Ομάδα στη βόρεια Υεμένη χρησιμοποίησε το Claude της Anthropic για ανάπτυξη λογισμικού καθοδήγησης όπλων, σύμφωνα με έκθεση της εταιρείας. Η Anthropic δεν κατονομάζει τους χρήστες ως Χούθι, ούτε αναφέρει στοιχεία ότι κατάφεραν να αποκτήσουν επιχειρησιακά αξιοποιήσιμο όπλο.
Η δραστηριότητα αφορούσε τρία προγράμματα: κατευθυνόμενη ρουκέτα, βαλλιστικό πύραυλο πολλαπλών σταδίων με επιδιωκόμενο βεληνεκές άνω των 2.000 χιλιομέτρων και οικογένεια πυραύλων που περιλάμβανε σχεδίαση ποληχητικού οχήματος ολίσθησης.
Σύμφωνα με την εταιρεία, οι χρήστες αξιοποιούσαν παράλληλες συνεδρίες του Claude σαν μια μικρή ομάδα λογισμικού: μία έγραφε κώδικα, μία πραγματοποιούσε έρευνα και μία έλεγχε τα αποτελέσματα. Οι μηχανισμοί ασφαλείας απέκλεισαν αρκετά αιτήματα, αλλά δεν απέτρεψαν συνολικά τη δραστηριότητα.
Το πιο χαρακτηριστικό περιστατικό ήταν μια δοκιμαστική εκτόξευση κατευθυνόμενης ρουκέτας που φαίνεται ότι απέτυχε. Μέσα σε λίγες ώρες, οι χρήστες επέστρεψαν στο Claude ζητώντας ανάλυση της αποτυχίας. Η έκθεση δεν επιβεβαιώνει ότι βαλλιστικός πύραυλος εξερράγη στον αέρα. Η Anthropic αναφέρει ότι απέκλεισε τους σχετικούς λογαριασμούς και ενημέρωσε αρμόδιους δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς.
Το Associated Press συνδέει την υπόθεση με τους Χούθι, αν και Υεμένη εκπρόσωπος της οργάνωσης απέρριψε ως παράλογη την ιδέα ότι βασίζεται σε ανοικτές πηγές για την ανάπτυξη όπλων. Από την άλλη και η αναζήτηση πληροφοριών για πυραύλους δεν συνεπάγεται δυνατότητα κατασκευής τους.
Η υπόθεση αναδεικνύει έναν συγκεκριμένο κίνδυνο: εμπορικά εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης μπορούν να διευκολύνουν επιμέρους εργασίες ενός εξοπλιστικού προγράμματος, μειώνοντας τον απαιτούμενο χρόνο και φόρτο εργασίας. Η κατασκευή αξιόπιστου πυραύλου, ωστόσο, εξακολουθεί να απαιτεί υλικά, υποδομές, εξειδικευμένη γνώση και δοκιμές. Η εικόνα ενός «σχεδιαστικού πλαισίου με 20 δολάρια τον μήνα» υπερβάλλει τόσο για τις αποδεδειγμένες δυνατότητες όσο και για το τεκμηριωμένο κόστος της συγκεκριμένης δραστηριότητας.
