Ένα μέχρι σήμερα άγνωστο κινεζικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος, με σημαντικές ομοιότητες στη σχεδίαση με το αμερικανικό Boeing MQ-25 Stingray, εντοπίστηκε μέσω δορυφορικών φωτογραφιών στο αεροδρόμιο δοκιμών Pucheng Neifu, στην επαρχία Shaanxi της βορειοδυτικής Κίνας.

Η εμφάνισή του δημιουργεί ερωτήματα για το ενδεχόμενο ανάπτυξης ενός κινεζικού μη επανδρωμένου ιπτάμενου τάνκερ, αντίστοιχου του αμερικανικού, πιθανώς για επιχειρήσεις από αεροπλανοφόρα, αν και δεν αποκλείονται άλλοι ρόλοι, όπως η αναγνώριση, η επιτήρηση ή η συνεργασία με επανδρωμένα μαχητικά.

Το αεροσκάφος εντοπίστηκε αρχικά σε δορυφορικές εικόνες που διατίθενται μέσω Apple Maps και Bing Maps, ενώ το War Zone εξασφάλισε πρόσθετες παλαιότερες φωτογραφίες από την εταιρεία γεωχωρικών πληροφοριών Vantor.

Σύμφωνα με τις μετρήσεις της Vantor, το άγνωστο UAV έχει εκπέτασμα πτερύγων περίπου 20,1 m και μήκος 14,9 m. Είναι επομένως μικρότερο από το MQ-25 Stingray, το οποίο έχει εκπέτασμα περίπου 22,9 m και μήκος 15,5 m.
Η γενική διαμόρφωση παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με το αμερικανικό αεροσκάφος, αλλά υπάρχουν και αξιοσημείωτες διαφορές. Το κινεζικό UAV διαθέτει περισσότερο συμβατική, κωνική διαμόρφωση του εμπρόσθιου τμήματος της ατράκτου, σε αντίθεση με το πεπλατυσμένο ρύγχος του Stingray. Η διαφορετική απόχρωση του ρύγχους έχει οδηγήσει στην υπόθεση ότι μπορεί να φιλοξενεί ραντάρ (που δεν υπάρχει στο αμερικανικό αεροσκάφος).

Διαφορετική εμφανίζεται και η εισαγωγή αέρα του κινητήρα, η οποία βρίσκεται στη ράχη της ατράκτου. Σε αντίθεση με τη χαρακτηριστική, σύμμορφη, χαμηλού ίχνους εισαγωγή του MQ-25, το κινεζικό αεροσκάφος φαίνεται να διαθέτει περισσότερο διάταξη, πιθανώς με οδοντωτές ακμές για τη μείωση των ανακλάσεων ραντάρ. Δεν αποκλείεται επίσης η εισαγωγή να χωρίζεται σε δύο αγωγούς, αν και αυτό δεν αποδεικνύει την ύπαρξη δύο κινητήρων.
Η ουρά έχει διάταξη «V», όπως και στο MQ-25, αλλά ενδέχεται να χρησιμοποιεί συμβατικές κινητές επιφάνειες ελέγχου αντί των πλήρως κινητών επιφανειών του αμερικανικού αεροσκάφους.
Οι ομοιότητες και διαφορές δείχνουν ότι δεν πρόκειται απαραίτητα για αντιγραφή του Stingray, αλλά ενδεχομένως για ανεξάρτητη κινεζική σχεδίαση με παρόμοιες επιχειρησιακές απαιτήσεις.
Ιπτάμενο τάνκερ ή μη επανδρωμένο αεροσκάφος μάχης;
Η ομοιότητα με το MQ-25 όμως δημιουργεί εύλογα την υπόθεση ότι η Κίνα αναπτύσσει ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος εναέριου ανεφοδιασμού για την αεροπορία του Ναυτικού της.

Το αμερικανικό MQ-25 αναπτύσσεται για να αναλάβει μεγάλο μέρος των αποστολών ανεφοδιασμού που σήμερα εκτελούνται από F/A-18E/F Super Hornet, απελευθερώνοντας τα μαχητικά για τις κύριες αποστολές τους. Παράλληλα, η μεγάλη ακτίνα δράσης και η αυτονομία του επιτρέπουν μελλοντικά την αξιοποίησή του σε αποστολές πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης (ISR).
Ο Andreas Rupprecht, ειδικός στην κινεζική στρατιωτική αεροπορία, εκτιμά ότι η Κίνα ενδέχεται να ακολουθεί ανάλογη κατεύθυνση, αναπτύσσοντας μια πλατφόρμα που θα συνδυάζει εναέριο ανεφοδιασμό με δυνατότητες ISR.
Ωστόσο, οι μικρότερες διαστάσεις του κινεζικού αεροσκάφους συνεπάγονται πιθανότατα περιορισμένη μεταφορική ικανότητα καυσίμου σε σύγκριση με το MQ-25, εφόσον βέβαια πρόκειται για αντίστοιχη σχεδίαση και αποστολή.
Μια δεύτερη πιθανότητα είναι να πρόκειται για μη επανδρωμένο αεροσκάφος μάχης (UCAV) πολλαπλών ρόλων ή για πλατφόρμα συνεργαζόμενων αεροσκαφών μάχης (Collaborative Combat Aircraft – CCA). Σε μια τέτοια περίπτωση θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για αναγνώριση, ηλεκτρονικό πόλεμο, μεταφορά αισθητήρων ή προστασία αεροσκαφών υψηλής αξίας.
Δεν υπάρχουν μέχρι στιγμής ενδείξεις ότι το συγκεκριμένο UAV διαθέτει αναδιπλούμενες πτέρυγες, ενισχυμένο σύστημα προσγείωσης ή άλλο εξοπλισμό απαραίτητο για επιχειρήσεις από αεροπλανοφόρα. Συνεπώς, η ναυτική του χρήση παραμένει υπόθεση και όχι επιβεβαιωμένο χαρακτηριστικό.
Η σύνδεση με τη Shenyang και το άγνωστο κέντρο δοκιμών
Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο αφορά την πιθανή σχέση του αεροσκάφους με τη Shenyang Aircraft Corporation (SAC), μία από τις σημαντικότερες κινεζικές αεροναυπηγικές εταιρείες, η οποία συμμετέχει μεταξύ άλλων στην ανάπτυξη των μαχητικών J-15 και J-35.
Το 2025 η Shenyang παρουσίασε ένα μικρότερο, ελικοφόρο μη επανδρωμένο αεροσκάφος επίδειξης τεχνολογίας, με γενική διαμόρφωση που παρουσιάζει ομοιότητες με το MQ-25. Το αεροσκάφος αυτό έχει εμφανιστεί και σε πτήση, ενώ φαίνεται να προορίζεται για δοκιμές αεροδυναμικής, αυτόματου ελέγχου πτήσης και άλλων τεχνολογιών.
Ο Rupprecht επισημαίνει ότι θα μπορούσε να αποτελεί πρόδρομο του μεγαλύτερου αεροσκάφους που εντοπίστηκε στο Pucheng. Προς το παρόν, όμως, δεν υπάρχουν στοιχεία που να επιβεβαιώνουν κοινή κατασκευαστική προέλευση ή άμεση σχέση μεταξύ των δύο προγραμμάτων.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το ίδιο το αεροδρόμιο Pucheng Neifu. Παρότι μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά άγνωστο εκτός Κίνας, φαίνεται ότι εξελίσσεται σε σημαντικό κέντρο δοκιμών μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Στις δορυφορικές φωτογραφίες της 23ης Απριλίου 2026 διακρίνονται, εκτός από το άγνωστο UAV, ένα αεροσκάφος που αναγνωρίζεται ως CH-7 χαμηλής παρατηρησιμότητας και ένα μεγάλο Jiutian, το οποίο σχεδιάστηκε μεταξύ άλλων για τη μεταφορά και εκτόξευση μικρότερων drones.

Η συγκέντρωση τόσο διαφορετικών σχεδιάσεων στον ίδιο χώρο ενισχύει την εκτίμηση ότι το Pucheng μπορεί να χρησιμοποιείται από περισσότερους κατασκευαστές, ενδεχομένως ως εξειδικευμένη εγκατάσταση δοκιμών UAV. Δεν αποκλείεται μάλιστα να συνδέεται οργανωτικά με το China Flight Test Establishment (CFTE) του Xi’an, αν και η σχέση αυτή δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Η σημασία για τα κινεζικά αεροπλανοφόρα
Η πιθανότητα ανάπτυξης ενός μη επανδρωμένου ιπτάμενου τάνκερ αποκτά ιδιαίτερη σημασία λόγω της ταχείας εξέλιξης της κινεζικής ναυτικής αεροπορίας.
Το αεροπλανοφόρο Fujian (Type 003), το οποίο εντάχθηκε επίσημα σε υπηρεσία στις 5 Νοεμβρίου 2025, είναι το πρώτο κινεζικό αεροπλανοφόρο με ηλεκτρομαγνητικούς καταπέλτες. Έχει ήδη πραγματοποιήσει δοκιμές απονήωσης και προσνήωσης με τα μαχητικά J-15T και J-35, καθώς και με το αεροσκάφος έγκαιρης προειδοποίησης KJ-600.
Η εισαγωγή αυτών των τύπων διευρύνει σημαντικά τις επιχειρησιακές δυνατότητες της κινεζικής ναυτικής αεροπορίας, αλλά δημιουργεί και νέες απαιτήσεις υποστήριξης. Μία από τις σημαντικότερες είναι ο εναέριος ανεφοδιασμός, ιδιαίτερα για αποστολές σε μεγάλες αποστάσεις από το αεροπλανοφόρο.

Το αμερικανικό Ναυτικό επιδιώκει με το MQ-25 να εξασφαλίσει δυνατότητα μεταφοράς τουλάχιστον 14.000 λιβρών καυσίμου (περίπου 6,35 τόνων) σε απόσταση 500 ναυτικών μιλίων (926 χιλιομέτρων) από το αεροπλανοφόρο. Η δυνατότητα αυτή επιτρέπει στα μαχητικά να επιχειρούν σε μεγαλύτερες αποστάσεις, χωρίς να χρειάζεται να δεσμεύονται άλλα μαχητικά σε αποστολές ανεφοδιασμού.
Για το κινεζικό Ναυτικό, μια αντίστοιχη ικανότητα θα μπορούσε να αυξήσει την επιχειρησιακή ακτίνα των J-15T και J-35, ενώ θα διευκόλυνε τη διατήρηση περιπολιών αεράμυνας και αποστολών επιτήρησης σε μεγαλύτερες αποστάσεις από την ομάδα μάχης του αεροπλανοφόρου.
Παράλληλα, η ανάπτυξη του GJ-21, της ναυτικής έκδοσης του μη επανδρωμένου αεροσκάφους χαμηλής παρατηρησιμότητας GJ-11, δείχνει ότι η Κίνα επιδιώκει την ενσωμάτωση μη επανδρωμένων πλατφορμών και σε επιχειρήσεις από μεγάλα πολεμικά πλοία. Σύμφωνα με κινεζικές αναφορές το GJ-21 πραγματοποίησε τον Οκτώβριο του 2026 δοκιμές απονήωσης και προσνήωσης από το αποβατικό πλοίο Type 076 Sichuan.
Η εμφάνιση του νέου UAV στο Pucheng ίσως εντάσσεται επομένως σε μια ευρύτερη προσπάθεια ανάπτυξης εξειδικευμένων μη επανδρωμένων αεροσκαφών για αποστολές κρούσης, αναγνώρισης και υποστήριξης.
(φωτογραφία εξωφύλλου, βελτιωμένη με ΑΙ)