Στις 17 Αυγούστου 2026, το Δικαστήριο της πόλης Πσκοβ καταδίκασε τον Λεβ Σλόσμπεργκ, έναν από τους πιο γνωστούς πολιτικούς του κόμματος «Γιάμπλοκο», σε 11 χρόνια και έναν μήνα φυλάκισης σε σωφρονιστική αποικία γενικού καθεστώτος.
Επισήμως κρίθηκε ένοχος για «δυσφήμιση» του ρωσικού στρατού και για διάδοση «ψευδών πληροφοριών» σχετικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία. Στην πραγματικότητα, η υπόθεση βασίστηκε σε μια αναδημοσίευση που έκανε τον Φεβρουάριο του 2022 από το «Echo Moskvy». Η ανάρτηση περιείχε το πρωτοσέλιδο της βρετανικής Daily Mirror, όπου εμφανιζόταν μια ματωμένη γυναίκα δίπλα στον Βλαντίμιρ Πούτιν με τη υπογραφή: «Το αίμα της… στα χέρια του.» Για τις ρωσικές αρχές αυτό θεωρήθηκε ποινικό αδίκημα.
Η καταδίκη του δεν ήρθε ξαφνικά. Το 2023 χαρακτηρίστηκε «ξένος πράκτορας». Το 2025 καταδικάστηκε σε υποχρεωτική εργασία για παραβίαση της σχετικής νομοθεσίας. Στη συνέχεια τέθηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό και αργότερα προφυλακίστηκε. Η τελευταία απόφαση ήταν απλώς η κορύφωση μιας μακράς πολιτικής δίωξης.
Λίγες ημέρες πριν, το Ανώτατο Δικαστήριο της Ρωσίας είχε αποκλείσει το «Γιάμπλοκο» από τις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου. Ήταν το μοναδικό επίσημα καταγεγραμμένο κόμμα που διατηρούσε ανοιχτά αντιπολεμική θέση και ζητούσε κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία.
Δεν τον κατηγορούσαν επειδή υποστήριζε τον πόλεμο
Ο Σλόσμπεργκ ήταν εδώ και χρόνια μία από τις πιο συνεπείς αντιπολεμικές φωνές στη Ρωσία. Το 2014 χαρακτήρισε την προσάρτηση της Κριμαίας παραβίαση του διεθνούς δικαίου και ήταν από τους ελάχιστους Ρώσους βουλευτές που ψήφισαν εναντίον της ένταξης της Κριμαίας και της Σεβαστούπολης στη Ρωσική Ομοσπονδία. Ερεύνησε δημόσια τον θάνατο Ρώσων αλεξιπτωτιστών που πολεμούσαν μυστικά στο Ντονμπάς και μίλησε ανοιχτά για την εμπλοκή της Ρωσίας στον πόλεμο.
Μετά την εισβολή της 24ης Φεβρουαρίου 2022 καταδίκασε επανειλημμένα τον πόλεμο, αντιτάχθηκε στις διώξεις όσων μιλούσαν εναντίον του Κρεμλίνου και υπερασπίστηκε την ελευθερία της έκφρασης. Ωστόσο, η στάση του προκάλεσε έντονες αντιδράσεις ακόμη και από πολλούς Ουκρανούς και Ρώσους φιλελεύθερους που ζουν στο εξωτερικό.
Ο λόγος ήταν διαφορετικός.
Ο Σλόσμπεργκ πίστευε ότι το πρώτο καθήκον είναι να σταματήσει αμέσως η αιματοχυσία, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει μια προσωρινή και άδικη ειρήνη. Θεωρούσε ότι οι διαπραγματεύσεις μπορούν να ακολουθήσουν αργότερα.
«Για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες… αλλού»
Κατά την απολογία του, ο Σλόσμπεργκ προσπάθησε να μιλήσει για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες. Η δικαστής τον διέκοπτε συνεχώς. Η σύντομη στιχομυθία τους έγινε σύμβολο για πολλούς Ρώσους που πιστεύουν ότι η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη έχει πλέον εκλείψει.
Σλόσμπεργκ: «Αξιότιμη δικαστή, μιλάω για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μου.» Δικαστής: «Για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες… σε άλλο μέρος.»
Ο διάλογος που έμεινε στην ιστορία
Μετά την ανακοίνωση της ποινής ακολούθησε ένας ακόμη διάλογος, ο οποίος κυκλοφόρησε σε όλο τον κόσμο.
Δικαστής Βικτόρια Μαλιάμοβα: «Κατανοήσατε την απόφαση του δικαστηρίου;» Λεβ Σλόσμπεργκ: «Σας συμπονώ, κυρία δικαστή. Εσείς θα πρέπει να ζήσετε με αυτή την απόφαση.» Δικαστής: «Σας είναι κατανοητή η απόφαση;» Σλόσμπεργκ: «Έχω ήδη απαντήσει στην ερώτησή σας.» Δικαστής: «Κατανοείτε τη διαδικασία της έφεσης;» Σλόσμπεργκ: «Ο Θεός θα σας συγχωρέσει.»
