Στις αρχές του χρόνου, το σήριαλ της απόκτησης νέων μαχητικών από την Αεροπορία της Αργεντινής που, προς το παρόν αρκείται με A-4AR FightingHawk, είχε αποκτήσει ένα πλαίσιο, όταν είχε ανακοινωθεί ότι το τελικός κατάλογος είχε τέσσερις υποψηφιότητες: F-16 καινούργια Block 70/72 και μεταχειρισμένα, MiG-35, JF-17 Block 3 και ινδικά Tejas.
Στο μεσοδιάστημα αντιπροσωπίες της Fuerza Aérea Argentina έκανα επιτόπιες επισκέψεις και αξιολογήσεις για τα μαχητικά ώστε να προκύψει η «short list» από την οποία θα γίνει η τελική επιλογή για 12 έως 18 αεροσκάφη.
Το MiG-35 κάπου αποκλείστηκε στη διαδικασία και έμειναν -προς το παρόν- τα υπόλοιπα.
Η πιο πρόσφατη εξέλιξη είναι ότι αντιπροσωπία έφυγε την προηγούμενη εβδομάδα για την Δανία, ώστε να αξιολογήσει F-16AM/BM, που η RoDAF βγάζει από υπηρεσία, αντικαθιστώντας τα με F-35A.
Πηγές από το Μπουένος Άιρες αναφέρουν μάλιστα ότι τα Fighting Falcon θεωρούνται τα επικρατέστερα, ως η καλύτερη επιλογή από πλευράς κόστους-απόδοσης και ως ενδιάμεση λύση με το δεδομένο κονδύλι των $675 εκατ. που υπάρχει σαν χρηματοδότηση, μεταθέτοντας για το μέλλον την προμήθεια μαχητικού τέταρτης γενιάς.
Το F-16 όμως «σκοντάφτει» σε ένα απαράβατο όρο, ο οποίος είναι το νέο αεροσκάφος που θα εισαχθεί στις τάξεις της Fuerza Aérea Argentina να είναι συμβατό με τα αεροπλάνα εναέριου ανεφοδιασμού σε υπηρεσία, δηλαδή KC-130, που σήμερα εξυπηρετούν (με τη μέθοδο hose-and probe) τα A-4AR, τα οποία έχουν κατάλληλο πρόβολο.
Τα F-16AM/BM όμως είναι ασύμβατα, αφού απαιτούν σύστημα «boom» και η εξεύρεση τέτοιων τάνκερ είτε είναι δύσκολη, είτε και υψηλού κόστους.
Ο εναέριος ανεφοδιασμός είναι απαραίτητος για την κάλυψη των μεγάλων αποστάσεων στην αχανή νοτιοαμερικανική χώρα με τις λίγες αεροπορικές βάσεις και σε μεγάλες αποστάσεις μεταξύ τους.
Αντίθετα τα JF-17 και Tejas είτε είναι συμβατά, είτε μπορούν να γίνουν. Δεν είναι όμως τα ευνοούμενα… και παρουσιάζουν και πολλά άλλα θέματα υποστήριξης και εξοπλισμού τους.
