Η Ουάσιγκτον προχωρά σε μία από τις πλέον εκτεταμένες αναπτύξεις αεροναυτικών δυνάμεων των τελευταίων ετών στη Μέση Ανατολή, ενώ οι διπλωματικές επαφές με την Τεχεράνη συνεχίζονται. Σύμφωνα με το ItaMilRadar, που παρακολουθεί γενικά κινήσεις στην περιοχή της κεντρικής Μεσογείου, πρόκειται πιθανώς για το μεγαλύτερο κύμα αμερικανικών μαχητικών που έχει μετασταθμεύσει στην περιοχή στο τρέχον πλαίσιο έντασης.
Η αεροπορική ισχύς που συγκεντρώνεται περιλαμβάνει πάνω από δώδεκα μαχητικά F-22 Raptor, 36 περίπου μαχητικά F-16 Fighting Falcon, έξι αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης Boeing E-3 Sentry και ένα αναγνωριστικό U-2 Dragon Lady. Παράλληλα, μαχητικά εναέριας κυριαρχίας F-15 βρίσκονται καθ’ οδόν, ενώ επιπλέον 18 μαχητικά κρούσης F-35A Lightning II απογειώθηκαν από το Ηνωμένο Βασίλειο με προορισμό τη βάση Muwaffak Salti στην Ιορδανία. Η συγκεκριμένη εγκατάσταση, μαζί με την αεροπορική βάση Prince Sultan στη Σαουδική Αραβία, έχει εξελιχθεί σε κομβικό αεροπορικό και υλικοτεχνικό κόμβο για τις αμερικανικές επιχειρήσεις.
Οι συγκεκριμένες δυνάμεις προστίθενται στα αεροπορικά μέσα των ΗΠΑ που επιχειρούν ήδη από βάσεις στην Σαουδική Αραβία, την Ιορδανία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Στο ναυτικό σκέλος, στον Περσικό Κόλπο επιχειρεί η ομάδα κρούσης του αεροπλανοφόρου USS Abraham Lincoln, συνοδευόμενη από αντιτορπιλικά Arleigh Burke και πλοία Littoral Combat Ship, ενώ το USS Gerald R. Ford κατευθύνεται επίσης προς την περιοχή. Η ομάδα του USS Abraham Lincoln εντοπίστηκε να πλέει λίγες δεκάδες χιλιόμετρα από τις ακτές του Ομάν, ενώ το USS G.R. Ford πέρασε σε λειτουργία AIS (Automated Indentification Signal) στις 12:30 τοπική ώρα την Τετάρτη, μεταδίδοντας την θέση του ανοιχτά του Μαρόκο με πορεία πλεύσης προς τη Μεσόγειο.
Η κατεύθυνση του αεροπλανοφόρου USS G.R. Ford προς τη Μεσόγειο, όπου βρίσκονται ήδη ισχυρές ναυτικές μονάδες των ΗΠΑ, επιβεβαιώθηκε και από την πτήση αεροσκαφών της αεροπορικής του πτέρυγας που μεταστάθευσαν σε ισπανικά αεροδρόμια προτού συνεχίσουν ανατολικά. Τα δύο αεροπλανοφόρα συγκεντρώνουν μια δύναμη 10.000 ανδρών σε πλήρωμα και άνω των 160 πολεμικών αεροσκαφών.
Μαζί με τα αεροπλανοφόρα πλέουν και έξι αντιτορπιλικά κατευθυνομένων βλημάτων: USS Bainbridge, USS Mahan και USS Winston Churchill (με την ομάδα Ford), USS Frank E. Petersen Jr., USS Spruance και USS Michael Murphy (με την ομάδα Lincoln), ενώ επιπλέον δύο αντιτορπιλικά πλέουν στην ανατολική Μεσόγειο (USS Bulkeley, USS Roosevelt) και ένα επιπλέον στη Ερυθρά Θάλασσα (USS Delbert D. Black). Σύμφωνα με πληροφορίες, η συγκέντρωση αυτή, σε συνδυασμό με τις δυνατότητες της ισραηλινής αεροπορίας, θα μπορούσε να υποστηρίξει πολυήμερη, υψηλής έντασης επιχείρηση.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι η ομάδα του αεροπλανοφόρου USS Gerald R. Ford βρίσκεται σε διαρκή επιχειρησιακή ανάπτυξη από τα μέσα του περασμένου Νοεμβρίου, με εμπλοκή της στην επιχείρηση απαγωγής του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο Μόρο. Η απόφαση μεταστάθμευσής του στη Μέσα Ανατολή προς υποστήριξη της ομάδας του USS Abraham Lincoln θα επεκτείνει την παραμονή του σε διαρκή υπηρεσία κοντά στα επίπεδα ρεκόρ των 250-300 ημερών που έχουν καταγραφεί σε περιόδους πολεμικών επιχειρήσεων στο Βιετνάμ.
Η σταδιακή ενίσχυση της αμερικανικής παρουσίας καταδεικνύει στρατηγική διπλής τροχιάς: διατήρηση ισχυρής αποτρεπτικής στάσης, χωρίς να αποκλείεται η κλιμάκωση, την ώρα που η διπλωματία παραμένει ενεργή.
Το Ιράν από την πλευρά του αντιμετωπίζει την άνοδο της έντασης με δηλώσεις περιφρόνησης ενώ το Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης πραγματοποιήσε ασκήσεις με ελαφρά σκάφη και πυραυλικές εκτοξεύσεις στα Στενά του Ορμούζ. Στα πλάνα της ιρανικής τηλεόρασης εμφανίστηκε ο αρχηγός των Φρουρών της Επανάστασης, υποστράτηγος Mohammad Pakpour να επιθεωρεί πυραυλοφόρα σκάφη σε ιρανικό λιμένα. Ταυτόχρονα, το Ιράν προκήρυξε την πραγματοποίηση κοινών ασκήσεων με πλοία του ρωσικού ναυτικού στον Κόλπο του Ομάν.
