Οι αρχές των Ταλιμπάν ανακοίνωσαν την ολοκλήρωση οδικού έργου περίπου 121 km στον διάδρομο του Ουαχάν, στην επαρχία Μπανταχσάν, ενισχύοντας την πρόσβαση προς τα σύνορα με την Κίνα. Η κατασκευή αποτελεί βήμα για την άρση της απομόνωσης της περιοχής, αλλά η λειτουργία απευθείας εμπορικής σύνδεσης εξακολουθεί να εξαρτάται από συμφωνία με το Πεκίνο.
Σύμφωνα με το Ariana News, το οποίο μετέδωσε την ανακοίνωση στις 23 Σεπτεμβρίου, ο δρόμος εκτείνεται από την περιοχή Μπαργκίλ προς το Μπαζάι Γκουμπάντ. Κατά την ίδια ενημέρωση, οι εργασίες διήρκεσαν πέντε χρόνια.
Ο Ουαχάν είναι η στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν και το Πακιστάν, που καταλήγει στην κινεζική περιφέρεια Σιντζιάνγκ. Η γεωγραφική του θέση προσφέρει στο Αφγανιστάν τη δυνατότητα απευθείας πρόσβασης στην Κίνα, παρακάμπτοντας τρίτες χώρες. Για την Καμπούλ, αυτό θα μπορούσε να περιορίσει την εξάρτηση από τις διαδρομές μέσω Πακιστάν και να δημιουργήσει νέες δυνατότητες εξαγωγών.
Η κατασκευή παραμένει βασική οδική υποδομή σε εξαιρετικά δύσκολο ορεινό περιβάλλον. Το μεγάλο υψόμετρο, οι χιονοπτώσεις και ο παρατεταμένος χειμώνας περιορίζουν τόσο τις εργασίες όσο και τις μετακινήσεις. Η ανάδοχος της φάσης χαλικόστρωσης είχε δηλώσει ότι μπορεί να εργάζεται μόνο τέσσερις έως πέντε μήνες τον χρόνο.
Η πρόσβαση έχει άμεση σημασία για τους απομονωμένους οικισμούς του Ουαχάν και του Παμίρ, διευκολύνοντας τον ανεφοδιασμό και τη μεταφορά αγροτικών προϊόντων. Για να εξυπηρετήσει όμως σημαντικές διεθνείς εμπορευματικές ροές, απαιτούνται αναβάθμιση του οδοστρώματος, εγκαταστάσεις συνοριακού ελέγχου και τελωνείων και πρόσθετες επενδύσεις.
Πρώην Αφγανοί αξιωματούχοι και οικονομολόγοι που μίλησαν στο Amu TV χαρακτηρίζουν τον σημερινό δρόμο προκαταρκτικό βήμα προς έναν εμπορικό διάδρομο.
Παρόλα αυτά η κινεζική στάση παραμένει καθοριστική. Το Πεκίνο έχει αντιμετωπίσει επιφυλακτικά το άνοιγμα της μεθορίου, κυρίως λόγω ανησυχιών ασφαλείας και πιθανής διείσδυσης ένοπλων οργανώσεων στη Σιντζιάνγκ. Η ολοκλήρωση έργων στην αφγανική πλευρά δεν αρκεί για την έναρξη διασυνοριακών μεταφορών: χρειάζονται κινεζική συναίνεση, διμερείς ρυθμίσεις και υποδομές που θα επιτρέπουν ασφαλή και τακτική κυκλοφορία. Μέχρι τότε, το σαφέστερο όφελος του δρόμου είναι η καλύτερη σύνδεση μιας από τις πιο απομονωμένες περιοχές του Αφγανιστάν με την υπόλοιπη χώρα.
