Ξεκινά η μάχη του Πολυαράβου στη Μάνη, που θα κρατήσει μέχρι τις 30/8 (12/9) 1826. Στη διάρκεια της προσπάθειας αυτής οι Έλληνες αμύνονται σθεναρά έναντι του στρατού του Ιμπραήμ, που προσπαθεί να εκπορθήσει τα ισχυρά οχυρά της ορεινής Μάνης.
Ο Ιμπραήμ πασάς ήταν θετός γιός του χεδίβη της Αιγύπτου Μωχάμετ Άλι και έμπειρος στη στρατιωτική οργάνωση και δράση, με ευάριθμο και εκπαιδευμένο στρατό από Γάλλους αξιωματικούς. Τον Φεβρουάριο του 1825, ενώ στο Μωριά μαινόταν εμφύλιος πόλεμος μεταξύ Ρουμελιωτών και Πελοποννησίων, ο Ιμπραήμ αποβιβάστηκε με στρατό και στόλο στη Μεθώνη και σε μικρό διάστημα κυριάρχησε στην κεντρική και νότια Πελοπόννησο.
Κάθε προσπάθεια των Ελλήνων να τον αναχαιτίσουν απέτυχε, με τους Αιγυπτίους να καταγάγουν συντριπτικές νίκες στο Μανιάκι, στο Κρεμμύδι και στη Σφακτηρία. Οι Έλληνες, διχασμένοι ακόμα και με επικεφαλής που επιλέγονταν με κριτήριο την πίστη στην κυβέρνηση παρά την ικανότητά τους στις πολεμικές επιχειρήσεις, γνώριζαν την μία μετά την άλλη αποτυχία με αποτέλεσμα την καταστροφή, τον θάνατο σημαντικών ηγετών και πολύτιμων αγωνιστών και κυρίως την απώλεια εδαφών και τη θραύση του ηθικού τους. Μέχρι το 1826, οι Αιγύπτιοι είχαν κατορθώσει αυτό που οι Τούρκοι αποδείχθηκαν ανίκανοι να κάνουν, καταλαμβάνοντας την Τριπολιτσά και το Μεσολόγγι και έχοντας ενσπείρει στην ψυχολογία του πληθυσμού το μύθου του αήττητου, καθιστώντας σχεδόν αδύνατη τη στρατολόγηση νέων ανδρών.
Η συνέχεια στο Military History
