Ο νέος πυργίσκος Protector έχει την κατάλληλη δύναμη πυρός για να βάλλει με αξιώσεις προς εχθρικά θωρακισμένα οχήματα.
Ο αμερικανικός στρατός τετραπλασιάζει τον αριθμό των οχημάτων μάχης Stryker που είναι εφοδιασμένα με το νέο “αυτόματο” πυροβόλο 30 χιλιοστών. Η αναβάθμιση θα επιτρέψει στα Strykers να αντιμετωπίσουν καλύτερα παρόμοια οχήματα που ήδη χρησιμοποιούνται από δυνητικούς αντιπάλους. Είναι μέρος μιας στρατιωτικής προσπάθειας για την αύξηση της δύναμης πυρός, καθώς υπάρχει ανάγκη “στροφής”, από τους πολέμους εναντίον ατάκτων προς την προοπτική σύγκρουσης με τακτικούς στρατούς μεγάλων δυνάμεων.
Το Stryker είναι οκτάτροχο τεθωρακισμένο όχημα, σχεδιασμένο για να φέρει μια ομάδα πεζικού στο πεδίο της μάχης. Με τον αρχικό σχεδιασμό, το Stryker είχε ελαφριά θωράκιση και ένα πολυβόλο των 12,5mm ή ένα αυτόματο εκτοξευτή βομβίδιων 40 χιλιοστών. Η έμφαση δόθηκε σε ένα γρήγορο, ελαφρώς θωρακισμένο όχημα που θα μπορούσε γρήγορα να αναπτυχθεί σε μακρινά θέατρα μάχης, να ταξιδέψει μέχρι και 60 μίλια την ώρα στους δρόμους και έως 330 μίλια αυτονομίας με ένα γέμισμα.
Τώρα, καθώς ο Στρατός των Η.Π.Α. σκέφτεται πιθανή μάχη εδάφους ενάντια στους τακτικούς στρατούς της Ρωσίας, της Κίνας και της Βόρειας Κορέας, η έμφαση αλλάζει, από την κινητικότητα προς την ισχύ πυρός. Τα Strykers μπορεί να κληθούν να αντιμετωπίσουν οχήματα όπως το ρωσικό BMP-3, το κινεζικό ZBD-04 και το Βόρειο Κορεάτικο BTR-80 και τα πολυβόλα και εκτοξευτήρες χειροβομβίδων που όπλιζαν τα Strykers είναι πολύ ελαφρά για να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τους (δυνητικούς) αντιπάλους. Επί του παρόντος υπάρχουν επτά ταξιαρχίες Stryker με κάθε ταξιαρχία να έχει περίπου 4.500 στρατιώτες, με περισσότερα από 360 Strykers.
Το 2016 ο Στρατός των ΗΠΑ αποφάσισε ότι το 2ο Σύνταγμα Ιππικού (μια ταξιαρχία Stryker και η μοναδική μηχανοκίνητη μονάδα του αμερικανικού στρατού που σταθμεύει μόνιμα στην Ευρώπη), χρειάζονταν πρόσθετη δύναμη πυρός. Σε περίπτωση κρίσης, το 2ο Σύνταγμα θα κατευθυνόταν προς στα ανατολικά σύνορα του ΝΑΤΟ, βοηθώντας στην προστασία χωρών όπως η Πολωνία, η Εσθονία, η Λετονία και η Λιθουανία.
Για να βελτιώσει τις αποδόσεις του 2ου Σ.Ι. στη μάχη, ο Στρατός αποφάσισε να εφοδιάζει τα μισά Stryker της ταξιαρχίας με πυραύλους Javelin και τα άλλα μισά με το νέο πυργίσκο Protector. Ο νέος πυργίσκος έγινε γνωστός ως Stryker Dragoon.
Ακολουθεί ένα βίντεο του Stryker Dragoon σε δράση.
Ο πυργίσκος Protector, που κατασκευάζεται από την Νορβηγική Kongsberg, οπλίζεται με αυτόματο πυροβόλο 30 χιλιοστών XM313 και ένα πολυβόλο M240 των 7,62mm. To XM313 φέρει 150 βλήματα MK 238 High Explosive Incendiary-Tracer (HEI-T) για χρήση ενάντια σε μη θωρακισμένους στόχους καθώς και το βλήμα Armor Piercing Fin-Stabilized Discarding Sabot-Tracer (APFSDS-T) για χρήση ενάντια σε θωρακισμένα οχήματα. Ο πυργίσκος είναι μη επανδρωμένος, με χειρισμό από το πλήρωμα του Stryker εντός του οχήματος. Ο Protector έχει σύστημα σταθεροποίησης, επιτρέποντας στον Stryker Dragoon να βάλλει με ακρίβεια ενώ κινείται και είναι εφοδιασμένος με θερμική κάμερα, κάμερα ημέρας και αποστασιόμετρο λέιζερ.
Σύμφωνα με την Defense News, ο Στρατός αποφάσισε να εξοπλίσει τρεις ακόμη ταξιαρχίες Stryker με τον πυργίσκο Protector. Ο πυργίσκος θα εξοπλίζει τους Strykers σε τρεις από τις ταξιαρχίες που χρησιμοποιούν την έκδοση “double v-hull” του οχήματος, μια βελτιωμένη έκδοση που προσφέρει αυξημένη προστασία από αυτοσχέδιες εκρηκτικές συσκευές (IED).
Ως αποτέλεσμα, οι Ταξιαρχίες Stryker σύντομα θα χωριστούν σε βαρύτερες και ελαφρύτερες. Οι βαρύτερες ταξιαρχίες, εξοπλισμένες με Stryker Dragoons και Javelin, θα είναι καταλληλότερες για να αντιπαρατεθούν με σύγχρονα μηχανοκίνητα στρατεύματα ενώ οι ελαφρύτερες ταξιαρχίες (οπλισμένες με τηλεχειριζόμενα βαριά πολυβόλα) θα εξακολουθούσαν να είναι διαθέσιμες για περιπτώσεις όπου η πρόσθετη ισχύ πυρός δεν θα είναι απαραίτητη.
Το Stryker Dragoon είναι ένα παράδειγμα άμεσης ανταπόκρισης του Στρατού σε μια επείγουσα ανάγκη του πεδίου μάχης, αναπτύσσοντας νέο πυροβόλο όπλο και πυργίσκο και δοκιμάζοντας το για μια περίοδο περίπου δυόμισι ετών. Είναι επίσης ένα καλό παράδειγμα όπου τα υπάρχοντα οπλικά συστήματα τροποποιούνται για την (καλύτερη) αντιμετώπιση μιας διαφορετικής σειράς απειλών, αντί της αγοράς ενός τελείως νέο όπλου.
Να σημειωθεί τέλος ότι το “νέο” όπλο είναι εξαιρετικά δημοφιλές μεταξύ των πληρωμάτων.
Πηγή: PopularMechanics
