Mύδρους παραπόνων για το κινεζικής παραγωγής κύριο άρμα μάχης VT-4, εξαπολύουν άνδρες των πληρωμάτων τεθωρακισμένων της Ταϋλάνδης, σε ότι αφορά την αξιοπιστία του σε πολεμικές επιχειρήσεις. Αυτοί που έζησαν τις συγκρούσεις των τελευταίων εβδομάδων με την Καμπότζη, μιλούν για επανειλημμένες μηχανικές βλάβες και σχεδιαστικές αστοχίες.
Οι Ταϋλανδοί αναφέρουν ότι οι βλάβες συνέβησαν μετά από παρατεταμένη χρήση παρά τις προσπάθειές τους να διατηρήσουν τα οχήματα επιχειρησιακά και δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά. Η συχνότητα του φαινομένου είχε φυσικά αντίκτυπο στην ετοιμότητα των μονάδων.
Κεντρική θέση στη λίστα περιστατικών, είχε η διάρρηξη του πυροβόλου. Τα πληρώματα αναφέρουν ότι αφού παρέλθει ένας συγκεκριμένος αριθμός βολών, που περιγράφεται ως “ασφαλείας”, δεν είναι πια δόκιμο να πυροδοτείται το πυροβόλο.
Ηλεκτρονικά και κινητήρας είναι επίσης επιρρεπή σε βλάβες που περιπλέκουν ακόμα και τις πιο απλές αποστολές, όπως μια μετακίνηση από ένα σημείο στο άλλο. Ακόμη η πλευρική θωράκιση είναι ανεπαρκής για σύγχρονο άρμα μάχης, ενώ η ταχύτητα περιστροφής του πύργου είναι κατώτερη των προσδοκιών σε καταστάσεις εμπλοκής.
Στα θετικά του VT-4, τα πληρώματα αναφέρουν το σύστημα ελέγχου πυρός και την ικανότητα σκόπευσης hunter-killer. Ωστόσο, αν υπολογιστούν τα μειονεκτήματα, τα θετικά σημεία αυτά χάνονται στη γενική εικόνα.
Αντίθετα, τα ταϋλανδικά πληρώματα δεν παρέλειψαν να περιγράψουν θετικά παλαιότερες πλατφόρμες. Μεταξύ τους, το ουκρανικής κατασκευής T-84BM Oplot-T, καθώς και τα παλαίμαχα αμερικανικά M48A5PI και M60A3 TIFCS Patton. Το τελευταίο μάλιστα χαρακτηρίστηκε “βράχος”, παρά τα χρόνια του, παρουσιάζοντας ελάχιστες βλάβες κατά τις επιχειρήσεις.
Τα παραπάνω ώθησαν αξιωματικούς να εισηγηθούν την απόσυρση των κινεζικών VT-4 από την πρώτη γραμμή, αφήνοντας το βάρος των επιχειρήσεων στις επιλαρχίες που εξοπλίζονται με Patton και Oplot. Οι δηλώσεις αυτές έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τα εγκωμιαστικά σχόλια με τα οποία είχαν υποδεχθεί οι Ταϋλανδοί τα κινεζικά VT-4, πριν δέκα περίπου χρόνια.
