Το A350-2000 παραμένει προς το παρόν μια ιδέα υπό μελέτη και όχι ένα επίσημα εγκεκριμένο πρόγραμμα της Airbus. Η ευρωπαϊκή αεροναυπηγική εταιρεία έχει επιβεβαιώσει ότι εξετάζει την ανάπτυξη μιας μεγαλύτερης έκδοσης του A350-1000, ωστόσο διευκρινίζει ότι δεν έχει ληφθεί ακόμη απόφαση για την έναρξη του προγράμματος και ότι αυτό δεν αποτελεί άμεση προτεραιότητά της.

Φυσικά αυτό μπορεί να αλλάξει ανά πάσα στιγμή καθώς η αγορά παροχής υπηρεσιών αερομεταφορών ήταν και παραμένει δυναμική.

Γιατί εξετάζεται η ανάπτυξή του

Η ιδέα ενός μεγαλύτερου A350 προκύπτει κυρίως από δύο παράγοντες. Ο πρώτος είναι το κενό που υπάρχει στην αγορά μεταξύ του A350-1000 και του -πλέον εκτός παραγωγής- A380, ενώ ο δεύτερος αφορά την ανάγκη αντιμετώπισης του ανταγωνισμού με την οικογένεια Boeing 777X, και ειδικότερα με το 777-9 αλλά και το προτεινόμενο 777-10, τα οποία απευθύνονται στην κατηγορία άνω των 400 επιβατών. Τα Boeing 777X βέβαια αντιμετωπίζουν ως γνωστόν σοβαρά προβλήματα, αλλά η Airbus προφανώς θέλει να είναι έτοιμη για την περίοδο μετά την επίλυσή τους .

Ένας από τους θερμότερους υποστηρικτές ενός τέτοιου αεροσκάφους είναι ο πρόεδρος της Emirates, Tim Clark, ο οποίος έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι η αγορά εξακολουθεί να χρειάζεται μεγάλα δικινητήρια αεροσκάφη για δρομολόγια υψηλής ζήτησης. Στις αρχές του 2026 μάλιστα ανέφερε ότι η Emirates θα εξέταζε σοβαρά την παραγγελία του A350-2000, εφόσον η Airbus αποφάσιζε να προχωρήσει στην ανάπτυξή του.

Πώς θα μπορούσε να είναι ένα «-2000»

Παρότι η Airbus δεν έχει δημοσιοποιήσει τεχνικά χαρακτηριστικά, εκτιμήσεις της βιομηχανίας συγκλίνουν σε ένα αεροσκάφος με μήκος περίπου 78 έως 79 μέτρα, δηλαδή περίπου τέσσερα μέτρα μεγαλύτερο από το A350-1000.

Η τυπική χωρητικότητα εκτιμάται μεταξύ 400 και 425 επιβατών, ενώ σε διαμόρφωση υψηλής πυκνότητας θα μπορούσε να μεταφέρει έως και 450 επιβάτες. Η εμβέλειά του υπολογίζεται μεταξύ 7.500 και 8.500 ναυτικών μιλίων, ανάλογα με το ωφέλιμο φορτίο και τη διαμόρφωση της καμπίνας.

Ένα τέτοιο αεροσκάφος θα τοποθετούσε την Airbus σε άμεσο ανταγωνισμό με τα Boeing 777-9 και το μελλοντικό 777-10, χωρίς όμως να προορίζεται να αντικαταστήσει το A350-1000.

Οι τεχνικές προκλήσεις

Η ανάπτυξη του A350-2000 δεν θα περιοριζόταν σε μια απλή επιμήκυνση της ατράκτου. Η σημαντικότερη πρόκληση αφορά το σύστημα πρόωσης.

Το A350-1000 χρησιμοποιεί ήδη τους κινητήρες Rolls–Royce Trent XWB-97, οι οποίοι αποδίδουν περίπου 97.000 λίβρες ώσης και βρίσκονται ουσιαστικά στο ανώτατο όριο της πιστοποιημένης απόδοσής τους.

Ένα μεγαλύτερο αεροσκάφος θα απαιτούσε πιθανότατα υψηλότερο μέγιστο βάρος απογείωσης (MTOW), ισχυρότερους κινητήρες, ενισχυμένο σύστημα προσγείωσης, τοπική ενίσχυση της πτέρυγας, ανασχεδιασμό των πτερυγίων (flaps), επιπλέον εξόδους κινδύνου και νέα πιστοποίηση εκκένωσης της καμπίνας. Είναι εύκολα αντιληπτό ότι η επανασχεδίαση ενός μεγαλύτερου επιβατικού είναι ένας «φαύλος κύκλος» αύξησης βάρους, ισχυρότερων κινητήρων, περισσότερων καυσίμων κοκ.  Επιπλέον όλες αυτές οι αλλαγές αυξάνουν τόσο το κόστος ανάπτυξης όσο και την πολυπλοκότητα της διαδικασίας πιστοποίησης.

Θα απαιτηθεί νέα πτέρυγα;

Οι περισσότεροι αναλυτές εκτιμούν πως όχι. Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα του προγράμματος είναι ότι η Airbus θα μπορούσε να διατηρήσει σε μεγάλο βαθμό την υπάρχουσα αρχιτεκτονική του A350, περιορίζοντας σημαντικά το κόστος ανάπτυξης.

Οι πιθανότερες επεμβάσεις περιλαμβάνουν την προσθήκη τμημάτων ατράκτου εμπρός και πίσω από την πτέρυγα, τοπική ενίσχυση της δομής της πτέρυγας, αναβαθμισμένο σύστημα προσγείωσης, αλλαγές στο λογισμικό των συστημάτων και αναδιαμόρφωση της καμπίνας επιβατών.

Η διατήρηση της υφιστάμενης πτέρυγας θα μείωνε σημαντικά το κόστος σε σύγκριση με την ανάπτυξη ενός εντελώς νέου αεροσκάφους.

UltraFan: το κλειδί για το A350-2000

Από όλες τις πιθανές λύσεις πρόωσης που εξετάζονται για ένα μελλοντικό A350-2000, ο Rolls–Royce UltraFan θεωρείται η πλέον υποσχόμενη. Ο λόγος είναι ότι ο σημερινός Trent XWB-97, ο οποίος εξοπλίζει το A350-1000, αποδίδει περίπου 97.000 λίβρες ώσης και βρίσκεται ήδη πολύ κοντά στα όρια των δυνατοτήτων του. Ένα αεροσκάφος μεγαλύτερου μεγέθους, με αυξημένο μέγιστο βάρος απογείωσης (MTOW) και χωρητικότητα άνω των 400 επιβατών, θα απαιτούσε αισθητά μεγαλύτερη, σημαντική βελτίωση της αποδοτικότητας, χωρίς αύξηση της κατανάλωσης καυσίμου.

Ο UltraFan δεν αποτελεί έναν κινητήρα προς παραγωγή, αλλά ένα πρόγραμμα ανάπτυξης τεχνολογιών που προορίζεται να αποτελέσει τη βάση της επόμενης γενιάς μεγάλων κινητήρων της Rolls-Royce. Βασίζεται στην αρχιτεκτονική geared turbofan, με κιβώτιο μετάδοσης μεταξύ του μετωπικού ανεμιστήρα (fan) και του στροβίλου χαμηλής πίεσης. Με αυτόν τον τρόπο ο ανεμιστήρας μπορεί να λειτουργεί στις ιδανικές στροφές του, ανεξάρτητα από την ταχύτητα περιστροφής του στροβίλου, αυξάνοντας την προωστική απόδοση και μειώνοντας την κατανάλωση καυσίμου, τον θόρυβο και τις εκπομπές ρύπων.  H καινοτόμος λύση έχει εφαρμοστεί με κινητήρες μικρότερης ισχύος, αλλά όχι χωρίς προβλήματα.

Παράλληλα, ο UltraFan ενσωματώνει μια σειρά προηγμένων τεχνολογιών, όπως πτερύγια ανεμιστήρα από σύνθετα υλικά άνθρακα-τιτανίου (carbon-titanium composite), κεραμικά σύνθετα υλικά (CMC) στα θερμότερα τμήματα του, νέο πυρήνα υψηλής θερμοκρασίας και υψηλότερο λόγο παράκαμψης (bypass ratio). Σύμφωνα με τη Rolls-Royce, το πρόγραμμα στοχεύει σε σημαντική βελτίωση της απόδοσης και της ανθεκτικότητας, ενώ πολλές από τις τεχνολογίες του μεταφέρονται σταδιακά και στη σημερινή οικογένεια κινητήρων Trent.

Ένα ακόμη σημαντικό χαρακτηριστικό είναι ότι ο UltraFan έχει σχεδιαστεί ως κλιμακούμενη πλατφόρμα, ικανή να καλύψει απαιτήσεις ώσης από περίπου 25.000 έως και πάνω από 100.000 λίβρες. Επομένως θεωρητικά  θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για έναν κινητήρα με ώση μεγαλύτερη από εκείνη του Trent XWB-97, καλύπτοντας τις ανάγκες ενός A350-2000 χωρίς τους περιορισμούς του σημερινού κινητήρα.

Το ενδιαφέρον είναι ότι για πρώτη φορά η Rolls-Royce έχει αφήσει να εννοηθεί δημόσια ότι είναι έτοιμη να προχωρήσει στην ανάπτυξη ενός νέου κινητήρα, εφόσον η Airbus αποφασίσει να εγκρίνει το πρόγραμμα του A350-2000. Κατά τη διάρκεια της Αεροπορικής Έκθεσης του Farnborough 2026, ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Tufan Erginbilgic, δήλωσε ότι αναμένει από την Airbus να λάβει απόφαση για το πρόγραμμα μέσα στον επόμενο χρόνο. Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι η ανάπτυξη ενός νέου κινητήρα θα απαιτούσε έξι έως επτά χρόνια, γεγονός που σημαίνει ότι η είσοδος σε υπηρεσία ενός μεγαλύτερου A350 τοποθετείται στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 2030. (

Η Rolls-Royce φέρεται να εξετάζει ως αφετηρία έναν νέο κινητήρα που θα βασίζεται στην αρχιτεκτονική του Trent XWB, εμπλουτισμένη όμως με τις τεχνολογίες του UltraFan. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να περιοριστεί το τεχνικό ρίσκο και το κόστος ανάπτυξης, αξιοποιώντας έναν ήδη εξαιρετικά αξιόπιστο κινητήρα ως βάση για μια ισχυρότερη και αποδοτικότερη έκδοση.  

Παρά τις αισιόδοξες ενδείξεις, η ενσωμάτωση ενός τέτοιου κινητήρα δεν αποτελεί απλή διαδικασία. Θα απαιτούσε νέους πυλώνες ανάρτησης, πιθανές αλλαγές στην πτέρυγα, επανασχεδιασμό των συστημάτων πρόωσης και εκτεταμένη διαδικασία πιστοποίησης. Επιπλέον, η Airbus δύσκολα θα αναλάμβανε το κόστος ανάπτυξης χωρίς να έχει εξασφαλίσει σημαντικό αριθμό παραγγελιών από μεγάλους αερομεταφορείς, με την Emirates να θεωρείται ο πιθανότερος πελάτης εκκίνησης (launch customer).

Εφόσον η Airbus αποφασίσει τελικά να προχωρήσει στο πρόγραμμα, ο συνδυασμός μιας επιμηκυμένης ατράκτου, περιορισμένων δομικών αλλαγών και ενός νέου κινητήρα που θα αξιοποιεί τις τεχνολογίες του UltraFan θεωρείται σήμερα το πιθανότερο σενάριο για να αποκτήσει η ευρωπαϊκή εταιρεία έναν πραγματικό ανταγωνιστή απέναντι στα Boeing 777-9 και 777-10 στις αρχές της επόμενης δεκαετίας.