Οι Ηνωμένες Πολιτείες ενέκριναν στις 8 Οκτωβρίου την πιθανή πώληση στην Αυστραλία συστημάτων σχεδίασης αποστολών και υποστήριξης των πυραύλων cruise Tomahawk, εκτιμώμενης αξίας 300 εκατ. δολαρίων. Η συμφωνία δεν αφορά την προμήθεια πρόσθετων πυραύλων, αλλά τη δημιουργία της αναγκαίας υποδομής για την αποτελεσματική επιχειρησιακή αξιοποίηση αυτών των όπλων μεγάλου βεληνεκούς που έχει ήδη επιλέξει το Βασιλικό Αυστραλιανό Ναυτικό (RAN).

Το πακέτο περιλαμβάνει ένα Κέντρο Σχεδίασης Αποστολών Θεάτρου Επιχειρήσεων TMPC (Theater Mission Planning Center), συναφή συστήματα επικοινωνιών και το λογισμικό TMPC Mission Planning System, καθώς και υπηρεσίες τεχνικής υποστήριξης, εκπαίδευσης, μηχανικής και εφοδιαστικής μέριμνας.

Η σημασία της νέας προμήθειας βρίσκεται στην ανάπτυξη αυτόνομης αυστραλιανής ικανότητας σχεδίασης και υποστήριξης πληγμάτων μεγάλης ακτίνας. Τα συγκεκριμένα συστήματα επιτρέπουν την προετοιμασία αποστολών Tomahawk, συμπεριλαμβανομένου του καθορισμού διαδρομών πτήσης και της ενσωμάτωσης επιχειρησιακών δεδομένων, διαδικασιών απαραίτητων για τη χρησιμοποίηση πυραύλων cruise εναντίον στόχων σε μεγάλες αποστάσεις. Παράλληλα, ενισχύουν τη διαλειτουργικότητα με τις αμερικανικές ναυτικές δυνάμεις.

Η Αυστραλία είχε λάβει τον Μάρτιο του 2023 αμερικανική έγκριση για την προμήθεια έως 220 Tomahawk, συγκεκριμένα 200 Block V και 20 Block IV, με εκτιμώμενο κόστος πλήρους υλοποίησης 895 εκατ. δολαρίων.

Σημαντικό ορόσημο αποτέλεσε η πρώτη εκτόξευση Tomahawk από το αντιτορπιλικό HMAS Brisbane τον Δεκέμβριο του 2024, κατά τη διάρκεια δοκιμών ανοικτά των δυτικών ακτών των ΗΠΑ. Με την εκτόξευση αυτή, η Αυστραλία έγινε η τρίτη χώρα, μετά τις ΗΠΑ και τη Βρετανία, που απέκτησε και χρησιμοποίησε δοκιμαστικά το συγκεκριμένο οπλικό σύστημα.

Η ένταξή τους στα τρία αντιτορπιλικά κλάσης Hobart, τα οποία διαθέτουν κατακόρυφους εκτοξευτές Mk 41, μεταβάλλει ουσιαστικά τις δυνατότητες του αυστραλιανού στόλου, προσφέροντας για πρώτη φορά στα συγκεκριμένα πλοία ικανότητα στρατηγικής σημασίας συμβατικών πληγμάτων σε μεγάλες αποστάσεις.

Η εξέλιξη εντάσσεται στη γενικότερη αναδιάρθρωση των αυστραλιανών Ενόπλων Δυνάμεων, με έμφαση στην αποτροπή μέσω της δυνατότητας προσβολής στόχων σε μεγάλες αποστάσεις. Η στρατηγική αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία στον Ινδοειρηνικό, όπου η αυξανόμενη κινεζική στρατιωτική παρουσία και η ανάπτυξη συστημάτων απαγόρευσης πρόσβασης και άρνησης περιοχής (A2/AD) επηρεάζουν άμεσα τον αμυντικό σχεδιασμό της Καμπέρας.