριστερά (που ίσως φανούν χρήσιμοι σε μια κυβέρνηση συνεργασίας υπό την πρωθυπουργία του), δείχνει εξαιρετικά απρόθυμος για οποιαδήποτε περαιτέρω βοήθεια προς την Ουκρανία. Ο δεύτερος λόγος είναι -ξεκάθαρα νομίζω- το Μαξίμου και ο ίδιος ο Μητσοτάκης. Με τις εκλογές του 2027 να πλησιάζουν (αν και ακούω συνέχεια πως θα γίνουν εντός του 2026), και τα ποσοστά της ΝΔ να παραμένουν χαμηλά στη Βόρεια Ελλάδα, περαιτέρω ενίσχυση στην Ουκρανία δεν βλέπω να εγκρίνεται. Στον ελληνικό Βορρά παίζουν μπάλα Ελληνική Λύση και Νίκη, και δυστυχώς το Ποντιακό στοιχείο έχει ξεχάσει τι έκαναν οι Ρώσοι/Σοβιετικοί στους προγόνους τους. Έτσι, για πολλούς πάνω από τα Τέμπη, οτιδήποτε ρωσικό είναι ιερό, και οτιδήποτε βοηθά τους Ουκρανούς είναι ΝΙΕΤ. Με λίγα λόγια, για πολιτικά και κομματικά οφέλη, και με βαριά ευθύνη όλου του πολιτικού φάσματος της χώρας, δεν συνεχίζουμε να ενισχύουμε την Ουκρανία και τον αγώνα της ενάντια στους Ρώσους εισβολείς. Φυσικά, την Ελλάδα δεν την κυβερνά όλο το πολιτικό φάσμα, άρα η ευθύνη είναι κυρίως του ΥΕΘΑ και του… παραπάνω, που φοβούνται το πολιτικό κόστος να υποστηρίξουν την Ουκρανία, και ταυτόχρονα να ωφεληθεί αμυντικά η Ελλάδα.