Η Γερμανία καλείται να διαθέσει σχεδόν 800 εκατ. ευρώ περισσότερα από όσα είχαν αρχικά προβλεφθεί για το ευρωπαϊκό μη επανδρωμένο αεροσκάφος Eurodrone, καθώς το πρόγραμμα αντιμετωπίζει νέες οικονομικές επιβαρύνσεις και ανακατατάξεις στη βιομηχανική του δομή. Η εξέλιξη συνδέεται με την απομάκρυνση της Γαλλίας από το πρόγραμμα, αλλά και με πρόσθετες απαιτήσεις βελτιστοποίησης της σχεδίασης.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπή Προϋπολογισμού της Bundestag, εγκρίθηκε εγγραφή 291,3 εκατ. ευρώ για το 2027, ποσό που δεν περιλαμβανόταν στο αρχικό κυβερνητικό σχέδιο. Παράλληλα, οι πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων για τα επόμενα χρόνια αυξάνονται κατά 507,6 εκατ. ευρώ, φθάνοντας συνολικά τα 1,16 δισ. ευρώ. Η πρόσθετη δημοσιονομική επιβάρυνση ανέρχεται έτσι σε 798,9 εκατ. ευρώ.
Η επίσημη αιτιολόγηση αναφέρεται σε πρόσθετες ανάγκες λόγω βελτιστοποίησης της σχεδίασης και αναπροσαρμογής του μηχανισμού κατανομής κόστους. Η δεύτερη παράμετρος συνδέεται πιθανότατα με τη γαλλική απόφαση να περιορίσει τη συμμετοχή της στο Eurodrone, χωρίς ωστόσο να έχει δημοσιοποιηθεί αναλυτικός επιμερισμός των πρόσθετων δαπανών.
Η γαλλική απομάκρυνση αποτελεί τη σημαντικότερη εξέλιξη για το πρόγραμμα, το οποίο ξεκίνησε ως κοινή προσπάθεια τεσσάρων χωρών: Γερμανίας, Γαλλίας, Ιταλίας και Ισπανίας. Η αναθεώρηση του γαλλικού νόμου στρατιωτικού προγραμματισμού 2024–2030 δεν προβλέπει πλέον τις αρχικά σχεδιαζόμενες παραλαβές Eurodrone, καθώς το Παρίσι επανεξετάζει τις επιχειρησιακές του ανάγκες και στρέφει το ενδιαφέρον του σε μικρότερα και οικονομικότερα μη επανδρωμένα συστήματα.
Ωστόσο, η κατάσταση είναι περισσότερο σύνθετη από μια ολοκληρωμένη αποχώρηση της Γαλλίας. Σύμφωνα με γαλλική κοινοβουλευτική έκθεση του Ιουλίου 2026, η χώρα δεν είχε τότε αποσυρθεί επισήμως από το πρόγραμμα, παρότι η αναθεώρηση του αμυντικού σχεδιασμού της σηματοδοτούσε ουσιαστική αλλαγή προτεραιοτήτων. Η ακριβής συμβατική και οικονομική έκταση της γαλλικής αποδέσμευσης δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί δημοσίως.

Η αναστάτωση επεκτείνεται και στη βιομηχανική συνεργασία. Η Dassault Aviation, ένας από τους βασικούς εταίρους του Eurodrone, αποχώρησε σύμφωνα με γερμανικά δημοσιεύματα από το έργο το καλοκαίρι του 2026, ενώ σημαντικό μέρος των αρμοδιοτήτων της φέρεται ότι θα αναλάβει ο γερμανικός όμιλος Liebherr. Η μεταβολή αυτή θα μπορούσε να ενισχύσει τη γερμανική βιομηχανική συμμετοχή, αλλά συνεπάγεται και ανακατανομή εργασιών, τεχνικών ευθυνών και δαπανών.
Το Eurodrone, γνωστό και ως European MALE RPAS, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά προγράμματα μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Η σύμβαση που ανατέθηκε το 2022 μέσω του οργανισμού OCCAR είχε αξία περίπου 7,1 δισ. ευρώ και περιλάμβανε την ανάπτυξη, παραγωγή και αρχική υποστήριξη 20 συστημάτων, καθένα από τα οποία αποτελείται από τρία αεροσκάφη και δύο σταθμούς ελέγχου εδάφους. Συνολικά προβλέπονταν 60 αεροσκάφη, με αρχική κατανομή 21 για τη Γερμανία, 15 για την Ιταλία και από 12 για τη Γαλλία και την Ισπανία.
Η Airbus Defence and Space έχει τον ρόλο του κύριου αναδόχου, με σημαντική συμμετοχή της Leonardo και, στην αρχική βιομηχανική διάρθρωση, της Dassault Aviation. Βασικός στόχος είναι η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού συστήματος MALE (Medium Altitude Long Endurance), που θα περιορίζει την εξάρτηση από αμερικανικά και ισραηλινά UAV, ιδιαίτερα σε κρίσιμες τεχνολογίες, λογισμικό και διαδικασίες εξαγωγικής αδειοδότησης.
Το Eurodrone σχεδιάζεται ως δικινητήριο αεροσκάφος με μέγιστο βάρος απογείωσης περίπου 13 τόνους, εκπέτασμα πτερύγων της τάξης των 30 m και ωφέλιμο φορτίο αποστολής έως 2,3 τόνους, χωρίς να υπολογίζονται τα καύσιμα. Η προβλεπόμενη αυτονομία φθάνει τις 40 ώρες, ενώ ο εξοπλισμός του θα υποστηρίζει αποστολές πληροφοριών, επιτήρησης, αναγνώρισης και στοχοποίησης (ISTAR), με δυνατότητα ενσωμάτωσης κατευθυνόμενων όπλων.
Ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του προγράμματος είναι ότι το αεροσκάφος σχεδιάζεται εξαρχής με αυστηρές απαιτήσεις πιστοποίησης, ώστε να μπορεί να επιχειρεί και σε μη διαχωρισμένο πολιτικό εναέριο χώρο. Η προσέγγιση αυτή διαφοροποιεί το Eurodrone από αρκετά υφιστάμενα στρατιωτικά UAV, αλλά έχει αυξήσει την πολυπλοκότητα, το βάρος και το κόστος ανάπτυξης.
Τον Οκτώβριο του 2025 ολοκληρώθηκε η κρίσιμη ανασκόπηση σχεδίασης (Critical Design Review – CDR), επιτρέποντας τη μετάβαση στην κατασκευή πρωτοτύπων και στις δοκιμές εδάφους. Ωστόσο, το χρονοδιάγραμμα έχει ήδη υποστεί σημαντικές μεταθέσεις. Ενώ παλαιότερα προβλεπόταν πρώτη πτήση το 2027, νεότερες γερμανικές πληροφορίες την τοποθετούν πλέον στο 2029, γεγονός που δημιουργεί πρόσθετη αβεβαιότητα για τις παραδόσεις.
Οι καθυστερήσεις και η αύξηση του κόστους έχουν ενισχύσει τις επιφυλάξεις της γαλλικής στρατιωτικής ηγεσίας για την επιχειρησιακή καταλληλότητα του Eurodrone. Η γαλλική Γερουσία έχει επισημάνει ότι το μέγεθος, το κόστος και ο χρόνος ανάπτυξης του συστήματος ενδέχεται να μην ανταποκρίνονται πλήρως στις απαιτήσεις που αναδείχθηκαν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Η βασική ένσταση αφορά την επιβιωσιμότητα ενός μεγάλου, μη χαμηλής παρατηρησιμότητας UAV σε περιβάλλον ισχυρής αντιαεροπορικής άμυνας. Παρότι το Eurodrone μπορεί να προσφέρει μεγάλη αυτονομία και σημαντικό φορτίο αισθητήρων, δεν έχει σχεδιαστεί για να διεισδύει σε ισχυρά προστατευόμενο εναέριο χώρο, όπως τα μικρότερα αναλώσιμα UAV ή τα ειδικά σχεδιασμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη κρούσης.
Στη Γαλλία εξετάζονται πλέον εναλλακτικές λύσεις, μεταξύ των οποίων το εγχώριο Aarok της Turgis & Gaillard και άλλες πλατφόρμες μικρότερου μεγέθους. Η γαλλική ηγεσία έχει υποστηρίξει ότι η ταχεία τεχνολογική εξέλιξη και η εμπειρία των σύγχρονων συγκρούσεων απαιτούν πιο ευέλικτα και οικονομικά συστήματα, ακόμη και εάν αυτά δεν προσφέρουν την αυτονομία ή το ωφέλιμο φορτίο του Eurodrone.
Οι οικονομικές επιπτώσεις δεν περιορίζονται στη Γερμανία. Η Ισπανία αναπροσάρμοσε στις αρχές Νοεμβρίου το χρονοδιάγραμμα εκταμίευσης δανείου ύψους 1,429 δισ. ευρώ προς την Airbus Defence and Space, το οποίο είχε εγκριθεί για την υποστήριξη της ισπανικής συμμετοχής στο πρόγραμμα. Η αλλαγή πραγματοποιήθηκε κατόπιν αιτήματος της Airbus, λόγω των καθυστερήσεων στην υλοποίηση.
Τα 782,8 εκατ. ευρώ που απέμεναν να εκταμιευθούν θα καταβληθούν πλέον την περίοδο 2027–2030, αντί της προηγούμενης περιόδου 2026–2028. Συγκεκριμένα, προβλέπονται 250 εκατ. ευρώ το 2027, από 200 εκατ. ευρώ το 2028 και το 2029 και 132,8 εκατ. ευρώ το 2030. Η αναπροσαρμογή αυτή δεν μεταβάλλει το συνολικό ύψος του ισπανικού δανείου, αλλά αποτελεί ακόμη μία ένδειξη μετατόπισης του χρονοδιαγράμματος του Eurodrone.
Παράλληλα, υπάρχουν εκτιμήσεις ότι και η Ισπανία θα χρειαστεί να αυξήσει μελλοντικά τη χρηματοδοτική της συμμετοχή, εάν η γαλλική αποδέσμευση οδηγήσει σε νέα κατανομή του κόστους ανάπτυξης. Μέχρι στιγμής, όμως, δεν έχει ανακοινωθεί συγκεκριμένο πρόσθετο ποσό για τη Μαδρίτη ή τη Ρώμη.
Το Eurodrone εξακολουθεί να παρουσιάζει ενδιαφέρον και εκτός των αρχικών εταίρων, καθώς η Ινδία και η Ιαπωνία συμμετέχουν ως παρατηρητές. Αυτό δεν ισοδυναμεί με παραγγελίες, αλλά διατηρεί ανοιχτή την προοπτική διεύρυνσης της διεθνούς συνεργασίας.
Η νέα γερμανική επιβάρυνση των σχεδόν 800 εκατ. ευρώ αναδεικνύει ένα από τα βασικά προβλήματα των μεγάλων ευρωπαϊκών εξοπλιστικών συνεργασιών: όταν ένας εταίρος περιορίζει ή εγκαταλείπει τη συμμετοχή του, οι υπόλοιποι καλούνται να επανεξετάσουν όχι μόνο τη χρηματοδότηση, αλλά και τη βιομηχανική κατανομή και το χρονοδιάγραμμα.