Ένα ακόμη σημαντικό βήμα στην ανάπτυξη των μη επανδρωμένων μαχητικών Collaborative Combat Aircraft (CCA) πραγματοποίησε η Αμερικανική Αεροπορία, με δύο FQ-44A Fury της Anduril να εκτελούν για πρώτη φορά συντονισμένους ελιγμούς εναέριας μάχης, χρησιμοποιώντας το λογισμικό τεχνητής νοημοσύνης Hivemind της Shield AI.
Η δοκιμή πραγματοποιήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2026 στο πεδίο δοκιμών Nevada Test and Training Range και ανακοινώθηκε στις 9 Νοεμβρίου, επιβεβαιώνοντας την πρόοδο από την αυτόνομη πτήση μεμονωμένων αεροσκαφών στη συνεργατική εκτέλεση τακτικών αποστολών.
Στη συγκεκριμένη δοκιμή, τα δύο FQ-44A πέταξαν σε σχηματισμό και πραγματοποίησαν συντονισμένους ελιγμούς εναέριας εμπλοκής πέραν του οπτικού ορίζοντα BVR (Beyond Visual Range), αντιμετωπίζοντας εικονική απειλή. Αντί να λειτουργούν ως ανεξάρτητες πλατφόρμες, τα αεροσκάφη χρησιμοποίησαν το Hivemind για να συντονίσουν τις ενέργειές τους και να εκτελέσουν κοινή τακτική αποστολή. Οι γενικές οδηγίες δόθηκαν από χειριστή στο έδαφος, ενώ το λογισμικό ανέλαβε την υλοποίησή τους, χωρίς να απαιτείται συνεχής καθοδήγηση κάθε ελιγμού.
Η εξέλιξη ακολουθεί προηγούμενη δοκιμή, στις 8 Οκτωβρίου, στην αεροπορική βάση Edwards της Καλιφόρνιας, κατά την οποία χειριστής F-22 Raptor καθοδήγησε εν πτήσει ένα FQ-44A Fury. Ο χειριστής του επανδρωμένου μαχητικού έδωσε εντολές υψηλού επιπέδου, τις οποίες το Hivemind μετέτρεψε σε συγκεκριμένες ενέργειες, επιτρέποντας στο μη επανδρωμένο αεροσκάφος να πραγματοποιήσει δυναμικούς ελιγμούς και προσομοιωμένες αποστολές μάχης.
Η διαφορά μεταξύ των δύο δοκιμών είναι ουσιαστική. Στην πρώτη αξιολογήθηκε η συνεργασία ενός επανδρωμένου μαχητικού με ένα αυτόνομο αεροσκάφος, ενώ στη δεύτερη δοκιμάστηκε η ικανότητα περισσότερων CCA να ενεργούν ως ενιαία τακτική ομάδα. Στόχος είναι ο χειριστής του επανδρωμένου μαχητικού να μπορεί μελλοντικά να διευθύνει περισσότερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, χωρίς να επιβαρύνεται με τον λεπτομερή έλεγχο καθενός από αυτά.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η αρχιτεκτονική λογισμικού A-GRA (Autonomy Government Reference Architecture), που έχει υιοθετήσει η Αμερικανική Αεροπορία. Μέσω τυποποιημένων διεπαφών, διαχωρίζει τις λειτουργίες αυτόνομης εκτέλεσης αποστολών από τα συστήματα ελέγχου πτήσης κάθε αεροσκάφους. Έτσι, διαφορετικά λογισμικά τεχνητής νοημοσύνης μπορούν να ενσωματώνονται στην ίδια πλατφόρμα, χωρίς να απαιτείται εκτεταμένη τροποποίηση των βασικών συστημάτων της.
Η προσέγγιση αυτή είχε ήδη δοκιμαστεί τον Φεβρουάριο του 2026, όταν ένα FQ-44A πραγματοποίησε πτήση χρησιμοποιώντας διαδοχικά το Hivemind της Shield AI και το Lattice for Mission Autonomy της Anduril. Η δυνατότητα εναλλαγής λογισμικού στην ίδια πτήση αποτελεί βασικό στοιχείο της αμερικανικής στρατηγικής, καθώς επιτρέπει την εξέλιξη των αλγορίθμων ανεξάρτητα από την ανάπτυξη και παραγωγή των αεροσκαφών.
Η Shield AI επισημαίνει ότι το Hivemind έχει ήδη ενσωματωθεί σε περισσότερα από 40 μη επανδρωμένα συστήματα διαφορετικών κατηγοριών, αξιοποιώντας κοινή βάση λογισμικού. Τα δεδομένα κάθε δοκιμής χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση των αλγορίθμων, με την εταιρεία να επιδιώκει τη δυνατότητα πραγματοποίησης πτήσης, επεξεργασίας των αποτελεσμάτων και εγκατάστασης νέας έκδοσης λογισμικού ακόμη και μέσα σε μία ημέρα.
Οι επόμενες δοκιμές θα περιλαμβάνουν μεγαλύτερους σχηματισμούς, πιο σύνθετα τακτικά σενάρια και συνεργασία μεταξύ διαφορετικών ομάδων CCA, με απώτερο στόχο τη συμμετοχή τους σε πραγματικές αποστολές αεροπορικής μάχης. Η δοκιμή της 26ης Οκτωβρίου δεν περιλάμβανε πραγματική εκτόξευση όπλων, αλλά προσομοιωμένη εναέρια εμπλοκή. Η χρήση πραγματικών πυρομαχικών στο πλαίσιο αντίστοιχων συνεργατικών αποστολών αποτελεί επόμενο στάδιο της αξιολόγησης.
Η ουσιαστική πρόοδος βρίσκεται στη μετάβαση από το «πιστό μη επανδρωμένο συνοδό» (loyal wingman) σε ομάδες αυτόνομων αεροσκαφών που μπορούν να συντονίζουν την τακτική τους συμπεριφορά. Η εξέλιξη αυτή μπορεί να επιτρέψει σε έναν χειριστή επανδρωμένου μαχητικού να ελέγχει πολλαπλά CCA, αυξάνοντας τον αριθμό των διαθέσιμων αισθητήρων και όπλων, χωρίς αντίστοιχη αύξηση του φόρτου εργασίας του. Παραμένει, ωστόσο, ζητούμενο η αξιοπιστία αυτής της συνεργασίας σε περιβάλλον ηλεκτρονικού πολέμου, με περιορισμένες επικοινωνίες και απέναντι σε πραγματικό αντίπαλο.
