Από την αρχή του 2026, η Ουκρανία έχει πραγματοποιήσει 81 επιθέσεις εναντίον 28 ρωσικών διυλιστηρίων πετρελαίου, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του OSINT αναλυτή Clément Molin.
Από τα 20 μεγαλύτερα διυλιστήρια της Ρωσίας, τα 17 έχουν ήδη βρεθεί στο στόχαστρο. Ορισμένα, μεταξύ αυτών εκείνα στο Ριαζάν, το Ορσκ και το Περμ, έχουν υποστεί ιδιαίτερα σοβαρές ζημιές.
Το διυλιστήριο του Γιαροσλάβλ έχει δεχθεί έξι επιθέσεις. Οι εγκαταστάσεις σε Ιλσκ, Σαράτοφ, Σιζράν και Τουάπσε έχουν χτυπηθεί από πέντε φορές, ενώ από τέσσερις επιθέσεις έχουν καταγραφεί σε Κστόβο και Βόλγκογκραντ, καθώς και στις εγκαταστάσεις στο Νιζνεκάμσκ και της Bashneft στην Ουφά.
Χτυπούν, επισκευάζουν, ξαναχτυπούν
Ιδιαίτερη σημασία έχει η τακτική των επαναλαμβανόμενων επιθέσεων. Οι Ρώσοι μπορούν να επισκευάσουν σχετικά γρήγορα μέρος των ζημιών, όμως ένα νέο χτύπημα στο ίδιο διυλιστήριο μπορεί να καθυστερήσει σημαντικά την επιστροφή του σε πλήρη λειτουργία.
Η ουκρανική εκστρατεία δεν περιορίζεται όμως στα διυλιστήρια.
Από την αρχή του έτους έχουν καταγραφεί επίσης 11 επιθέσεις σε υποδομές μεταφοράς καυσίμων, 26 σε αποθήκες πετρελαίου και καυσίμων και 11 σε λιμάνια και τερματικούς πετρελαϊκούς σταθμούς .
Συνολικά, σύμφωνα με την καταγραφή του Molin, έχουν δεχθεί επίθεση 130 εγκαταστάσεις της ρωσικής πετρελαϊκής και ενεργειακής υποδομής μέσα στο 2026.
Τα πλήγματα προκαλούν μεγάλες οικονομικές απώλειες, αυξάνουν το κόστος επισκευών και δημιουργούν προβλήματα στην παραγωγή και τη μεταφορά καυσίμων. Παράλληλα, έχουν συμβάλει στις πιέσεις που αντιμετωπίζει η ρωσική αγορά καυσίμων.
Δεν έχει σημασία ποια φωτιά είναι μεγαλύτερη
Ο Molin επισημαίνει ότι οι πιο αποτελεσματικές επιθέσεις δεν είναι απαραίτητα εκείνες που δημιουργούν τις πιο εντυπωσιακές εικόνες.
Μια δεξαμενή γεμάτη πετρέλαιο μπορεί να προκαλέσει τεράστια φωτιά και πυκνό μαύρο καπνό, τραβώντας αμέσως την προσοχή των μέσων ενημέρωσης. Από στρατηγική άποψη, όμως, πολύ μεγαλύτερη ζημιά μπορεί να προκαλέσει ένα ακριβές χτύπημα σε κρίσιμο εξοπλισμό μέσα στο ίδιο το διυλιστήριο.
Εκεί βρίσκεται και η ουσία της ουκρανικής στρατηγικής: όχι μόνο να φτάσει ένα drone εκατοντάδες ή ακόμη και χιλιάδες χιλιόμετρα μέσα στη Ρωσία, αλλά να χτυπήσει το σωστό σημείο — και, αν χρειαστεί, να επιστρέψει ξανά.
