Την απόκτηση νέου αντιαεροπορικού συστήματος μέσου βεληνεκούς, με δυνατότητα αναχαίτισης και βαλλιστικών πυραύλων, δρομολογεί η Αυστραλία, επιχειρώντας να καλύψει σημαντικό κενό στην επίγεια αεράμυνά της.
Στο πλαίσιο του προγράμματος LAND 6504, το υπουργείο Άμυνας απηύθυνε στις 13 Οκτωβρίου πρόσκληση στη διεθνή αμυντική βιομηχανία, επιδιώκοντας την ταχεία προμήθεια ήδη δοκιμασμένου συστήματος.
Η ανάγκη είναι πιεστική, καθώς ο αυστραλιανός Στρατός διαθέτει ουσιαστικά μόνο ένα σύνταγμα εξοπλισμένο με NASAMS, ανεπαρκές για την προστασία των εκτεταμένων στρατιωτικών εγκαταστάσεων και κρίσιμων υποδομών της χώρας. Το νέο σύστημα θα πρέπει να αντιμετωπίζει αεροσκάφη, πυραύλους cruise και βαλλιστικούς πυραύλους στην τερματική φάση της πτήσης τους, ενώ θα διαθέτει δυνατότητα εκστρατευτικής ανάπτυξης.
Βασική απαίτηση είναι η διασύνδεσή του με τα ραντάρ της αυστραλιανής CEA Technologies και το Joint Air Battle Management System (JABMS) της Lockheed Martin Australia, που αποτελεί τον πυρήνα του προγράμματος ολοκληρωμένης αεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας AIR 6500.
Η Καμπέρα επιδιώκει να επιλέξει προμηθευτή έως το τέλος του 2027, να πραγματοποιήσει τις πρώτες πραγματικές βολές στην άσκηση Talisman Sabre το 2029 και να επιτύχει αρχική επιχειρησιακή ικανότητα στις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Εξετάζονται τόσο απευθείας εμπορικές συμφωνίες όσο και προμήθειες μέσω του αμερικανικού μηχανισμού Foreign Military Sales (FMS).
Στους πιθανούς διεκδικητές περιλαμβάνονται η Kongsberg, που προτείνει περαιτέρω αξιοποίηση του NASAMS με πυραύλους AMRAAM-ER, καθώς και κατασκευαστές συστημάτων με μεγαλύτερες αντιβαλλιστικές δυνατότητες, όπως το Patriot και το νοτιοκορεατικό L-SAM της Hanwha. Ωστόσο, το NASAMS στην υφιστάμενη διαμόρφωσή του δεν καλύπτει την απαίτηση αναχαίτισης βαλλιστικών πυραύλων.
Στο ίδιο πλαίσιο, η Lockheed Martin Australia πραγματοποίησε τον Ιούνιο δοκιμαστική εκτόξευση πυραύλου SM-2 από επίγειο εκτοξευτή, με αξιοποίηση του συστήματος μάχης Aegis και ραντάρ της CEA Technologies, επιδεικνύοντας μια εναλλακτική προσέγγιση επίγειας αεράμυνας.
Καθοριστικό κριτήριο επιλογής θα είναι η ταχύτητα παραδόσεων, ιδιαίτερα καθώς η αυξημένη ζήτηση για αναχαιτιστικούς πυραύλους περιορίζει τη διαθεσιμότητα ορισμένων αμερικανικών συστημάτων.
