Μια νέα κινεζική μελέτη επαναφέρει στο προσκήνιο μια παλιά τεχνολογία για ένα από τα πλέον σύγχρονα προβλήματα του πολέμου: την αντιμετώπιση μεγάλων σμηνών μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
Ερευνητές της Ναυτικής Ακαδημίας του Νταλιάν του Κινεζικού Ναυτικού εξετάζουν τη δυνατότητα αξιοποίησης πυροβόλων μεγάλου διαμετρήματος εναντίον φθηνών drones. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο κινεζικό επιστημονικό περιοδικό Command Control & Simulation, βασίζεται σε στατιστική προσομοίωση και όχι σε δοκιμή σε πραγματικές συνθήκες.
Αφορμή για την έρευνα δείχνει να ήταν, μεταξύ άλλων, και η πρόσφατη ανακοίνωση του αμερικανικού ναυτικού για την ανάπτυξη πολεμικών μεγάλου εκτοπίσματος και ισχυρού οπλισμού, ως κλάση θωρηκτών Τραμπ, που θα περιλαμβάνει μεγάλο φόρτο πυραύλων και εννέα πυροβόλα μεγάλου διαμετρήματος και άλλα όπλα ηλεκτρομαγνητικής τεχνολογίας. Η είδηση πυροδότησε μεγάλη συζήτηση στα κινεζικά Μέσα για το κατά πόσο αποδοτική θα ήταν η υπερσυγκέντρωση τόσης ισχύος σε μια τεράστια πλατφόρμα στην εποχή που κυριαρχούν οι κατευθυνόμενοι πύραυλοι σημείου και τα Μη Επανδρωμένα Μέσα.
Η εξέλιξη αυτή, ωστόσο, φαίνεται πως επηρέασε μερίδα τουλάχιστον της κινεζικής κοινότητας αμυντικών ερευνών που τάχθηκε υπέρ της λύσης πυροβόλων μεγάλου διαμετρήματος ως απάντηση στο ζήτημα της εκτόξευσης μαζικών και φθηνών πυρών αναχαίτισης εναντίον σμηνών από μικρά Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη (ΜΕΑ ή drones) που μπορούν υπό προϋποθέσεις να προκαλέσουν κορεσμό στο σύστημα αεράμυνας ενός σύγχρονου πολεμικού.
Οι Κινέζοι αναλυτές χρησιμοποίησαν ένα μοντέλο στατιστικής ανάλυσης που μελετά την προβολή της διασποράς θραυσμάτων πυροβολικού αντί να εξετάσουν την περίπτωση ενός μοναδικού βλήματος που θα έπληττε απευθείας το στόχο.
Βασική ιδέα της κινεζικής ανάλυσης είναι η χρήση βλημάτων κατακερματισμού (fragmentation cells), τα οποία θα εκρήγνυνται κοντά στον στόχο και θα δημιουργούν ένα νέφος χιλιάδων θραυσμάτων. Με αυτόν τον τρόπο, το βλήμα δεν χρειάζεται να πλήξει απευθείας ένα drone, αλλά μπορεί να προκαλέσει ζημιές σε περισσότερους στόχους που βρίσκονται στην ίδια περιοχή.
Στο υποθετικό σενάριο της μελέτης χρησιμοποιήθηκε σμήνος 30 drones Lancet-3. Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι ένα βλήμα θα μπορούσε να προκαλέσει περίπου 2.000 θραύσματα, από τα οποία 1.589 θα είχαν επαρκή μάζα για να προκαλέσουν ζημιές. Με ακτίνα αποτελεσματικότητας 15 μέτρων, το μοντέλο έδωσε πιθανότητα 3,95% να πληγεί κάθε επιμέρους drone. Συνολικά, αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 1,19 drones που θα μπορούσαν να υποστούν ζημιές ανά βλήμα.
Οι ίδιοι οι ερευνητές επισημαίνουν ότι μια τέτοια λύση θα απαιτούσε προηγμένα συστήματα εντοπισμού και παρακολούθησης, ακριβή έλεγχο πυρός και προγραμματιζόμενους πυροσωλήνες. Παράλληλα, προτείνουν τον συνδυασμό των πυροβόλων με ηλεκτρονικό πόλεμο, λέιζερ και συστήματα διοίκησης και ελέγχου.
Η μελέτη, πάντως, έχει ήδη προκαλέσει επιφυλάξεις στην κινεζική αμυντική κοινότητα, καθώς αμφισβητείται κατά πόσο τα θεωρητικά αποτελέσματα μπορούν να μεταφραστούν σε πραγματική αποτελεσματικότητα στο πεδίο της μάχης.
