Η Rheinmetall και η Lockheed Martin προχωρούν στη δημιουργία μιας νέας γραμμής παραγωγής του Army Tactical Missile System (ATACMS) στη Γερμανία, σε μια εξέλιξη που αποκτά ιδιαίτερη στρατηγική σημασία, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να αναπληρώσουν τα αποθέματα τέτοιων πυραύλων μεγάλης ακρίβειας που μειώθηκαν δραματικά κατά τη διάρκεια της πολεμικής σύγκρουσης με το Ιράν.

Οι δύο εταιρείες υπέγραψαν Μνημόνιο Συνεργασίας (MoU) στις 7 Ιουλίου 2026, στο περιθώριο του NATO Summit Defense Industry Forum στην Άγκυρα, συμφωνία, η οποία υποστηρίζεται από τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Γερμανίας και προβλέπει τη δημιουργία κοινοπραξίας που θα παράγει τον πύραυλο ATACMS στις εγκαταστάσεις της Rheinmetall στο Unterlüß, στη βόρεια Γερμανία.

Εφόσον ολοκληρωθούν οι απαιτούμενες εγκρίσεις, η εγκατάσταση θα αποτελέσει το πρώτο κέντρο παραγωγής, ολοκλήρωσης και υποστήριξης ATACMS στην Ευρώπη και την πρώτη γραμμή παραγωγής του πυραύλου εκτός Ηνωμένων Πολιτειών.

Από το Unterlüß στην ευρωπαϊκή αγορά

Το Unterlüß αποτελεί μία από τις σημαντικότερες βιομηχανικές εγκαταστάσεις της Rheinmetall. Η ιστορία της ξεκινά το 1899 και σήμερα απασχολεί περίπου 4.000 εργαζομένους, φιλοξενώντας δραστηριότητες που περιλαμβάνουν παραγωγή οπλικών συστημάτων, πυρομαχικών και τεθωρακισμένων οχημάτων.

Στην ίδια εγκατάσταση αναπτύσσεται το Werk Niedersachsen, ένα νέο εργοστάσιο μεγάλης κλίμακας για την παραγωγή πυρομαχικών πυροβολικού, ενώ βρίσκεται επίσης κοντά στην ολοκλήρωση μια νέα μονάδα παραγωγής κινητήρων πυραύλων.

Σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Rheinmetall, Armin Papperger, οι εγκαταστάσεις προβλέπεται να αρχίσουν να διαμορφώνονται μέσα στο 2027, ενώ η παραγωγή κινητήρων πυραύλων και άλλων υποσυστημάτων αναμένεται να ξεκινήσει την ίδια χρονιά. Η πλήρης παραγωγή ATACMS προβλέπεται να αναπτυχθεί σταδιακά κατά την περίοδο 2027-2029.

Η εταιρεία εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή και ουκρανική ζήτηση θα μπορούσε να φτάσει τα 600-800 βλήματα ετησίως, γεγονός που προσδίδει στη νέα μονάδα σημαντική παραγωγική κλίμακα.

Γιατί χρειάζεται η γραμμή στη Γερμανία;

Η συνεργασία δεν αφορά μόνο την ενίσχυση της ευρωπαϊκής παραγωγής. Ένας από τους βασικούς στόχους είναι η αποσυμφόρηση της αμερικανικής παραγωγικής βάσης. Η Lockheed Martin εξακολουθεί να κατασκευάζει ATACMS στο εργοστάσιό της στο Camden του Arkansas, όμως η μεταφορά μέρους της παραγωγής στην Ευρώπη θα επιτρέψει στην αμερικανική βιομηχανία να απελευθερώσει παραγωγική δυναμικότητα για τον Precision Strike Missile (PrSM).

Ο PrSM αποτελεί τον διάδοχο του ATACMS στις αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις και προσφέρει σημαντικά μεγαλύτερη εμβέλεια. Η παράλληλη παραγωγή των δύο συστημάτων θα ήταν ιδιαίτερα απαιτητική για τη Lockheed Martin, ειδικά σε μια περίοδο κατά την οποία η ζήτηση για πυραύλους μεγάλης ακρίβειας αυξάνεται ραγδαία.

Με αυτόν τον τρόπο, η παραγωγή ATACMS στη Γερμανία μπορεί να λειτουργήσει ως μεταβατική λύση: διατηρείται η διαθεσιμότητα ενός ώριμου και δοκιμασμένου όπλου για την Ευρώπη και τους συμμάχους, ενώ η αμερικανική παραγωγική βάση επικεντρώνεται σταδιακά στη νέα γενιά πυραύλων.

Τα αμερικανικά αποθέματα σε κρίσιμο σημείο

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του Reuters, οι αμερικανικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν κατά τη διάρκεια της περίπου πεντάμηνης σύγκρουσης μεγάλο μέρος των διαθέσιμων αποθεμάτων τους σε χερσαίους πυραύλους μεγάλης εμβέλειας και υψηλής ακρίβειας, κυρίως ATACMS και PrSM.

Η US Central Command (CENTCOM) φέρεται να εξάντλησε σε μεγάλο βαθμό τα περιφερειακά αποθέματα και να χρειάστηκε να αντλήσει πυραύλους από αποθήκες του αμερικανικού Στρατού σε άλλες περιοχές του κόσμου, προκειμένου να διατηρήσει τον απαιτούμενο ρυθμό επιχειρήσεων.

Παράλληλα, σημαντικές ποσότητες άλλων στρατηγικών πυρομαχικών καταναλώθηκαν, μεταξύ των οποίων πύραυλοι Tomahawk και μεγάλος αριθμός Patriot και THAAD.

Η κατάσταση αυτή ανέδειξε ένα πρόβλημα που είχε γίνει ήδη εμφανές από τον πόλεμο στην Ουκρανία: η αμερικανική αμυντική βιομηχανία δεν είχε σχεδιαστεί για να αναπληρώνει σε σύντομο χρονικό διάστημα τεράστιες ποσότητες προηγμένων πυρομαχικών που καταναλώνονται σε έναν πόλεμο υψηλής έντασης.

Δεν αρκεί η αύξηση της παραγωγής

Ο Papperger υπογραμμίζει ότι η Rheinmetall θα είναι σε θέση να προσφέρει την απαιτούμενη παραγωγική δυναμικότητα για την αναπλήρωση των αμερικανικών αποθεμάτων, αλλά προειδοποιεί ότι αυτό δεν πρόκειται να επιτευχθεί μέσα σε δύο χρόνια. Η δήλωση είναι ενδεικτική της πραγματικής δυσκολίας. Η αύξηση της παραγωγής ενός πυραύλου δεν σημαίνει απλώς την εγκατάσταση μιας νέας γραμμής συναρμολόγησης. Απαιτείται παράλληλη αύξηση της παραγωγής κινητήρων, συστημάτων καθοδήγησης, ηλεκτρονικών, πολεμικών κεφαλών και δεκάδων άλλων υποσυστημάτων σε ένα ευρύτερο δίκτυο.

Επιπλέον, η παραγωγή πρέπει να διατηρεί αυστηρά πρότυπα ποιότητας και αξιοπιστίας, ενώ πολλές από τις πρώτες ύλες και τα εξειδικευμένα εξαρτήματα προέρχονται από περιορισμένο αριθμό προμηθευτών.

Υπό αυτό το πρίσμα η δημιουργία της γερμανικής γραμμής ATACMS δεν λύνει άμεσα το πρόβλημα των αμερικανικών αποθεμάτων. Δημιουργεί όμως μια δεύτερη βιομηχανική πηγή, μειώνοντας την εξάρτηση από μία μόνο παραγωγική εγκατάσταση και αυξάνοντας μακροπρόθεσμα τη συνολική δυναμικότητα της δυτικής αμυντικής βιομηχανίας.

Η νέα ευρωπαϊκή διάσταση

Η συμφωνία Rheinmetall–Lockheed Martin αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της νέας μορφής διατλαντικής αμυντικής συνεργασίας. Η Ευρώπη δεν περιορίζεται πλέον στην αγορά αμερικανικών συστημάτων, αλλά επιδιώκει να αποκτήσει τοπική παραγωγική ικανότητα για κρίσιμα όπλα. Το πρώτο έσοδο της κοινοπραξίας αναμένεται το 2028, ενώ η Rheinmetall θεωρεί ότι η διεθνής ζήτηση για πυραύλους αυτού του τύπου θα παραμείνει υψηλή για τουλάχιστον 15 χρόνια.

Το σημαντικότερο μήνυμα, ωστόσο, βρίσκεται αλλού: η Δύση ανακαλύπτει πλέον ότι η διαθεσιμότητα προηγμένων πυραύλων είναι εξίσου σημαντική με την τεχνολογική υπεροχή τους. Ένας εξαιρετικά ικανός πύραυλος δεν μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστο εργαλείο αποτροπής εάν τα αποθέματα εξαντλούνται ταχύτερα από ό,τι μπορούν να αναπληρωθούν.