Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα απευθύνει σύντομα Πρόσκληση για νέα δέσμη προτάσεων στο πλαίσιο της νέας πρωτοβουλίας της Μόνιμης Δομημένης Συνεργασίας (Permanent Structured Cooperation – PESCO) της Ευρώπης. Ταυτόχρονα, αξιωματούχοι ανέφεραν ότι τα 34 υφιστάμενα σχέδια PESCO εξακολουθούν να θεωρούνται ότι βρίσκονται σε μια πολύ αρχική “φάση επώασης”, που σημαίνει ότι δεν έχουν ακόμη αποδώσει καρπούς.
Το Δεκέμβριο του 2017 δημιουργήθηκε το Σύμφωνο Άμυνας PESCO, ένα δείγμα ενότητας και ένα απτό βήμα στην ολοκλήρωση της ΕΕ, μεταξύ κυβερνήσεων της ΕΕ με δύο φάσεις κοινών πρωτοβουλιών και 17 έργα. Η τρίτη και τελευταία φάση, που θα ξεκινήσει αυτή την εβδομάδα, αφορά έναν απροσδιόριστο (ακόμα) αριθμό νέων έργων. Τα ιδρυτικά μέλη της PESCO, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ιταλίας, κλήθηκαν να υποβάλουν προτάσεις μέχρι το καλοκαίρι, προκειμένου να εγκριθούν μέχρι τα τέλη του 2019.
Η νέα “παρτίδα” έργων είναι πιθανόν να είναι μικρότερη από τις δύο προηγούμενες, η δεύτερη εκ των οποίων ξεκίνησε τον περασμένο Νοέμβριο και αναμένεται να είναι πιο «ώριμη» ειδικά στην υποστήριξη της από τα κράτη μέλη.
Δώδεκα από τα υφιστάμενα 34 “σχήματα/έργα” που συμμετέχουν αναμένεται να φτάσουν στην αρχική επιχειρησιακή τους ικανότητα μέχρι το 2022, ενώ τέσσερα από αυτά θα πρέπει να υλοποιηθούν αργότερα αυτό το έτος, σύμφωνα με μια πηγή. Τα 34 έργα περιλαμβάνουν και το Σχέδιο Λιμενικής και Θαλάσσιας Επιτήρησης και Προστασίας (HARMSPRO), το οποίο έχει σχεδιαστεί για να παρέχει μια νέα αυξημένη ναυτική ικανότητα να διεξάγεται επιτήρηση και προστασία συγκεκριμένων θαλάσσιων περιοχών, από λιμάνια μέχρι τα παραθαλάσσια ύδατα.
Ένα άλλο σχέδιο/έργο είναι το Εκπαιδευτικό Κέντρο Αποστολών Κατάρτισης (Training Mission Competence Centre), το οποίο στοχεύει στη βελτίωση της διαθεσιμότητας και του επαγγελματισμού του προσωπικού της ΕΕ. Ο κατάλογος περιλαμβάνει επίσης ένα Ευρωπαϊκό Θωρακισμένο Όχημα Πεζικού και ομάδες ταχείας αντίδρασης στον κυβερνοχώρο. Άλλα έργα περιλαμβάνουν την ανάπτυξη νέου εξοπλισμού, όπως οχήματα μάχης πεζικού, αμφίβια οχήματα επίθεσης, ελαφρά θωρακισμένα οχήματα, συστήματα υποστήριξης έμμεσης βολής, συστήματα Command and Control για αμυντικές αποστολές της ΕΕ, τηλεκατευθυνόμενα ναρκαλιευτικά, αναβάθμιση θαλάσσιας επιτήρησης και ανάπτυξη ασφαλούς κοινού λογισμικού για ραδιοεπικοινωνίες.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το πρόγραμμα PESCO, ήταν επί μακρά περίοδο “μπλοκαρισμένο” από το Λονδίνο παρόλο που πρόκειται για ένα από τα πιο απτά βήματα στην ολοκλήρωση της ΕΕ. Με δεδομένο ότι οι Βρετανοί ετοιμάζονται να “εγκαταλείψουν” την ΕΕ, οι στρατιωτικοί αρχίζουν πάλι να σχεδιάζουν τις κοινές δράσεις. Ο τελικός στόχος της PESCO είναι να μπορεί να αναπτύξει κοινές δυνάμεις, υποστηριζόμενες από ένα Ταμείο πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ για έρευνα και ανάπτυξη στον τομέα της άμυνας.
Σκοπός της ιδέας είναι να συγκεντρωθούν οι ευρωπαϊκές χώρες με στρατιωτική ικανότητα και πολιτική επιθυμία να συνεργαστούν, να προγραμματίσουν, να διεξαγάγουν κοινές αναλύσεις των αναδυόμενων κρίσεων και να αντιδράσουν γρήγορα σε αυτές.
Η πηγή της ΕΕ δήλωσε: “Κάποιοι μπορεί να θεωρούν έκπληξη το γεγονός ότι τα 34 έργα βρίσκονται ακόμα στη φάση των ιδεών, αλλά πρέπει να θυμάστε ότι το πρόγραμμα PESCO ξεκίνησε πολύ πρόσφατα. Δεν μιλάμε για «εργοστάσιο έργων» αλλά για δέσμευση των συμμετεχόντων μελών να συνεργαστούν στενότερα στον τομέα της ασφάλειας και της άμυνας».
Ο εμπειρογνώμονας της ΕΕ στον τομέα της άμυνας Paul Taylor έγραψε: «Αξίζει να σημειωθεί ότι η προσπάθεια  PESCO βρίσκεται ακόμη σε σχετικά πρώιμο στάδιο ανάπτυξης».
Ο Jamie Shea, ανώτερος συνεργάτης της Friends of Europe – κορυφαίο think tank των Βρυξελλών – σχολίασε: “Είναι ευπρόσδεκτη η είδηση ​​ότι ο αριθμός των σχεδίων PESCO είναι πιθανό να αυξηθεί ακόμη περισσότερο πέρα ​​από τα σημερινά 34. Αλλά για να διατηρηθεί το πολιτικό και δημόσιο συμφέρον για αυτή η πρωτοβουλία, είναι σημαντικό να δούμε σύντομα τα πρώτα παραδοτέα έργα για να δείξουμε ότι οι καλές προθέσεις ακολουθούνται από πραγματικά αποτελέσματα και νέες ευρωπαϊκές στρατιωτικές ικανότητες. Επιπλέον, το κλειδί για την επιτυχία της PESCO δεν θα είναι απλώς η δημιουργία περισσότερων πολυεθνικών προσπαθειών αλλά και η δημιουργία ικανότητας κάλυψης των σημερινών ελλείψεων στις πιο επείγουσες απαιτήσεις της ΕΕ και η προώθηση προς το στόχο της στρατηγικής αυτονομίας».
Πηγή: defensenews.com