Η απόφαση του Δήμου Παλαιού Φαλήρου να ξεκινήσει την προετοιμασία για τη δημιουργία ενός “αεροδρομίου drone” με αίθουσα ελέγχου, είναι κάτι περισσότερο από μια ακόμη επένδυση σε μη επανδρωμένα. Είναι ένα μικρό, αλλά χαρακτηριστικό δείγμα της αλλαγής που κάνει η Τοπική Αυτοδιοίκηση στη χώρα μας.
Συγκεκριμένα, η Δημοτική Επιτροπή ενέκρινε ομόφωνα την έναρξη της διαδικασίας ωρίμανσης του έργου, με το Αθλητικό Κέντρο Σ. Μπεφόν να αποτελεί τον προτεινόμενο χώρο για την εγκατάσταση της υποδομής. Προηγούνται η τεχνική διερεύνηση, ο επιχειρησιακός σχεδιασμός, οι απαιτούμενες εγκρίσεις και η σχετική αδειοδότηση, ιδίως για μελλοντικές πτήσεις εντός οπτικής επαφής (VLOS) ή πέραν της οπτικής επαφής του χειριστή (BVLOS).
Το ενδιαφέρον βρίσκεται κυρίως στο τι θέλει να κάνει ο Δήμος με τα UAV. Ο σχεδιασμός περιλαμβάνει χρήση τους για πολιτική προστασία, άμεση εικόνα σε πυρκαγιές και πλημμυρικά φαινόμενα, επιτήρηση του παραλιακού μετώπου και κρίσιμων σημείων, παρακολούθηση πρασίνου και περιβάλλοντος, αυτοψίες σε δημοτικές υποδομές και έργα, καθώς και υποστήριξη της αστικής κινητικότητας. Παράλληλα εξετάζονται εφαρμογές drone-in-a-box για προγραμματισμένες αποστολές, ενώ προβλέπεται ακόμη και η διερεύνηση μεταφοράς μικρών και επειγόντων υγειονομικών φορτίων, όπου αυτό επιτρέπεται από το θεσμικό πλαίσιο.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση μπορεί έτσι να περάσει σταδιακά από το μοντέλο της εκ των υστέρων αντιμετώπισης ενός προβλήματος σε ένα μοντέλο συνεχούς παρακολούθησης και έγκαιρης παρέμβασης. Μία βλάβη σε υποδομή, ένα πρόβλημα στο πράσινο, ένα πλημμυρικό φαινόμενο ή ένα περιστατικό πολιτικής προστασίας μπορούν να αντιμετωπίζονται με περισσότερα δεδομένα και σε μικρότερο χρόνο.
Ταυτόχρονα, αρχίζει να αλλάζει και κάτι άλλο: το ενδιαφέρον των δημόσιων φορέων για τεχνολογίες dual-use, δηλαδή που έχουν τόσο πολιτικές όσο και αμυντικές εφαρμογές. Η πρόθεση του Παλαιού Φαλήρου να διερευνήσει συνεργασίες με πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, εταιρείες τεχνολογίας και το ΕΛΚΑΚ δείχνει ακριβώς αυτή τη νέα κατεύθυνση. Ο Δήμος μπορεί να αποτελέσει ένα πραγματικό πεδίο δοκιμών για τεχνολογίες που ξεκινούν από την πολιτική προστασία και την αστική ανθεκτικότητα, αλλά μπορούν να βρουν εφαρμογή και σε άλλα επιχειρησιακά περιβάλλοντα.
Η αλλαγή δεν είναι τεχνολογική
Για δεκαετίες, πολλές λειτουργίες του Δημοσίου οργανώθηκαν γύρω από διαδικασίες και αντιλήψεις του 20ου αιώνα Η είσοδος των drones, της τεχνητής νοημοσύνης, των αισθητήρων και των αυτόνομων συστημάτων αλλάζει σταδιακά αυτή την φιλοσοφία. Δεν αρκεί πλέον ένας Δήμος να αποκτήσει ένα drone. Πρέπει να βρει ανθρώπους που γνωρίζουν πώς να το χρησιμοποιήσουν, πώς να αξιοποιήσουν τα δεδομένα του και κυρίως πώς να εντάξουν αυτή την τεχνολογία στην καθημερινή λειτουργία του. Γι’ αυτό η εκπαίδευση θα είναι εξίσου σημαντική με την ίδια την τεχνολογία. Χειριστές, μηχανικοί, στελέχη πολιτικής προστασίας αλλά και το διοικητικό προσωπικό θα πρέπει να κατανοήσουν τι μπορούν και τι δεν μπορούν να κάνουν τα νέα συστήματα, αλλά και πώς αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν με ασφάλεια και σύμφωνα με το θεσμικό πλαίσιο.
