Η Ινδική Ναυτική Διοίκηση φαίνεται πως αλλάζει οριστικά προσανατολισμό στο πρόγραμμα των υποβρυχίων της, αφήνοντας πλέον πίσω το ενδεχόμενο παραγγελίας τριών επιπλέον υποβρυχίων κλάσης Scorpene, στο πλαίσιο του προγράμματος Project 75. Για περισσότερο από έναν χρόνο υπήρχε η εντύπωση πως το Νέο Δελχί θα επιδίωκε την επέκταση της γραμμής παραγωγής των Scorpene (είχαν ήδη φτιαχθεί 6 σκάφη, ως κλάση Kalvari), με τις γαλλικές εταιρείες να εμφανίζονται πρόθυμες και έτοιμες για μια τέτοια συνέχεια. Η παραγωγή στο ναυπηγείο Mazagon Dock Shipbuilders είχε ήδη ωριμάσει, το εργατικό δυναμικό ήταν εκπαιδευμένο και η εφοδιαστική αλυσίδα λειτουργούσε απρόσκοπτα, κάτι που θα επέτρεπε την έγκαιρη παράδοση νέων μονάδων χωρίς τις καθυστερήσεις που συνήθως συνοδεύουν ένα νέο πρόγραμμα.
Σημαντικό μέρος του ενδιαφέροντος για τα επιπλέον Scorpene προερχόταν από την προοπτική ενσωμάτωσης του εγχώριου συστήματος Air Independent Propulsion (AIP) του αμυντικού ερευνητικού οργανισμού DRDO. Οι Ινδοί δεν ήθελαν καθόλου το γαλλικό MESMA, ενώ το νέο σύστημα F2CG (ως διάδοχος του MESMA) ήταν αδοκίμαστο καθώς δεν έχει γίνει εγκατάσταση του σε κανένα σκάφος. Η ένταξή του ινδικού ΑΙΡ σε τρία νέα υποβρύχια θα έδινε στην χώρα τη δυνατότητα να διαθέτει επιχειρησιακές πλατφόρμες με AIP πριν την άφιξη των επόμενων, πιο προηγμένων υποβρυχίων, του προγράμματος P-75I (ως νέο πλάνο για άλλα 6 έως 9 συμβατικά υποβρύχια). Με αυτόν τον τρόπο τα εξτρά Scorpene θα λειτουργούσαν ως “τεχνολογική γέφυρα” ανάμεσα στα Kalvari και στο επόμενο πρόγραμμα.
Ωστόσο, η εικόνα αυτή ανατράπηκε, όταν ο Αρχηγός του Ινδικού Ναυτικού, Ναύαρχος Dinesh K. Tripathi, τόνισε πως η απόλυτη προτεραιότητα της χώρας είναι πλέον η υλοποίηση του προγράμματος P-75I και ότι οποιαδήποτε συζήτηση για το Project 75 έπεται. Η δήλωση αυτή δεν άφησε περιθώριο παρερμηνειών, καθώς το Ινδικό Ναυτικό συγκεντρώνει πλέον όλους τους πόρους του — επιχειρησιακούς, οικονομικούς και πολιτικούς — στην ολοκλήρωση του P-75I, το οποίο θα προσφέρει σκάφη με μεγαλύτερη αυτονομία, πιο ώριμη τεχνολογία AIP, μεγαλύτερο φόρτο οπλισμού και ανώτερες επιδόσεις από την παρούσα γενιά των Scorpene.
Η συνέπεια αυτής της μετατόπισης είναι ότι το σχέδιο για τρία ακόμη Scorpene χάνει δυναμική και στην πραγματικότητα εγκαταλείπεται. Η αλλαγή στάσης ενδέχεται να καθυστερήσει την επιχειρησιακή αξιοποίηση του νέου AIP της DRDO, το οποίο πιθανόν τελικά να τοποθετηθεί σε ακόμη μεταγενέστερα προγράμματα, όπως το μελλοντικό P-76.
Ένας ακόμη παράγοντας που επηρέασε την απόφαση ήταν οι ανησυχίες για την ασφάλεια δεδομένων από τη γαλλική πλευρά. Η σημαντική διαρροή τεχνικών εγγράφων το 2016, η οποία αποκάλυψε ευαίσθητες παραμέτρους των Scorpene, σε συνδυασμό με τις πιο πρόσφατες διαρροές που αφορούσαν το Rafale, τις FDI και γαλλικά πυρηνικά υποβρύχια, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση κλίματος δυσπιστίας. Για έναν τύπο πλατφόρμας όπου η με κάθε τρόπο διασφάλιση των απόρρητων δεδομένων ισοδυναμεί με επιβίωση, τέτοια περιστατικά αποτελούν σοβαρή απειλή.
Στο πλαίσιο αυτό, έχει ιδιαίτερη σημασία η συζήτηση που γίνεται στην Ελλάδα. Τα Scorpene, παρά την προώθηση που επιχειρείται από συγκεκριμένους κύκλους, δεν διαθέτουν κάποιο ώριμο και δοκιμασμένο σύστημα AIP. Αν δηλαδή αγοραστούν από το Πολεμικό Ναυτικό, θα φτάσουν μόνο με μπαταρίες, έστω και ιόντων λιθίου.
