Σταυρόλεξο έχουν αποδειχθεί οι πρόσφατες δασικές πυρκαγιές στη Γαλλία, ιδιαίτερα σε σχέση με τα προβλήματα των αεροσκαφών δασοπυρόσβεσης της γαλλικής υπηρεσίας Πολιτικής Προστασίας (Sécurité Civile). Προχθές, η μεγάλη στρατιωτική παρέλαση για τη μέρα της Βαστίλης έγινε, ενώ μεγάλη δασική πυρκαγιά στο Φονταινεμπλώ, 60 χλμ. από το Παρίσι, δεν είχε ακόμα σβήσει.
Η αυξανόμενη συχνότητα και ένταση των δασικών πυρκαγιών στη Νότια Ευρώπη, ως συνέπεια της κλιματικής αλλαγής, αναδεικνύει την ανάγκη ενίσχυσης των εναέριων μέσων πυρόσβεσης. Η Γαλλία αυτή τη στιγμή βρίσκεται αντιμέτωπη με τη γήρανση του στόλου των 12 αμφίβιων Canadair CL-415,με μέση ηλικία περίπου 30 ετών, τα οποία αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της εναέριας δασοπυρόσβεσης της. ενώ οι εναλλακτικές δεν είναι ακόμη διαθέσιμες.
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος, το Παρίσι έχει δρομολογήσει την προμήθεια τεσσάρων νέων αμφίβιων DHC-515 της De Havilland Canada, διαδόχων των CL-415. Ωστόσο, η περιορισμένη παραγωγική δυνατότητα του κατασκευαστή δημιουργεί αβεβαιότητα ως προς το χρονοδιάγραμμα παραδόσεων, οι οποίες ενδέχεται να μετατεθούν προς το τέλος της δεκαετίας. Μέχρι τότε, η διατήρηση της επιχειρησιακής διαθεσιμότητας των υφιστάμενων αεροσκαφών θα αποτελεί σημαντική πρόκληση, καθώς η εξεύρεση ανταλλακτικών γίνεται ολοένα δυσκολότερη.
Παράλληλα, η Γαλλία επιδιώκει τη δημιουργία εγχώριας και ευρωπαϊκής βιομηχανικής βάσης στον τομέα των πυροσβεστικών αεροσκαφών. Η εταιρεία Kepplair Evolution αναπτύσσει το Kepplair 72, βασισμένο στην πλατφόρμα ATR 72, με στόχο την έναρξη παραδόσεων από το 2027. Αντίστοιχα, η Positive Aviation προωθεί το FF72, επίσης βασισμένο στο ATR 72, σε εκδόσεις αμφίβιου αεροσκάφους και αεροσκάφους μεταφοράς επιβραδυντικού υγρού. Σε πιο μακροπρόθεσμο ορίζοντα, η Hynaero εξελίσσει το Frégate F100, ένα νέο αμφίβιο πυροσβεστικό αεροσκάφος με δυνατότητα μεταφοράς έως 10.000 λίτρων νερού και προβλεπόμενη επιχειρησιακή ένταξη στις αρχές της επόμενης δεκαετίας.
Η κατάσταση αυτή αναδεικνύει και ένα ευρύτερο ζήτημα στρατηγικής αυτονομίας καθώς η Ευρώπη (και όχι μόνο η Γαλλία) εξαρτάται ουσιαστικά από έναν μόνο κατασκευαστή, την καναδική Canadair για την προμήθεια νέων αμφίβιων πυροσβεστικών αεροσκαφών.
Οι εξελίξεις όμως δέιχνουν πως μεγάλο μέρος της διαδικασίας αυτής στηρίζεται στην ελπίδα: ελπίδα ότι ο στόλος των γηραιών CL-415 θα αντέξει να σηκώνει το βάρος των αυξανόμενων υποχρεώσεων, ελπίδα ότι τα CL-515 θα έρθουν στην ώρα τους και ελπίδα ότι κάποιο από τα νέα ευρωπαϊκά προγράμματα θα τελεσιφορήσει και μάλιστα χωρίς «νηπιακά» προβλήματα απόδοσης, επιτρέποντας την ταχεία ανάπτυξη του στόλου αεροπυρόσβεσης.
