Από τον Ερντογάν έως τον υπουργό Άμυνας της Τουρκίας Χουλουσί Ακάρ, το μήνυμα των τελευταίων ημερών είναι ένα: «Θα αγοράζαμε ένα ευρωπαϊκό ή αμερικανικό αντιαεροπορικό σύστημα μεγάλης εμβελείας, ως συμπλήρωμα των αναγκών μας». Βέβαια η τουρκική πλευρά επιμένει πως οι ρωσικοί S-400 είναι δεδομένοι και πως δεν υπάρχει πιθανότητα απόσυρσης τους. Αλλά η υποσχεσιολογία συνεχίζεται προς τη Δύση, πότε ως «απειλή», δηλαδή ότι μόνο με παροχή τέτοιων αμυντικών συστημάτων και τεχνογνωσίας μπορεί να αποκατασταθεί η σχέση εμπιστοσύνης και πότε ως «παροχή», ότι δηλαδή η Τουρκία θα είναι ο πρόθυμος πελάτης σημαντικής αξίας όπλων.

Η συζήτηση αυτή δεν είναι νέα, αλλά τώρα αναβαθμίζεται δημόσια, με τις τουρκικές δηλώσεις που γίνονται σε όλα τα επίπεδα εξουσίας και σε όλα τα δυτικά ΜΜΕ. Καθώς ανάλογες νύξεις και «παροτρύνσεις» έχουν κατά καιρούς βγει στη δημοσιότητα, ως τυπική απάντηση της Τουρκίας, στις κατηγορίες ότι διάλεξε τους S-400, ρισκάροντας την επιχειρησιακή ασφάλεια του ΝΑΤΟ αλλά κυρίως την συνοχή της συμμαχίας έναντι της Μόσχας.

Το ερώτημα είναι αν υπάρχει ανταπόκριση από την απέναντι πλευρά. Αν δηλαδή Γαλλία και Ιταλία είναι πρόθυμες να πουλήσουν αντιαεροπορικά συστήματα SAMP/T (η επίγεια έκδοση των Aster), ή οι ΗΠΑ συστοιχίες Patriot. Ξεκινώντας από το δεύτερο, δεν μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε ιδιαίτερα δύσκολο. Οι ΗΠΑ έχουν μεν θέσει την απόσυρση των S-400 ως κομβικό σημείο για να συζητήσουν την πώληση υψηλής αμυντικής τεχνολογίας στην Άγκυρα, αλλά αυτό έχει τον τελευταίο καιρό εστιαστεί περισσότερο στην πώληση F-35. Αντίθετα οι Patriot είναι ένα κλασικό σύστημα, έχουν ήδη κατά καιρούς εγκατασταθεί στην Τουρκία από άλλες νατοικές δυνάμεις για «υπεράσπιση του εναέριου χώρου της συμμάχου», ενώ χρησιμοποιούνται ως διπλωματικό εργαλείο παροχής προστασίας, σε κάθε φίλη χώρα. Όπως για παράδειγμα στην Σαουδική Αραβία που έχει γεμίσει Patriot από άλλες χώρες (και την Ελλάδα), ή στη Σλοβακία, που αποστέλλονται ως αντίδωρο για να παραχωρήσει αυτή με τη σειρά της S-300 στην Ουκρανία.

https://www.ptisidiastima.com/usa-proposes-to-turkey-trade-with-s400-sent-to-ukraine/

Έτσι οι αμερικανικοί Patriot είναι πλέον ένα αμυντικό και διπλωματικό πολυεργαλείο που δύσκολα μπορεί να το αρνηθούν στην Τουρκία, αν η τελευταία ρίξει και λίγο τις απαιτήσεις της για πρόσβαση στην τεχνολογία του συστήματος. Παράλληλα, στην αμερικανική ανάλυση, όσο απεχθές είναι το ρωσικό “φλερτ” της Άγκυρας, πολλαπλάσια απαράδεκτο θα είναι η αποκοπή της Τουρκίας από την νατοϊκή συναίνεση και δράση. Ειδικά τώρα που προβάλλει επιτακτική η ανάγκη για νατοικούς επανεξοπλισμούς και συσπείρωση κατά της Ρωσίας.

Από πλευράς Γαλλίας-Ιταλίας, που παράγουν το SAMP/T, οι διεθνείς πωλήσεις του δεν είναι ικανοποιητικές, καθώς μόνο η Σιγκαπούρη το έχει αγοράσει. Ενώ δηλαδή  η ναυτική έκδοση των Aster πάει πολύ καλά, η επίγεια δεν έχει καταφέρει να πείσει, ενώ και οι κατασκευάστριες χώρες δεν έχουν κάνει μεγάλες αγορές επίγειων εκτοξευτών. Έτσι από καθαρά οικονομικής-αμυντικής πλευράς, μια τουρκική αγορά όχι μόνο θα φέρει έσοδα, αλλά και καλές προοπτικές προώθησης του αντιαεροπορικού σε αγορές που η Τουρκία έχει πρόσβαση και κύρος. Κι αυτό, καθώς η Τουρκία πάντα συζητούσε να μετέχει στην παραγωγή και εξέλιξη του SAMP/T, με τις δικές της αμυντικές εταιρίες.

Από πολιτικής πλευράς τώρα τα πράγματα περιπλέκουν. Η Ιταλία έχει καλές σχέσεις με την Τουρκία, υπάρχει εξαγωγή τεχνογνωσίας, ανάγκη για επενδύσεις στην Κεντρική Ασία, άρα μάλλον δεν θα είχε ιδιαίτερο ζήτημα να προσθέσει στο πακέτο σύσφιξης, και ένα υψηλής αξίας αμυντικό σύστημα. Άλλωστε ο ίδιος ο Μάριο Ντράγκι, ο Ιταλός πρωθυπουργός, δήλωσε πως επανεργοποιείται η ιταλο-γαλλική-τουρκική ομάδα συνεργασίας, η οποία είχε διακόψει τη λειτουργία της.

https://www.ptisidiastima.com/f-35-if-turkey-gives-s-400-what-if-greece-gives-s300/

Η Γαλλία επίσης, αν και σε μεγάλη απόσταση από την Άγκυρα (διπλωματικά πάντα) παραμένει σε επαφή, ενώ οι εμπορικές σχέσεις τους είναι ικανοποιητικές. Η Γαλλία μετά μάλιστα την υπογραφή της Γαλλοελληνικής αμυντικής συμφωνίας, ίσως νιώθει την «υποχρέωση» να προσφέρει στην Τουρκία και μια ευκαιρία επαναπροσδιορισμού και ομαλοποίησης σχέσεων, ώστε να κρατήσει μια ασταθή ισορροπία διπλωματικής επιρροής. Αυτό δεν σημαίνει πως η Γαλλία είναι πρόθυμη να «πουλήσει» την Ελλάδα. Αλλά ότι έχοντας τη σημαντική ισχύ εντός Ε.Ε., το Παρίσι είναι σε φάση ξεδιπλώματος μιας «μεγάλης διπλωματίας», που θα εφαρμοστεί σε όλη την Ευρωπαϊκή περιφέρεια από την ίδια, τη μόνη δηλαδή ευρωπαϊκή χώρα με πραγματική διεθνή εξωστρέφεια και αντίληψη μεγάλης δυνάμεως.

Τι έχουμε στα χέρια μας προς το παρόν; Ένα ημιπρόθυμο «πελάτη», την Τουρκία, που κοιτά τη «βιτρίνα» να δει τι προσφέρεται, και αρκετά πρόθυμους πωλητές, τη Γαλλία και την Ιταλία, αλλά και τις ΗΠΑ που θέλουν να φέρουν τον «πελάτη» και εντός του καταστήματος…

https://www.ptisidiastima.com/greece-discussing-humanitarian-mission-to-mariupol-with-turkey/