Η Anduril Industries, σε συνεργασία με την Archer Aviation, παρουσίασε επίσημα στο Farnborough International Airshow 2026 το Thunder, ένα νέο tiltrotor αυτόνομο αεροσκάφος κατηγορίας Group 5, το οποίο σχεδιάστηκε για να λειτουργεί ως Loyal Wingman (συνοδευτικό) επιθετικών ελικοπτέρων, αυξάνοντας σημαντικά την ισχύ πυρός και την επιβιωσιμότητά τους χωρίς να απαιτείται επιπλέον πλήρωμα.
Το Thunder αποτελεί μία από τις πιο φιλόδοξες προτάσεις στον τομέα των μη επανδρωμένων αεροπορικών συστημάτων μάχης, συνδυάζοντας τις δυνατότητες κατακόρυφης απογείωσης και προσγείωσης (VTOL) ενός ελικοπτέρου με την υψηλότερη ταχύτητα, τη μεγαλύτερη εμβέλεια και την αυξημένη αυτονομία που προσφέρει ένα tiltrotor.
Στο Farnborough παρουσιάστηκε πλήρους κλίμακας ομοίωμα του αεροσκάφους, σηματοδοτώντας την επίσημη αποκάλυψη του προγράμματος.
Η σχεδίαση βασίζεται σε ένα υβριδικό-ηλεκτρικό σύστημα πρόωσης με ανακλινόμενους έλικες μεταβλητής ταχύτητας (optimum-speed rotors). Η δυνατότητα μεταβολής των στροφών επιτρέπει βελτιστοποίηση της κατανάλωσης καυσίμου, περιορισμό του ακουστικού ίχνους και υψηλότερη απόδοση τόσο κατά την αιώρηση όσο και κατά την πτήση μεγάλων αποστάσεων. Έτσι, το Thunder φιλοδοξεί να προσφέρει επιδόσεις που πλησιάζουν εκείνες ενός ταχέος αεροσκάφους, χωρίς να χάνει την ευελιξία ενός ελικοπτέρου.
Ιδιαίτερη έμφαση έχει δοθεί στη δυνατότητα μεταφοράς οπλισμού. Το αεροσκάφος διαθέτει σπονδυλωτές εσωτερικές αποθήκες (modular internal bays), οι οποίες μπορούν να διαμορφωθούν ανάλογα με την αποστολή.
Στον οπλισμό του μπορούν να περιλαμβάνονται έως και δέκα κατευθυνόμενοι πύραυλοι όπως οι AGM-114 Hellfire και JAGM, ή οι νέοι πύραυλοι Barracuda-100M της ίδιας της Anduril. Εναλλακτικά, μπορεί να μεταφέρει έως 76 ρουκέτες των 70 χιλιοστών, συμπεριλαμβανομένων των κατευθυνόμενων APKWS II, καθώς και αεροεκτοξευόμενα μη επανδρωμένα συστήματα (Air-Launched Effects) όπως το ALTIUS-600, φορτία ηλεκτρονικού πολέμου, συστήματα αντιμετώπισης UAV ή ακόμη και εφόδια.
Η βασική επιχειρησιακή φιλοσοφία του Thunder είναι η συνεργασία με επανδρωμένα επιθετικά ελικόπτερα, όπως το AH-64 Apache, αλλά και μελλοντικές πλατφόρμες όπως το υπό ανάπτυξη MV-75 Cheyenne II. Η Anduril εκτιμά ότι κάθε Apache θα μπορούσε να επιχειρεί μαζί με τρία Thunder, πολλαπλασιάζοντας το διαθέσιμο φορτίο όπλων και επιτρέποντας στο επανδρωμένο ελικόπτερο να παραμένει σε ασφαλέστερη απόσταση από τις εχθρικές αντιαεροπορικές απειλές.
Σε αντίθεση με τα επανδρωμένα ελικόπτερα, το Thunder έχει σχεδιαστεί με τη λογική του «affordable to lose», δηλαδή ενός συστήματος αρκετά οικονομικού ώστε η πιθανή απώλειά του στο πεδίο της μάχης να θεωρείται επιχειρησιακά αποδεκτή. Η προσέγγιση αυτή αντικατοπτρίζει τα διδάγματα των πρόσφατων συγκρούσεων, κυρίως στην Ουκρανία, όπου τα επιθετικά ελικόπτερα αντιμετώπισαν ολοένα και πιο πυκνά δίκτυα αντιαεροπορικής άμυνας και φορητών αντιαεροπορικών πυραύλων.
Στόχος του προγράμματος είναι το Thunder να προσφέρει εμβέλεια και ταχύτητα σημαντικά ανώτερες από εκείνες των συμβατικών επιθετικών ελικοπτέρων, διατηρώντας ταυτόχρονα μεταφορική ικανότητα συγκρίσιμη με αυτή ενός Apache. Επιπλέον, θα μπορεί να επιχειρεί χωρίς την ανάγκη διαδρόμου, από πρόχειρους χώρους ανάπτυξης κοντά στη γραμμή του μετώπου, ενώ το χαμηλότερο ακουστικό ίχνος του αναμένεται να αυξήσει την επιβιωσιμότητά του σε αποστολές διείσδυσης.
Η Anduril ανακοίνωσε ότι τα συστήματα λογισμικού και οι αυτόνομες λειτουργίες του Thunder δοκιμάζονται ήδη, με την πρώτη πτήση του πρωτοτύπου να προγραμματίζεται για το 2027.
Η παρουσίαση του Thunder επιβεβαιώνει τη στροφή προς τη συνεργασία επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων (Manned–Unmanned Teaming – MUM–T). Στο μέλλον, τα επιθετικά ελικόπτερα δεν θα επιχειρούν μόνα τους, αλλά θα συνοδεύονται από αυτόνομα αεροσκάφη που θα αναλαμβάνουν τις πλέον επικίνδυνες αποστολές, θα μεταφέρουν πρόσθετο οπλισμό, θα εκτελούν αναγνώριση και ηλεκτρονικό πόλεμο και θα λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές ισχύος, αυξάνοντας τις επιχειρησιακές δυνατότητες των επανδρωμένων πλατφορμών χωρίς να εκθέτουν σε κίνδυνο επιπλέον πληρώματα.
