Ο Βλαντίμιρ Πούτιν πήγε στο Σεντζέν για τη σύνοδο της APEC στις 18 και 19 Νοεμβρίου και πήρε τη φωτογραφία που ήθελε το Κρεμλίνο. Κάθισε στο ίδιο τραπέζι με τον Σι Τζινπίνγκ και τον Ντόναλντ Τραμπ, στην πρώτη συνάντηση των ηγετών της Κίνας, των ΗΠΑ και της Ρωσίας σε αυτό το σχήμα. Η ρωσική κρατική τηλεόραση παρουσίασε τη συνάντηση ως απόδειξη ότι η Μόσχα συναποφασίζει για τον κόσμο, ενώ η Ευρώπη μένει έξω από την αίθουσα. Ο Ρώσος σχολιαστής Μαρκ Φέιγκιν είχε δώσει από την παραμονή των συνομιλιών έναν διαφορετικό τίτλο στην εκπομπή του, «Ο τρίτος που περισσεύει στο Σεντζέν». 

Ο Τσάι Τσι, μέλος της Μόνιμης Επιτροπής του Πολιτικού Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, υποδέχεται τον Βλαντίμιρ Πούτιν στο διεθνές αεροδρόμιο Μπαοάν του Σεντζέν, στις 18 Νοεμβρίου 2026. Φωτογραφία του Βλαντίμιρ Σμιρνόφ / TASS. 

Η φωτογραφία και το δείπνο

Στο αεροδρόμιο, ο Σι υποδέχθηκε προσωπικά τον Τραμπ. Τον Πούτιν υποδέχθηκε ο Τσάι Τσι, ένα από τα ανώτατα στελέχη του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας. Και για τους δύο υπήρχαν κόκκινο χαλί και τιμητική φρουρά. Το Πεκίνο εξήγησε ότι ο Σι ανταπέδωσε τη χειρονομία του Τραμπ, ο οποίος τον είχε υποδεχθεί προσωπικά στις ΗΠΑ τον Σεπτέμβριο. Ο Σι συναντήθηκε χωριστά με τον Πούτιν την ίδια ημέρα. 

Το βράδυ της 18ης Νοεμβρίου, λίγο πριν από το επίσημο δείπνο, ο Σι έδειξε με το χέρι στον Πούτιν τη θέση του για την ομαδική φωτογραφία. Ο Ρώσος πρόεδρος στάθηκε ανάμεσα στην Πενγκ Λιγιουάν, σύζυγο του Σι, και τον πρόεδρο του Βιετνάμ, Το Λαμ. Ο Τραμπ έμεινε δίπλα στον Κινέζο πρόεδρο. Ο στρατιωτικός αναλυτής Ιγκάλ Λέβιν στάθηκε στην αμηχανία του Πούτιν και αναρωτήθηκε γιατί το ίδιο το Κρεμλίνο κράτησε το πλάνο στο επίσημο βίντεο. Το επόμενο πρωί, σε άλλη ομαδική φωτογραφία πριν από την ολομέλεια της APEC, ο Πούτιν στάθηκε στα δεξιά του Σι και ο Τραμπ στα αριστερά του. 

Στο Σεντζέν, πάντως, το πιο εντυπωσιακό ύψος ήταν εκείνο των προσδοκιών του Κρεμλίνου. Η Μόσχα ήθελε μια «νέα Γιάλτα». Στο τέλος πήρε μια ομαδική φωτογραφία και μια διακήρυξη τεσσάρων σημείων, στην οποία η Ουκρανία δεν αναφέρεται ούτε μία φορά. 

Στο δείπνο, ο Τραμπ κάθισε δίπλα στον Σι, ενώ ο Πούτιν καθόταν πιο πέρα, στο ίδιο μακρύ τραπέζι. Στα αριστερά του καθόταν ο πρόεδρος της Ινδονησίας, Πραμπόβο Σουμπιάντο. Η Kommersant είχε αρχικά μεταδώσει ότι οι δύο πρόεδροι κάθισαν σε διαφορετικά τραπέζια. Στη δήλωσή του που μετέδωσε το TASS, ο σύμβουλος του Κρεμλίνου Γιούρι Ουσάκοφ είπε ότι ο Πούτιν και ο Τραμπ κάθονταν σε απόσταση μεταξύ τους και γι’ αυτό δεν μπόρεσαν να συνομιλήσουν στη διάρκεια του δείπνου. 

Ο πρόεδρος της Ινδονησίας, Πραμπόβο Σουμπιάντο, κάθεται στα αριστερά του Βλαντίμιρ Πούτιν στο επίσημο δείπνο της APEC. Σεντζέν, 18 Νοεμβρίου 2026. Φωτογραφία του Γραφείου Τύπου της Προεδρίας της Ινδονησίας (BPMI), μέσω CNBC Indonesia

Τι κέρδισε η Μόσχα

Στην κοινή «Διακήρυξη για την Ειρήνη» χώρεσε μια παράγραφος για την ασυλία των κρατικών αξιωματούχων και τα όρια της δικαιοδοσίας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Πρόκειται για το δικαστήριο που εξέδωσε ένταλμα σύλληψης κατά του Πούτιν για τη φερόμενη παράνομη απέλαση και μεταφορά παιδιών από κατεχόμενες περιοχές της Ουκρανίας. Η αναφορά αυτή ήταν πολιτικό κέρδος για τη Μόσχα. Την ίδια ημέρα, όμως, ο Τραμπ συνδέθηκε εξ αποστάσεως με τη συνάντηση στο Βερολίνο, όπου ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, Αμερικανοί απεσταλμένοι και Ευρωπαίοι εταίροι συζητούσαν τις εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία. Η Ευρώπη, που η ρωσική τηλεόραση παρουσίαζε ως αποκλεισμένη, βρισκόταν ήδη σε συνομιλίες με την Ουάσιγκτον. 

Η σχέση της Ρωσίας με την Κίνα φαίνεται καθαρότερα στους αριθμούς. Σύμφωνα με έκθεση επιτροπής του αμερικανικού Κογκρέσου που δημοσιεύθηκε το 2025, η Κίνα αντιπροσώπευε περίπου το 34% του εξωτερικού εμπορίου της Ρωσίας, ενώ η Ρωσία περίπου το 4% του εξωτερικού εμπορίου της Κίνας. Σε έναν κρίσιμο τομέα, το πετρέλαιο, η Μόσχα έχει μεγαλύτερο βάρος για το Πεκίνο. Στο πρώτο δεκάμηνο του 2026, το ρωσικό αργό κάλυψε σχεδόν το ένα τέταρτο των κινεζικών εισαγωγών. Για τη Ρωσία, ωστόσο, η Κίνα είναι ταυτόχρονα μεγάλος αγοραστής ενέργειας και βασικός προμηθευτής σε πολλούς τομείς. Ο Σι έχει σαφώς μεγαλύτερο περιθώριο να δυσαρεστήσει τη Μόσχα απ’ ό,τι ο Πούτιν το Πεκίνο.