Η διαφαινόμενη ένταξη του ισραηλινού Rampage στο ελληνικό οπλοστάσιο θα μετατρέψει τα F-16V σε πλατφόρμες κρούσης μεγάλου βάθους. Το όπλο προορίζεται για την ταχεία προσβολή αεροδρομίων, κέντρων διοίκησης, αποθηκών, υποδομών και, κυρίως, αντιαεροπορικών συστημάτων από απόσταση ασφαλείας.
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, η διαδικασία πιστοποίησης για τα ελληνικά F-16 βρίσκεται στην τελική ευθεία, με τις πρώτες παραλαβές να αναμένονται πριν από το τέλος του 2026. Τα F-16V, χάρη στα σύγχρονα ηλεκτρονικά, στο ραντάρ AESA και στις δικτυοκεντρικές δυνατότητές τους, θεωρούνται τα αεροσκάφη που μπορούν να αξιοποιήσουν πληρέστερα το νέο όπλο.
Επιδόσεις και τρόπος λειτουργίας
Ο Rampage αναπτύχθηκε από την Israel Aerospace Industries και την IMI Systems, η οποία σήμερα ανήκει στην Elbit Systems. Πρόκειται για πύραυλο αέρος-εδάφους στερεού καυσίμου, ο οποίος βασίζεται τεχνολογικά στην κατευθυνόμενη ρουκέτα πυροβολικού EXTRA, αλλά έχει προσαρμοστεί για εκτόξευση από μαχητικά αεροσκάφη.
Έχει μήκος 4,7 μέτρα, διάμετρο 306 χιλιοστά και βάρος περίπου 580 κιλά. Κατευθύνεται με συνδυασμό αδρανειακού συστήματος και GPS/GNSS, διαθέτοντας προστασία από παρεμβολές. Η κατασκευάστρια αναφέρει ακρίβεια της τάξης των 10 μέτρων CEP, ταχύτητα πρόσκρουσης 350-550 μέτρων ανά δευτερόλεπτο και δυνατότητα σχεδόν κατακόρυφης προσβολής. Η πολεμική κεφαλή μπορεί να διαμορφωθεί για διάτρηση, έκρηξη ή θραυσματοποίηση.
Η ακριβής μέγιστη εμβέλεια δεν δημοσιοποιείται από τις ισραηλινές εταιρείες. Ανοιχτές πηγές την τοποθετούν από περισσότερα των 150 έως περίπου 250 χιλιόμετρα, ενώ ελληνικές πληροφορίες κάνουν λόγο για πάνω από 250 χιλιόμετρα. Η πραγματική επίδοση εξαρτάται από το ύψος, την ταχύτητα και το προφίλ εκτόξευσης. Ένα F-16 μπορεί να μεταφέρει έως τέσσερις Rampage, επιτρέποντας μαζικές εκτοξεύσεις εναντίον ενός ή περισσότερων στόχων.
Το όπλο λειτουργεί με τη λογική «fire and forget», χωρίς να απαιτεί χειρισμό μετά την εκτόξευση. Ωστόσο, δεν είναι πύραυλος αντι-ραντάρ που αναζητεί αυτόνομα μια ηλεκτρομαγνητική εκπομπή. Χρειάζεται ακριβείς και πρόσφατες συντεταγμένες, γεγονός που καθιστά κρίσιμη την υποστήριξη από αεροσκάφη επιτήρησης, μη επανδρωμένα μέσα και άλλες πηγές πληροφοριών.
Η επιχειρησιακή δοκιμασία στο Ιράν
Η πρώτη σύνδεση του Rampage με πλήγμα μέσα στο Ιράν έγινε στις 19 Απριλίου 2024. Ισραηλινά αεροσκάφη φέρεται ότι εκτόξευσαν όπλα από μεγάλη απόσταση εναντίον του ραντάρ μιας ιρανικής συστοιχίας S-300 κοντά στο Ισφαχάν. Δορυφορικές εικόνες επιβεβαίωσαν τη ζημιά στο ραντάρ, αλλά το Ισραήλ δεν ανακοίνωσε επίσημα τον τύπο του πυραύλου. Η απόδοση του πλήγματος σε Rampage παραμένει συνεπώς ισχυρή εκτίμηση και όχι επιβεβαιωμένο γεγονός.
Ισχυρότερη τεκμηρίωση προέκυψε κατά την επιχείρηση «Rising Lion» τον Ιούνιο του 2025. Φωτογραφίες που δημοσιοποίησαν οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις έδειξαν F-16I Sufa οπλισμένα με Rampage πριν από αποστολές στο Ιράν. Τα όπλα χρησιμοποιήθηκαν στο πλαίσιο μιας πολύ ευρύτερης επιχείρησης, με ηλεκτρονικό πόλεμο, drones, δολώματα και διαφορετικούς τύπους πυρομαχικών, η οποία οδήγησε στην καταστολή σημαντικού μέρους της ιρανικής αεράμυνας.
Η παρουσία Rampage σε F-16I που προετοιμάζονταν για νέες επιδρομές κατά του Ιράν επιβεβαιώθηκε ξανά το 2026. Δεν έχουν αποκαλυφθεί οι ακριβείς στόχοι ή τα αποτελέσματα κάθε βλήματος, αλλά έχει αποδειχθεί ότι ο συνδυασμός F-16/Rampage μπορεί να συμμετέχει σε επιχειρήσεις μεγάλου βάθους εναντίον οργανωμένης κρατικής αεράμυνας.
Τι μπορεί να κάνει απέναντι στους τουρκικούς S-400
Ο S-400 δεν είναι ένας μεμονωμένος εκτοξευτής, αλλά ένα δίκτυο ραντάρ έρευνας και εγκλωβισμού, κέντρων διοίκησης, εκτοξευτών και οχημάτων υποστήριξης. Η καταστροφή ενός κρίσιμου ραντάρ ή του κέντρου διοίκησης μπορεί να μειώσει δραστικά την αποτελεσματικότητα ολόκληρης της συστοιχίας. Αυτοί ακριβώς είναι οι στόχοι για τους οποίους έχει σχεδιαστεί ο Rampage.
Η υψηλή ταχύτητα και η απότομη τελική κάθοδος περιορίζουν τον χρόνο αντίδρασης των χειριστών του S-400. Παράλληλα, τέσσερα F-16 μπορούν θεωρητικά να εξαπολύσουν έως 16 πυραύλους σχεδόν ταυτόχρονα, επιβαρύνοντας τα κανάλια εμπλοκής και τα διαθέσιμα βλήματα αναχαίτισης. Η επίθεση θα μπορούσε να συνδυαστεί με ηλεκτρονικές παρεμβολές, δολώματα και άλλα όπλα διαφορετικού προφίλ πτήσης.
Ο Rampage, πάντως, δεν αποτελεί «μαγικό κλειδί» που ακυρώνει αυτομάτως τον S-400. Η ονομαστική εμβέλεια των μακρύτερων ρωσικών βλημάτων φθάνει έως τα 400 χιλιόμετρα, άρα ένα F-16V δεν βρίσκεται υποχρεωτικά εκτός κινδύνου τη στιγμή της εκτόξευσης. Η πραγματική ζώνη εμπλοκής επηρεάζεται από το ανάγλυφο, τον ορίζοντα του ραντάρ, το ύψος του μαχητικού, τις παρεμβολές και την ετοιμότητα της συστοιχίας. Επιπλέον, εάν τα οχήματα του S-400 μετακινηθούν μετά τον εντοπισμό τους, ένα όπλο που κατευθύνεται αποκλειστικά σε συντεταγμένες μπορεί να πλήξει κενή θέση.
Η ουσιαστική αξία του Rampage βρίσκεται επομένως στην ολοκληρωμένη αλυσίδα εντοπισμού και προσβολής. Σε συνδυασμό με τα ηλεκτρονικά και τις δικτυακές δυνατότητες των F-16V, προσφέρει στην Πολεμική Αεροπορία ένα γρήγορο, ακριβές και πολλαπλώς εκτοξευόμενο όπλο καταστολής αεράμυνας. Δεν καθιστά τους τουρκικούς S-400 ανίσχυρους, αλλά τους υποχρεώνει να μετακινούνται, να περιορίζουν τις εκπομπές τους και να λειτουργούν υπό τη διαρκή απειλή αιφνιδιαστικού πλήγματος.
