Μην πείτε ότι δεν σας πέρασε από το μυαλό από τι στιγμή που έπεσε ο πρώτος ιρανικός πύραυλος σε εμιράτο του Κόλπου.
Διότι στο δικό μας μυαλό πέρασε με την πρώτη βόμβα που έπεσε στο Ιράν και πόσο η κατάσταση θα επηρεάσει (διότι θα την επηρεάσει) την πρόθεση της Άγκυρας για την ενίσχυση της Τουρκικής Αεροπορίας (THK) με μεταχειρισμένα Eurofighter και μάλιστα ακόμη και τους πρώτους μήνες του 2026 από το Κατάρ και το Ομάν.
Στις επάλληλες αναλύσεις τόσο στις σελίδες της έντυπης «Πτήσης» όσο και εδώ, είχαμε μείνει (με βάση τουρκικά, κυρίως δημοσιεύματα) σε μια πλειοδοσία για 12 EF-2000 Tranche 3A από το Κατάρ και για 12 από το Ομάν, που έγιναν στη συνέχεια 24 από το Κατάρ και κανένα από τα (ελαφρά υποδέστερα) του Ομάν, ενώ κάποιες πιο πρόσφατες εκτιμήσεις έλεγαν ότι τουρκική επιδίωξη ήταν ακόμη να σαρώσει το σύνολο των δυο στόλων, αποκτώντας έως και 36 μαχητικά πριν από την παράδοση των 20 καινούργιων υπό παραγγελία και πριν ασκήσει την προαίρεση για άλλα 20, ώστε να δημιουργήσει μια δύναμη 76 Typhoon.
Για να είμαστε ξεκάθαροι, δεν υπάρχουν νεότερες πληροφορίες από την τουρκική πλευρά, που μάλλον έχει παγώσει από τις εξελίξεις γενικότερα, αλλά πόσο πιθανόν είναι μετά τα όσα συμβαίνουν τα Eurofighter του Κατάρ και του Ομάν να είναι ακόμη πλεονασματικά και διαθέσιμα για πώληση στην Άγκυρα;
Βέβαια από την άλλη ο Τραμπ μπορεί και να λύσει το θέμα της ειρήνης στην περιοχή και όλα τα μαχητικά και οι εξοπλισμοί των χωρών του Κόλπου να γίνουν πλεονασματικοί.
Προς το παρόν όμως… βαστάτε μουλάδες!
