ΚαΨιΜιτζής vol 103, καρφί (;) Πιερρακάκη για ΕΛΚΑΚ, ο ΠΟΝΤΟΣ έγινε 46 ετών, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ η τιμή εκσυγχρονισμού των 214ΗΝ, οι νοτιοκορεατικές επιλογές, το ζόρι με τα ΣΙ-390

Σήμερα αποφάσισα να σας εξηγήσω πως άλλο είναι τα τεχνικά χαρακτηριστικά, άλλο η λειτουργικότητα, και άλλο η αποτελεσματικότητα. Μπορεί δηλαδή μια μηχανή εσπρέσσο να υπόσχεται τους διπλούς από μια άλλη, αλλά αν κάθε δυο μέρες θέλει συντήρηση, τότε βγάζει λιγότερους. Άσε που τις μισές μέρες, το Στρατόπεδο παραγγέλνει από Η-ΦΟΥΝΤ και ΒΟΛΤ. Καλό λοιπόν να αγοράζεις από μπροσούρες, αλλά να βλέπουμε και την πρακτικότητα.

Μια κουβέντα του Πιερρακάκη που έχει “ενδιαφέρον”

Μιλώντας για αποτελεσματικότητα, χτες όλως τυχαίως άκουσα την ομιλία του Πιερρακάκη, σε μια εκδήλωση του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης, κράτησα μια ατάκα του Πιέρ. Για να μην με παρεξηγήσετε, αν και δεν συμπαθώ πολλούς υπουργούς της κυβέρνησης, αλλά τον Πιέρ μου είναι ιδιαίτερα συμπαθής, λόγω αποτελεσματικότητας.

Ο Πιέρ, μίλησε μετά τον Υπουργό Παπαστεργίου, και πρέπει να ήταν καλεσμένος τιμητικά, λόγω του ότι ο Πιερρακάκης και η ομάδα του έβαλαν τα θεμέλια του Ψηφιακού Κράτους. Πάνω κάτω, ο ΥΠΟΙΚ δήλωσε σχετικά με την προσπάθεια τότε για να γίνει ο ψηφιακός μετασχηματισμός, από σύνθημα, πολιτική. Και δήλωσε πως “μια νέα διοικητική δομή, δεν αλλάζει τη ζωή κανενός”.

Με λίγα λόγια, ο Πιερρακάκης θυμήθηκε πως έκανε χρήση των υπάρχοντων εργαλείων που είχε το Κράτος, για να πετύχει τον Ψηφιακό Μετασχηματισμό. Δεν έφτιαξε νέες δομές, που κατανάλωναν πόρους. Με λίγα λόγια, δεν έφτιαξε ένα ΕΛΚΑΚ.

Υπάρχει μια γενικευμένη απορία για το τι κάνει το ΕΛΚΑΚ

Μιλώντας για το ΕΛΚΑΚ, δεν χωράει αμφιβολία πως έχει συγκεντρώσει ικανά στελέχη. Μαθαίνω όμως πως πολλά από αυτά είτε έχουν ήδη αποχωρήσει, ή θέλουν να αποχωρήσουν. Η αλήθεια είναι πως τη δουλειά του ΕΛΚΑΚ θα μπορούσε να την κάνει η ίδια η ΓΔΑΕΕ, αν ενισχυόταν.

Η ΓΔΑΕΕ όμως, τις τελευταίες δεκαετίες έχει μείνει απελπιστικά υποστελεχωμένη. Τους διαγωνισμούς του ΕΛΚΑΚ θα μπορούσε να τους “τρέξει” η ίδια η ΓΔΑΕΕ, αν είχε τους απαιτούμενους υπαλλήλους. Πάντως, παρά το φιλότιμο των ανθρώπων εκεί, το ότι όλο το “μαγαζί” διέπεται από τους κανονισμούς του Δημοσίου, δεν βοηθά καθόλου.

Μεταξύ των “κανονισμών” είναι και το μισθολογικό. Δεν γίνεται να θες να φτιάξεις με ελληνική ΝΤΑΡΠΑ με μισθούς Δημοσίου. Μήπως να το ξαναδούμε τελείως διαφορετικά αυτή τη φορά, και το ΕΛΚΑΚ να ξεφύγει τελείως από το Δημόσιο, και να γίνει μια Εταιρεία; Με τα “δημόσια” κομμάτια των διαδικασιών, να τα τρέχει 100% η ΓΔΑΕΕ.

Η κλεμμένη (;) ατάκα του ΥΕΘΑ

Μιλώντας για ομιλίες και συνέδρια, έγινε χτες ένα συνέδριο ΕΛΛΑΔΑ 2030 (προσέξτε, όχι ΑΤΖΕΝΤΑ 2030, αλλά ΕΛΛΑΔΑ 2030). Εκεί φυσικά ανάμεσα στους ομιλητές ήταν και ο ΥΕΘΑ Νίκος Δένδιας. Λογικό, το ΕΛΛΑΔΑ 2030 σαν κλεμμένο από το ΑΤΖΕΝΤΑ 2030 μου φαίνεται.

Λογικό ήταν ο ΥΕΘΑ, που έχει και το κοπιράιτ του 2030 (μαθαίνω πως η ΝΔ θα κατέβει στις εκλογές με αυτό το σύνθημα, ΕΛΛΑΔΑ 2030) να μιλήσει. Ανάμεσα σε όλα τα άλλα τετριμμένα που είπε για δικτυοκεντρικές επιχειρήσεις και διαμοιρασμού της πληροφορίας, είτε και την ακόλουθη ατάκα.

«Η προσπάθεια πλέον προϋποθέτει τεχνολογική υπεροχή, δυνατότητα παραγωγής, ερευνητική δραστηριότητα για να υποστηρίζει τα άλλα δύο και βεβαίως το απαραίτητο για κάθε χώρα που θέλει να θεωρείται ισχυρή στον 21ο αιώνα, και πριν – για να είμαι ειλικρινής από αυτόν-, δηλαδή οικονομική ανθεκτικότητα.»

Καθώς όλο αυτό μου θύμισε κάτι, το έψαξα λίγο παραπάνω. Ειδικά αυτό το «ανθεκτικότητα», ή όπως λένε και στα Τρίκαλα, ΡΕΖΗΛΙΕΝΣ, μου χτύπησε αρκετά. Και ο πρώτος που το ανέφερε ποτέ επίσημα είναι ο Γρηγόρης Δημητριάδης στο άρθρο του στην Πτήση.

Έτσι μάθαμε πως ο ΥΕΘΑ πως και διαβάζει Πτήση (πάλι καλά μετά από τόσο που του σέρνω), αλλά και υιοθέτησε την ιδέα του Δημητριάδη. Χαίρομαι ιδιαιτέρως!

Το πάρτυ του ΠΟΝΤΟΥ

Μιλώντας για διασκέδαση, έμαθα πως μαζεύτηκαν όλα τα πληρώματα που έχουν υπηρετήσει στο υποβρύχιο του ΠΝ μας, κλάσης 209/1200, ΠΟΝΤΟΣ. Το υποβρύχιο έκλεισε τα 46 του χρόνια, και κάποιοι “παλιοί”, που δεν μπορούν να ξεχάσουν τα πόσα πέρασαν μέσα σε αυτό το υποβρύχιο, βρέθηκαν σε συνεστίαση.

Πρέπει να ομολογήσω πως οι Ναυταίοι ήταν και παραμένουν πάντα δεμένοι με τα πλοία τους. Είναι προς τιμήν τους που συνεχίζουν να βρίσκονται. Το ΠΝ έχει εξαιρετικές παραδόσεις, και τις κρατά. Αυτό που δεν έχει, είναι λεφτά. Και λεφτά όχι για χαβαλέ, αλλά για συντηρήσεις. Δεν ξέρω κι εγώ πόσο καιρό έχω να δω τον ΠΟΝΤΟ σε ασκήσεις του ΠΝ. Ξέρουν τα πληρώματα, ξέρω κι εγώ…

Εγκεφαλικά στο ΠΝ από το κόστος του εκσυγχρονισμού των 214ΗΝ

Μιλώντας για υποβρύχια, αυτό που “καίει” άμεσα το ΠΝ, είναι ο εκσυγχρονισμός των 214ΗΝ. Ήδη, τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά έχουν υπογράψει με την γερμανική κατασκευάστρια για τον εκσυγχρονισμό. Αλλά αυτό είναι το μόνο καλό νέο. Από όσο έμαθα όμως από κάτι -ζαλισμένους από το κόστος- Ναυταίους, οι Γερμανοί ζήτησαν απίστευτα υψηλό κονδύλι. Μιλάμε για ένα τρελό νούμερο, που έφερε ομαδικά εγκεφαλικά στο ΑΝΣ και στο Ναύσταθμο.

Ο ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ έχει ήδη “ανοιχτεί” και περνά τη μεγάλη ανακατασκευή του στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Το πρόγραμμα πηγαίνει αρκετά καλά, και γενικά τα προβλήματα είναι τα αναμενόμενα. Το ζήτημα όμως δεν είναι λοιπόν τα ηλεκτρομηχανολογικά, ή το ΑΙΡ. Μπαταρίες, κινητήρες, υδραυλικά, ηλεκτρολογικά, ΑΙΡ, ελέγχονται και επισκευάζονται τώρα που μιλάμε. Το πρόβλημα είναι τα ηλεκτρονικά του.

Έτσι, ο εκσυγχρονισμός των 214ΗΝ, θα κοστίσει (ή τουλάχιστον τόσο ζητήθηκε αρχικά) 1,7 δις ευρώ, για τα 4 υποβρύχια. Όπως καταλαβαίνετε (όσοι δεν πάθατε κι εσείς ότι το ΠΝ όταν άκουσε την τιμή), αυτό είναι κάτι που “δεν παλεύεται”.

Κάτι έχουν οι Γερμανοί με τους εκσυγχρονισμούς

Μιλώντας για εκσυγχρονισμούς, αυτός που κάποτε κάναμε στον ΩΚΕΑΝΟ τελείωσε με το ζόρι, και κόστισε τόσα πολλά, που αποφασίστηκε να αγοράσουμε 2 επιπλέον 214ΗΝ αντί για να εκσυγχρονίσουμε τα παλιά μας 209/1200. Τελικά, ούτε τα 209/1200 εκσυγχρονίσαμε, ούτε επιπλέον 214ΗΝ αγοράσαμε. Αλλά με το 1,7 δις ευρώ, απέχουμε μόλις 500 εκ. από το κόστος αγοράς 2 νέων 212 ΣΙ-ΝΤΙ (κόστους 1,1 δις έκαστο). Πολύ φοβάμαι, πως εκεί θέλουν να μας πάνε οι Γερμανοί.

Δεν υπάρχουν εναλλακτικές για τον εκσυγχρονισμό. Ή μήπως υπάρχουν;

Μιλώντας για Γερμανούς, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω πως δεν υπάρχουν πολλέ εναλλακτικές για τον εκσυγχρονισμό των 214ΗΝ. Τα σχέδια και τις άδειες του σκάφους τις έχει μόνο η κατασκευάστρια εταιρεία. Βέβαια, οι Νοτιοκορεάτες έχουν τα σχέδια των δικών τους 214 (ίδια σχεδόν με τα δικά μας), ενώ έχουν αντιγράψει (με την καλή έννοια) και έχουν εξελίξει (κυριολεκτικά) το σύστημα ΑΙΡ των Γερμανών.

Με λίγα λόγια, η εξέλιξη της Κλάσης 214 στην Νότια Κορέα, φτιάχνεται από τη ΧΙΟΥΝΤΑΪ. Το μοντέλο ΚΣΣ-ΙΙ είναι ουσιαστικά το κορεατικό Κλάσης 214. Και με βάση αυτό, η ΧΙΟΥΝΤΑΪ έχει φτιάξει το νεότερο σχέδιο ΗΔΣ-2300. Με λίγα λόγια, αν κάποιος μπορεί να βάλει “χέρι” στα ελληνικά 214ΗΝ, εκτός από τους Γερμανούς, είναι και οι Νοτιοκορεάτες. Αν το θέλουν βέβαια.

Η συνεργασία ΧΙΟΥΝΤΑΪ με τα ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ

Κάτι που πέρασε στα “ψιλά” είναι η συνεργασία της ΧΙΟΥΝΤΑΪ με τα ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ. Βέβαια, η ΧΙΟΥΝΤΑΪ εκτός από υποβρύχια, φτιάχνει κι άλλα πολλά πολεμικά πλοία. Έτσι, αφού η ΧΑΝΓΟΥΑ “πήγε” -με αμερικανική μάλλον προτροπή- στα ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ, η ΧΙΟΥΝΤΑΪ ήρθε στον ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ. Εντάξει, πιο πολύ μέτρησε ο ιδιοκτήτης των Ναυπηγείων, ο εφοπλιστής Προκοπίου, πελάτης της ΧΙΟΥΝΤΑΪ. Συνεπώς, η ΧΙΟΥΝΤΑΪ, αν το ήθελε, θα μπορούσε να χτυπήσει την ελληνική αγορά υποβρυχίων, με κοινό πρόγραμμα νέων υποβρυχίων (ΗΔΣ-2300), αλλά και εκσυγχρονισμού των 214ΗΝ. Αν γίνει αυτό, θεωρώ πως οι Γερμανοί θα σοβαρευτούν…

Λύση από ΧΑΝΓΟΥΑ και ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ;

Στην ίδια λογική, “χέρι” στα ελληνικά 214ΗΝ μπορεί να βάλει και η ΧΑΝΓΟΥΑ. Αυτή έχει επαφή με τα νοτιοκορεατικά 214, αλλά μέσω της πρώην ΝΤΑΕΓΟΥ ΣΙΠΜΠΙΛΝΤΙΝΓΚ, που το 2023 εξαγοράστηκε και μετονομάστηκε σε ΧΑΝΓΟΥΑ ΟΣΕΑΝ. H NTΑΕΓΟΥ κατασκεύασε 3 κορεάτικα Type 214 και τα άλλα έξη η ΧΙΟΥΝΤΑΙ. Άρα η σημερινή ΧΑΝΓΟΥΑ είχε μία από τις δύο κορεατικές γραμμές παραγωγής των ΚΣΣ-ΙΙ.

Και δεν μιλάμε μόνο για παλιά κατασκευή. Τον Απρίλιο του 2026 η ΧΑΝΓΟΥΑ ΟΣΕΑΝ ολοκλήρωσε δεκαεξάμηνο πρόγραμμα συντήρησης, επισκευής και γενικής επιθεώρησης σε κορεατικό ΚΕΪ-ΕΣ-ΕΣ ΙΙ/ ΤΑΪΠ 214, με αποσυναρμολόγηση, συντήρηση και αντικατάσταση κρίσιμων συστημάτων από πλώρη μέχρι πρύμνη. Αυτό σημαίνει ότι έχει επαφή όχι μόνο στο «το φτιάξαμε κάποτε», αλλά και στο κύκλο ζωής, γενική επισκευή, συστήματα, δοκιμές και υποστήριξη.

Η αλήθεια είναι πως μια “νοτιοκορεατική” λύση για τον εκσυγχρονισμό των 214ΗΝ, θέλει 3 πράγματα: τους Νοτιοκορεάτες να το προτείνουν, το ΠΝ να το δεχτεί, και ελληνικό ναυπηγείο για να γίνει. Το τρίτο υπάρχει σίγουρα όπως είδαμε, το πρώτο θεωρώ πως θα υπάρξει, για το δεύτερο δεν είμαι σίγουρος.

Πάντως, για τους γαλλόφιλους της παρέας, δεν υπάρχει καμία μα καμία περίπτωση να μπορέσουν να κάνουν τον εκσυγχρονισμό οι Γάλλοι, σε περίπτωση αγοράς των ΜΠΑΡΑΚΟΥΝΤΑ. Το ΜΠΑΡΑΚΟΥΝΤΑ είναι μιας τελείως διαφορετικής φιλοσοφίας υποβρύχιο από το 214, και τα παράγωγά του.

Είναι λάθος τελικά η αγορά των ΣΙ-390;

Μιλώντας για αδιέξοδα, πέρασαν από εδώ δυο φίλοι, που υπηρετούσαν στην 112. Ήρθαν μόνο και μόνο για να συζητήσουμε το θέμα της αγοράς των 3 βραζιλιάνικων ΣΙ-390. Βασικά, ήρθαν να μου σβήσουν τον ενθουσιασμό μου για το θέμα που θα περάσει αύριο από τη Βουλή.

Τα δυο παληκάρια (ο ένας ιπτάμενος, ο άλλος μηχανικός), μου εξήγησαν λίγο το πνεύμα νεοπλουτισμού που διακατέχει όχι μόνο την Πολεμική Αεροπορία, αλλά όλες τις Ένοπλες Δυνάμεις. Και η αγορά του… δείγματος (γιατί 3 ΣΙ-390, δείγμα είναι) των βραζιλιάνικων αεροσκαφών, είναι η απόδειξη.

Μας αρέσει η μπροσούρα, μας αρέσουν τα τεχνικά χαρακτηριστικά. Και κοιτάμε μόνο αυτά, και τίποτε άλλο. Το ίδιο ακριβώς είχε κάνει και ο Ελληνικός Στρατός, όταν επέλεξε το ΝΗ90 αντί των ΣΟΥΠΕΡ ΠΟΥΜΑ (ΚΟΥΓΚΑΡ τότε) ή των ΜΠΛΑΚΧΩΚ. Το έκανε πρόσφατα η Πυροσβεστική με την επιλογή των Α139 αντί των ΜΠΛΑΚΧΩΚ.

Τώρα λοιπόν, η ΠΑ πάει να δώσει 600 εκ. ευρώ για να αγοράσει 3 ΣΙ-390, ενώ στην αγορά υπάρχουν μεταχειρισμένα ΣΙ-27 ΤΖΕΪ (Αυστραλίας και ΗΠΑ) και μεταχειρισμένα ΣΙ-130 Η και Ζ. Οπότε αυξάνουμε τους τύπους μεταγωγικών στους 3 από 2, ενώ οι δυο υπάρχοντες έχουν ήδη σοβαρό θέμα διαθεσιμοτήτων. Επίσης, το ΣΟΥΠΕΡ ΝΤΟΥΠΕΡ ΣΙ-390, έχει μόλις μπει σε υπηρεσία λίγα χρόνια. Δεν ξέρουμε αν αύριο θα αποδειχτεί ένα “σκυλί του πολέμου“, ή ένα νέο ΝΗ90.

Το ΣΙ-390 είναι κάτι που θα απορροφήσει πόρους από την ΠΑ και θα έχουμε κάτι ωραίο και γυαλιστερό, αλλά σε μικρές ποσότητες. Γενικώς αγοράζουμε ότι μας “γυαλίσει”, χωρίς να σκεφτόμαστε τις συνέπειες. Οπότε θέλουμε το καλύτερο, ή αυτό που αντέχουμε να συντηρήσουμε; Που έχει πάει η οικονομία του πολέμου; σίγουρα περίπατο. Όταν οι Τούρκοι αγοράζουν τα βρετανικά ΣΙ-130 ΤΖΕΪ που  απέρριψε η ΠΑ, τότε κάτι περίεργο συμβαίνει. Όταν η Χιλή αγοράζει τις ΑΔΕΛΑΪΔΕΣ που απέρριψε το ΠΝ, κάτι περίεργο συμβαίνει. Όταν η Ουκρανία γίνεται μάγκας και πολεμάει με τα ΜΑΡΝΤΕΡ και ΓΚΕΠΑΡΝΤ που απέρριψε ο ΕΣ, κάτι περίεργο συμβαίνει.

Και παρά το γεγονός ότι κάποιοι κατηγορούν τους Πτησαίους που προτείνουν μεταχειρισμένα, πως “τα παίρνουν”, σας λέω ξεκάθαρα πως στα μεταχειρισμένα δεν υπάρχει μίζα. Αλλά τόσο κόβει σε κάποιους, τόσο καταλαβαίνουν.