Ο πιλότος του προπορευόμενου ‘Val’ έστειλε σήμα ότι ερχόταν για προσνήωση, έκοψε στοιχεία κινητήρα και άφησε το βομβαρδιστικό του να γλιστρήσει σε μια υποδειγματική προσέγγιση. Ξαφνικά, συνειδητοποίησε κάτι που έκανε την αδρεναλίνη να διώξει την κόπωση της μάχης στην στιγμή. Το αεροπλανοφόρο δεν ήταν ιαπωνικό!
Αν εξαιρέσεις το ramp strike, την πρόσκρουση στο πίσω μέρος του καταστρώματος πτήσεων εξαιτίας κακού υπολογισμού του ύψους κατά την προσέγγιση, η προσνήωση σε λάθος αεροπλανοφόρο είναι ό,τι χειρότερο για έναν αεροπόρο του Ναυτικού. Σε αυτή την περίπτωση θα γνωρίσει από πρώτο χέρι το έθιμο: το πλήρωμα τού άλλου πλοίου κάνει το αεροπλάνο του… αγνώριστο γράφοντας πάνω του ειρωνικά μηνύματα ενώ στο καρέ τον περιμένουν εβδομάδες ή και μήνες ανηλεών πειραγμάτων. Τουλάχιστον όμως το αεροπλανοφόρο είχε την ίδια σημαία με το δικό του.
Στην αεροναυμαχία της Θάλασσας των Κοραλλίων (4-8 Μαΐου 1942) συνέβη ένα από τα πιο περίεργα περιστατικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ιαπωνικά αεροπλάνα επεχείρησαν να προσνηωθούν σε ένα αμερικανικό αεροπλανοφόρο. Η πρώτη αναμέτρηση μεταξύ αεροπλανοφόρων στην ιστορία ήταν μια χαοτική, εν πολλοίς, σύγκρουση καθώς οι αντίπαλες δυνάμεις δεν ενεπλάκησαν άμεσα –ούτε καν είχαν οπτική επαφή– αλλά χρησιμοποίησαν τα αεροσκάφη τους για επίθεση και άμυνα. Οι Αμερικανοί όμως είχαν κάτι που οι Ιάπωνες στερούντο. Ραντάρ.
Όταν την 7<sup>η</sup> Μαΐου ο Ναύαρχος Τακάγκι εξαπέλυσε αργά το απόγευμα μια δύναμη δώδεκα βομβαρδιστικών καθέτου εφορμήσεως D3A1 Type 99 ‘Val’ και δεκαπέντε τορπιλλοπλάνων B5N2 ‘Kate’ για να επιτεθούν στην Μοίρα καταδρομικών του Ναυάρχου Κρέις, τα αεροπλανοφόρα USS Lexington (CV-2) και USS Yorktown (CV-5) την έπιασαν στο ραντάρ και έστειλαν μαχητικά F4F-3 Wildcat για να την συναντήσουν. Τα αμερικανικά μαχητικά αιφνιδίασαν την ασυνόδευτη από Zero δύναμη κρούσης προκαλώντας τέτοια σύγχυση ώστε οι Ιάπωνες πιλότοι σκόρπισαν για να σωθούν ματαιώνοντας αναγκαστικά την αποστολή τους.
Η συνέχεια στο Military History
