Μια σημαντική τουρκική στρατιωτική παρουσία στο Ιράκ, συγκεκριμένα στην Μπασίκα, κοντά στη Μοσούλη, ολοκληρώνεται, καθώς η Άγκυρα συμφώνησε με την Βαγδάτη να της παραδώσει την βάση που είχε εκεί δημιουργήσει.
Η ιστορία της βάσης Μπασίκα–Ζελικάν ξεκινά μετά το 2014, όταν το Ισλαμικό Κράτος κατέλαβε τη Μοσούλη στο Ιράκ. Το 2015 η Τουρκία ανέπτυξε στρατιώτες στην περιοχή, με στόχο να εκπαιδεύσει και να παρέχει υποστήριξη σε ιρακινές δυνάμεις και ντόπιους Σουνίτες Άραβες, Τουρκμένους και Κούρδους μαχητές που προετοιμάζονταν για τη μάχη της ανακατάληψης. Βέβαια η “ελευθεριότητα” με την οποία κινήθηκε η Τουρκία εντός ξένου κράτους είχε ενοχλήσει την κεντρική κυβέρνηση της Βαγδάτης, η οποία όμως εκείνη την περίοδο δεν είχε την πολυτέλεια να διαμαρτυρηθεί.
Έτσι για πάνω από 10 χρόνια η Μπασίκα έμεινε στο επίκεντρο μιας ευρύτερης τουρκικής παρουσίας στο βόρειο Ιράκ, η οποία συνεχιζόταν ακόμη και μετά την υποχώρηση του ISIS. Καθώς ο επόμενος στόχος ήταν η αντιμετώπιση του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν, του PKK, το οποίο έβρισκε καταφύγιο εντός Ιράκ.
Εξέλιξη είχαμε το 2024, όταν Τουρκία και Ιράκ υπέγραψαν συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας και προέβλεψαν κοινό κέντρο εκπαίδευσης στην Μπασίκα. Και τελικά, προχθές, στις 23 Σεπτεμβρίου 2026, μετά τη συνάντησή τους στη Νέα Υόρκη στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ο Ιρακινός πρωθυπουργός Άλι αλ Ζαΐντι ανακοίνωσαν ότι οι τουρκικές δυνάμεις θα παραδώσουν σταδιακά τη Μπασίκα–Ζελικάν.
Η διαδικασία θα ακολουθήσει συμφωνημένο μηχανισμό και χρονοδιάγραμμα, χωρίς να δημοσιοποιηθούν οι λεπτομέρειές τους. Παρόλα αυτά η Τουρκία διατηρεί ακόμη στρατιωτική παρουσία, με στρατόπεδα και φυλάκια εντός Βορείου Ιράκ, πάλι για να περιορίσει το PKK, ακόμη και μετά την δήλωση αυτοδιάλυσης του τελευταίου. Έτσι η απόσυρση από την Μπασίκα είναι κυρίως μια πρακτική τακτοποίηση, καθώς αυτή ήταν η τουρκική βάση σε μεγαλύτερο βάθος εντός Ιράκ, με δυσκολίες στον ανεφοδιασμό της (ενώ κατά καιρούς δεχόταν και πυρά ανταρτών) αλλά και παράγοντας πολιτικό πρόβλημα στις σχέσεις Άγκυρας-Βαγδάτης. Οπότε με την τουρκική απόσυρση εξυπηρετούνται και οι δύο πλευρές που επιδιώκουν και την περαιτέρω μεταξύ τους σύγκλιση.
