O νεαρός στρατηγός Ναπολέων Βοναπάρτης επιτυγχάνει μια σημαντική νική κατά των Αυστριακών δυνάμεων στην ιταλική του εκστρατεία, στην μικρή πόλη της Άρκολε ή Αρκόλ, 25 περίπου χιλιόμετρα από τη Βερόνα.
Με την έναρξη της γαλλικής επανάστασης, οι ευρωπαϊκές μοναρχίες έδειξαν αμέσως την δυσαρέσκειά τους για τη Γαλλική “κυριαρχία του όχλου”, που καθαίρεσε τη μοναρχία των Βουρβώνων το 1792 και αποκαθήλωσε βίαια την παλιά αριστοκρατική τάξη. Η δυσαρέσκεια μετατράπηκε σε ανοιχτή σύγκρουση, όταν το επόμενο έτος η γαλλική κοινωνία οδήγησε τον βασιλιά Λουδοβίκο τον 16ο και τη βασίλισσα Μαρία-Αντουανέτα στη λαιμητόμο. Ήδη, από το 1792, οι στρατοί της Πρωσσίας και της Αυστρίας απειλούσαν τη Γαλλία. Η Γαλλική Γενική Συνέλευση τους κήρυξε τον πόλεμο και οι δύο μοναρχίες απάντησαν με εισβολή, που αποκρούστηκε με δυσκολία. Σύντομα, ο γαλλικός στρατός αναδιοργανώθηκε και εξαπέλυσε αντεπιθέσεις στα μέτωπα του Ρήνου και της Ιταλίας.
Το δεύτερο μέτωπο, της Ιταλίας, ουσιαστικά ήταν μια εκστρατεία αντιπερισπασμού με έναν αποσκελετωμένο στρατό, ελλιπώς εξοπλισμένο και με μεγάλα προβλήματα ανεφοδιασμού. Ωστόσο, υπό τη διεύθυνση ενός φιλόδοξου στρατηγού, του νεαρού Ναπολέοντα Βοναπάρτη, η γαλλική στρατιά της Ιταλίας πέρασε τις Άλπεις και πέτυχε μια σειρά νικών έναντι των σαστισμένων Αυστριακών και των Πεδεμοντίων συμμάχων τους (σε Μοντενόντε, Ντέγκο, Μοντοβί, Κοντόνιο, Λονάτο και Καστιλιόνε).
Παρόλα αυτά, οι Αυστριακοί διαρκώς ενισχύονταν με νέα στρατεύματα και υλικό ενώ οι σύμμαχοί τους κρατούσαν σημαντικά περάσματα και οχυρές θέσεις. Αντίθετα, ο Ναπολέων δεν μπορούσε να υπολογίζει ούτε σε νέες ενισχύσεις από τη Γαλλία, ούτε σε τοπικές φιλικές δυνάμεις, παρά τις διακηρύξεις της γαλλικής επανάστασης προς τους λαούς για ισότητα και ελευθερία.
Η συνέχεια στο Military History
