Στα πρώτα δύο χρόνια της σύρραξης στην Ουκρανία έγινε φανερό πόσο πίσω είχε μείνει η παραγωγή πυρομαχικών στις δυτικές χώρες, καθώς διαπιστωνόταν πως η κατανάλωση τους στα μέτωπα έφθανε τις δεκάδες χιλιάδες βλήματα τη μέρα και από τις δύο εμπλεκόμενες πλευρές. Οπότε ενώ δινόταν μεγάλη έμφαση στο να τροφοδοτηθεί η Ουκρανία με πυρομαχικά, κυρίως 155 χιλιοστών για βαρέα πυροβόλα, τα δυτικά αποθέματα ήταν σχετικά μικρά, σχεδιασμένα για άλλους ρυθμούς επιχειρήσεων, ενώ δεν υπήρχε και διαθέσιμη βιομηχανική βάση για να προσφέρει άμεσα λύση. Έτσι ξεκίνησε ένα κύμα σχετικών επενδύσεων σε πολλές δυτικές χώρες, προσπαθώντας να αντιμετωπίσει το συντομότερο δυνατό αυτό το κενό.
Που βρισκόμαστε σήμερα; Σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Rheinmetall, Armin Papperger, ο όμιλος έχει φθάσει την ετήσια παραγωγή στα 1,1 εκατομμύρια βλήματα 155 χιλιοστών (από 70.000 που ήταν πριν), ενώ στα μεσαία διαμετρήματος η παραγωγή είναι στα 4 εκατ. από περίπου 800.000. Ενώ, όπως είπε ο ίδιος, μόνο η απόδοση του ομίλου ξεπερνά εκείνη των ΗΠΑ!
Η Rheinmetall έχει ανοίξει από πέρυσι νέο εργοστάσιο στη Κάτω Σαξωνία με στόχο την εκεί παραγωγή 350.000 βλημάτων 155 χιλιοστών, ενώ έχει εγκαταστήσει και εξελίσσει νέες γραμμές και εργοστάσια σε Ουγγαρία, Ρουμανία, Λιθουανία, Λετονία και Ουκρανία, όπως και στην Ισπανία με την εξαγορά της εκεί βιομηχανίας πυρομαχικών, Expal. H ανάπτυξη του ομίλου έχει φθάσει κάπου στο 50% τα τελευταία χρόνια, ενώ προβλέπεται ακόμη μεγαλύτερη στην επόμενη δεκαετία, ενώ το προσωπικό από 44.000 άτομα σήμερα εκτιμάται ότι θα φθάσει τα 70.000 το 2030, με άλλα 210.000 άτομα στον ευρύτερο κύκλο αλυσίδας εφοδιασμού.
Δεν είναι μόνο η Rheinmetall που επιταχύνει την παραγωγή της, στα πυρομαχικά πυροβολικού. Η νορβηγική Nammo έχει επεκτείνει τις γραμμές της εντός χώρας, αλλά έχει ανοίξει και αμερικανική εγκατάσταση για 155 χιλιοστά στη Φλόριδα, όπως και νέο εργοστάσιο στην Φινλανδία στο Vihtavuori για καψύλια, ενώ ξανάρχισε την παραγωγή βλημάτων στο εργοστάσιο Elling στην Δανία.
Η βρετανική BAE Systems έχει ανοίξει νέο γομωτήριο στη Νότια Ουαλία με επένδυση 150 εκατ. λιρών, ενώ σχεδιάζει νέο εργοστάσιο στην Πολωνία, όπως και μεγάλες επενδύσεις στα εργοστάσια της στις ΗΠΑ.
Πάλι στις ΗΠΑ, τα κρατικά εργοστάσια βλημάτων πυροβολικού κάνουν επεκτάσεις των γραμμών παραγωγής τους, ενώ νέες εγκαταστάσεις έχουν γίνει στο Κάνσας για 155 χιλιοστά, στο Τέξας (με διαχείριση από την General Dynamics) και στην Αϊόβα, με στόχο τα 100.000 βλήματα αυτού του διαμετρήματος το μήνα, από 56.000 σήμερα.
Συνολικά, η παραγωγή πυρομαχικών στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, μετρώντας και άλλες εγκαταστάσεις, όπως π.χ. αυτές της τσέχικης CGS, του υπό σχεδίαση νέου εργοστασίου στην Εσθονία κ.ο.κ. έχει πολλαπλασιαστεί με πάνω από 7 εκατ. τ.μ. νέας βιομηχανικής υποδομής. Πολλές εγκαταστάσεις είναι ακόμα σε κατασκευή ή επέκταση, με κάπου 12 νέα εργοστάσια (ή επεκτάσεις σε υπάρχοντα) να έχουν δημιουργηθεί ή να ολοκληρώνονται.
Αρκούν αυτά; Η απάντηση είναι μάλλον “ναι” καθώς τα σχέδια περαιτέρω επεκτάσεων δείχνουν σύντομα ικανότητα δυτικής παραγωγής – σε ΗΠΑ και Ευρώπη χωρίς δηλαδή να μετράμε χώρες του Ειρηνικού– για πάνω από 3 εκατ. βλήματα πυροβολικού 155 χιλιοστών (τα πιο περιζήτητα σήμερα) το έτος και με ικανότητα νέας αύξησης.
Κάπως έτσι και προς μεγάλη… χαρά των εταιρειών όπλων, η σκληρή αφύπνιση από την μαζική ουκρανική κατανάλωση βλημάτων και το εκεί εκατέρωθεν σφαγείο, δείχνει να αποδίδει αποτελέσματα. Παραμένει όμως για τη Δύση, και στα πυρομαχικά αλλά και στα πιο σύνθετα οπλοσυστήματα, το μεγάλο θέμα του κόστους ανά μονάδα, όπου εδώ η επίσης μαζική επιτάχυνση παραγωγής μη επανδρωμένων, υπόσχεται να δώσει τη διέξοδο.
Για να μην ξεχνάμε και την Ελλάδα, η εδώ κατάσταση παραμένει ημι-στάσιμη, καθώς η συμφωνία των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων (ΕΑΣ) με την τσεχική MSM (θυγατρική της CSG) για κοινοπραξία παραγωγής πυρομαχικών πυροβολικού είναι ένα πρώτο βήμα. Αλλά ακόμη αναμένονται ελληνικές παραγγελίες, εμφάνιση νέων προϊόντων όπως και ένα συνολικό σχέδιο για την ανασυγκρότηση των ΕΑΣ.
