Η Ελβετία αναζητά νέο σύστημα αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας μεγάλου βεληνεκούς, καθώς οι καθυστερήσεις στην παράδοση των αμερικανικών Patriot ανατρέπουν τον εξοπλιστικό της σχεδιασμό.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα του ελβετικού Τύπου, το ισραηλινό Barak MX της Israel Aerospace Industries (IAI) εμφανίζεται ως επικρατέστερο έναντι του γαλλοϊταλικού SAMP/T NG και του επίσης ισραηλινού David’s Sling. Ωστόσο, επίσημη επιλογή δεν έχει ανακοινωθεί, ενώ υπό εξέταση παραμένει και το νοτιοκορεατικό L-SAM.
Η Βέρνη είχε παραγγείλει πέντε συστοιχίες Patriot, με τις παραδόσεις να προβλέπεται αρχικά ότι θα ξεκινήσουν το 2028. Η ανακατανομή της αμερικανικής παραγωγής για την κάλυψη επειγουσών αναγκών, κυρίως της Ουκρανίας, έχει ανατρέψει το χρονοδιάγραμμα. Ελβετικά μέσα αναφέρουν πιθανή μετάθεση των παραδόσεων έως το 2033 ή ακόμη και το 2035, χωρίς όμως να υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση αυτών των ημερομηνιών. Η ελβετική κυβέρνηση έχει αναγνωρίσει τόσο τις καθυστερήσεις όσο και την αύξηση του κόστους.
Η Ελβετία δεν εγκαταλείπει τους Patriot, αλλά επιδιώκει την απόκτηση δεύτερου συστήματος, ώστε να καλύψει το επιχειρησιακό κενό και να περιορίσει την εξάρτησή της από έναν προμηθευτή.
Σύμφωνα με το Watson, που επικαλείται πληροφορίες της CH Media, η υπηρεσία εξοπλισμών Armasuisse φέρεται να προκρίνει το Barak MX. Το ισραηλινό σύστημα χρησιμοποιεί διαφορετικούς τύπους βλημάτων, με ονομαστικές εμβέλειες από 35 έως 150 χιλιόμετρα, για την αντιμετώπιση αεροσκαφών, UAV, πυραύλων cruise και ορισμένων βαλλιστικών απειλών. Η IAI υποστηρίζει ότι θα μπορούσε να εξασφαλίσει αρχική επιχειρησιακή ικανότητα από το 2029, ενώ η πρότασή της φέρεται να προβλέπει ελβετική βιομηχανική συμμετοχή που υπερβαίνει το 60% της αξίας του προγράμματος.
Η δεύτερη ισραηλινή υποψηφιότητα είναι το David’s Sling της Rafael, το οποίο δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην αντιμετώπιση πυραυλικών απειλών. Ωστόσο, η αμερικανική συμμετοχή στην ανάπτυξη και παραγωγή του, μέσω της Raytheon, δημιουργεί ερωτήματα για τον βαθμό διαφοροποίησης από τις αμερικανικές εφοδιαστικές αλυσίδες.
Από ευρωπαϊκής πλευράς, η Eurosam προτείνει το SAMP/T NG, με βλήματα Aster 30 B1NT και ραντάρ νέας γενιάς, υποστηρίζοντας ότι μπορεί να πραγματοποιήσει παραδόσεις εντός 36 μηνών από την υπογραφή της σύμβασης. Η επιλογή του θα ενίσχυε την ευρωπαϊκή διάσταση των ελβετικών εξοπλισμών και θα μπορούσε να συμβάλει στη βελτίωση των σχέσεων με τη Γαλλία, οι οποίες είχαν επιβαρυνθεί μετά την προτίμηση της Βέρνης για τα αμερικανικά F-35 και Patriot αντί των Rafale και SAMP/T.
Στον ανταγωνισμό παραμένει και το νοτιοκορεατικό L-SAM, όπως επιβεβαίωσε το ελβετικό υπουργείο Άμυνας στις 19 Οκτωβρίου, παρά το γεγονός ότι τα τελευταία δημοσιεύματα επικεντρώνονται στις ισραηλινές και ευρωπαϊκές προτάσεις.
Η πιθανότητα ισραηλινής προμήθειας προκαλεί ήδη πολιτικές αντιδράσεις, κυρίως από τους Σοσιαλδημοκράτες, λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Παράλληλα, οι κοινοβουλευτικές διαφωνίες για τη χρηματοδότηση έχουν επιβραδύνει τη διαδικασία. Για το πρόσθετο πρόγραμμα αεράμυνας έχει αναφερθεί προϋπολογισμός περίπου 5 δισ. ελβετικών φράγκων (5,43 δισ. ευρώ), χωρίς να έχει καθοριστεί το κόστος της τελικής σύμβασης.
Το βασικό κριτήριο για τη Βέρνη δεν είναι πλέον μόνο οι επιδόσεις, αλλά και η ταχύτητα παράδοσης, η ασφάλεια εφοδιασμού και η εγχώρια βιομηχανική συμμετοχή.
