Rafale και F-16 Viper με F-35B της Ιταλικής Αεροπορίας και AV-8B Harrier II του Ιταλικού Ναυτικού στην Άσκηση NEPTUNE STRIKE 26-4 στο Ιόνιο Πέλαγος.

Η NEPTUNE STRIKE 26-4 είναι  η τέταρτη και τελευταία δραστηριότητα αυξημένης επαγρύπνησης του ΝΑΤΟ για το 2026 με τη συμμετοχή 17 συμμαχικών χωρών, περισσότερων από 20 πολεμικών πλοίων και 40 αεροσκαφών. Διεξάγεται από τις 16 Οκτωβρίου έως τις 5 Νοεμβρίου, με επιχειρήσεις που εκτείνονται από την Αρκτική και τον Βόρειο Ατλαντικό έως τη Βαλτική, την Αδριατική και τη Μεσόγειο.

Κεντρικό στοιχείο της φετινής δραστηριότητας είναι η ταυτόχρονη ανάπτυξη τριών ναυτικών συγκροτημάτων κρούσης, με επικεφαλής τα αεροπλανοφόρα HMS Prince of Wales του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού και ITS Cavour του Ιταλικού Ναυτικού, καθώς και το τουρκικό πλοίο αμφίβιων επιχειρήσεων TCG Anadolu, το οποίο αξιοποιείται και ως πλατφόρμα μη επανδρωμένων αεροχημάτων.

Η NEPTUNE STRIKE δεν αποτελεί συμβατική άσκηση με ένα ενιαίο σενάριο, αλλά δραστηριότητα αυξημένης επαγρύπνησης (enhanced Vigilance Activity – eVA), που συνδυάζει επιχειρησιακές αναπτύξεις και εκπαιδευτικά αντικείμενα υπό ενιαίο συμμαχικό συντονισμό. Την ευθύνη έχει η Διοίκηση Ναυτικών Δυνάμεων Κρούσης και Υποστήριξης του ΝΑΤΟ (STRIKFORNATO), με στόχο τη δοκιμή διαδικασιών διοίκησης και ελέγχου, τη διαλειτουργικότητα και τη συνεργασία ναυτικών, αεροπορικών και χερσαίων δυνάμεων, καθώς και δυνατοτήτων κυβερνοχώρου και Διαστήματος.

Στον Βόρειο Ατλαντικό και στην περιοχή της Αρκτικής επιχειρεί το βρετανικό συγκρότημα του HMS Prince of Wales, με F-35B Lightning II, το αντιτορπιλικό αεράμυνας HMS Dauntless και τη νορβηγική φρεγάτα HNoMS Fridtjof Nansen. Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του πραγματοποιήθηκαν αποστολές μαχητικών στη Βαλτική και στη Φινλανδία, σε συνεργασία με γαλλικά Rafale και φινλανδικές παράκτιες πυραυλικές μονάδες, με αντικείμενο τον συντονισμό προσβολών στόχων.

Στη Μεσόγειο, το ιταλικό συγκρότημα κρούσης έχει ως πυρήνα το ITS Cavour, με επιβιβασμένα F-35B (τόσο της Ιταλικής Αεροπορίας όσο και του Ναυτικού) και AV-8B Harrier II, συνοδευόμενο από μονάδες επιφανείας του Ιταλικού Ναυτικού. Στις δραστηριότητές του περιλαμβάνονται αποστολές κρούσης μεγάλης ακτίνας, με υποστήριξη εναέριου ανεφοδιασμού από γαλλικά A330 MRTT. Η συμμετοχή του συνδέεται και με την ιταλική άσκηση MARE APERTO 2026, επιτρέποντας την ένταξη εθνικών εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων στο ευρύτερο νατοϊκό πλαίσιο.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανάπτυξη του τουρκικού συγκροτήματος με επικεφαλής το TCG Anadolu (L400), συνοδευόμενο από τη φρεγάτα TCG Gaziantep και το υποβρύχιο TCG Gür. Το Anadolu μεταφέρει τρία μη επανδρωμένα αεροχήματα Bayraktar TB3 και δύναμη πεζοναυτών επιπέδου τάγματος, συνδυάζοντας δυνατότητες αμφίβιων επιχειρήσεων με την αξιοποίηση UAV από το κατάστρωμά του.

Στις 19 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε επίδειξη αμφίβιας ενέργειας στον κόλπο της Αυλώνας, στην Αλβανία, με συμμετοχή του TCG Anadolu, του TCG Gaziantep και αλβανικών ναυτικών δυνάμεων. Το αντικείμενο περιλάμβανε ανάπτυξη δυνάμεων από τη θάλασσα προς την ακτή, ελιγμούς αποβατικών μέσων και αξιοποίηση ελικοπτέρων και UAV. Η δραστηριότητα εντάχθηκε στο ευρύτερο πρόγραμμα επιχειρήσεων του τουρκικού συγκροτήματος στην Αδριατική και στο Ιόνιο.

Στη NEPTUNE STRIKE 26-4 συμμετέχουν η Ελλάδα, η Αλβανία, η Κροατία, η Φινλανδία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Λιθουανία, η Νορβηγία, η Πολωνία, η Ρουμανία, η Σλοβακία, η Σλοβενία, η Ισπανία, η Τουρκία, η Βρετανία και οι ΗΠΑ. Στις δραστηριότητες εντάσσονται επίσης οι μόνιμες ναυτικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένων των συγκροτημάτων ναρκοπολέμου.

Η επιχειρησιακή σημασία της NEPTUNE STRIKE 26-4 βρίσκεται κυρίως στη δυνατότητα ταυτόχρονου συντονισμού ναυτικών δυνάμεων κρούσης σε διαφορετικά θέατρα επιχειρήσεων. Η ανάπτυξη των δύο ευρωπαϊκών αεροπλανοφόρων και του τουρκικού Anadolu επιτρέπει στο ΝΑΤΟ να δοκιμάσει τη διασύνδεση αεροπορικών επιχειρήσεων, αποβατικών ενεργειών, υποβρυχιακού πολέμου και επιτήρησης υπό κοινή δομή διοίκησης.

Παράλληλα, η γεωγραφική έκταση της δραστηριότητας αναδεικνύει την προσπάθεια της Συμμαχίας να διατηρεί ταυτόχρονη παρουσία στη βόρεια και στη νότια πτέρυγά της. Η προστασία των θαλάσσιων γραμμών επικοινωνίας στον Βόρειο Ατλαντικό, η ασφάλεια της Βαλτικής και η δυνατότητα ταχείας συγκέντρωσης ναυτικών δυνάμεων στη Μεσόγειο αποτελούν βασικά στοιχεία της ΝΑΤΟοϊκής αποτροπής.