Για πρώτη φορά εδώ και πάνω από είκοσι χρόνια, ο Βρετανικός Στρατός προέβη στη ναύλωση ενός εμπορικού πλοίου για την ταχεία μεταφορά στρατιωτών, συγκεκριμένα μιας δύναμης της 7ης Ταξιαρχίας Πεζικού, των γνωστών ‘Desert Rats’, στην Ολλανδία. Ώστε να μετέχουν στην άσκηση “Rhino Storm” του ΝΑΤΟ που θα γίνει στη Γερμανία, μαζί με την 13η Ημιταξιαρχία της γαλλικής Λεγεώνας των Ξένων. Έτσι 1.400 Βρετανοί, σχεδόν η μισή δύναμη της ταξιαρχίας, επιβιβάστηκε στο φέρι King Seaways, της ναυτιλιακής DFDS, από το Newcastle.
Η επιλογή θαλάσσιας μεταφοράς έχει σημαντικά πλεονεκτήματα έναντι της αεροπορικής. Ένα αντίστοιχο εγχείρημα θα απαιτούσε τουλάχιστον επτά πτήσεις με μεταγωγικά Voyager (τα Airbus A330MRTT της Βρετανικής Αεροπορίας), χωρίς να υπολογίζονται τα πολλά δρομολόγια για τα οχήματα και τον βαρύ εξοπλισμό. Αντίθετα, ένα πλοίο επιτρέπει τη μαζική μεταφορά προσωπικού και οχημάτων ταυτόχρονα, μειώνοντας το κόστος, την πολυπλοκότητα και τον χρόνο συντονισμού.

Η ναύλωση εμπορικών πλοίων είναι άλλωστε πάγια μέθοδος για μαζική μετακίνηση στρατευμάτων σε μεγάλες αποστάσεις. Βέβαια αυτά στερούνται βασικά χαρακτηριστικά πολεμικής δράσης (οπλισμό αυτοπροστασίας, ασφαλείς επικοινωνίες κ.λπ.) ενώ απαιτούν ασφαλείς λιμένες για την επιβίβαση και αποβίβαση.

Αλλά όσα εξειδικευμένα πλοία μεταφορών κι αν διαθέτει ένα πολεμικό ναυτικό, πάλι δεν είναι αρκετά για τη μετακίνηση μιας μεγάλης εκστρατευτικής δύναμης με όλο τον εξοπλισμό της, κάτι που οι Βρετανοί αντιμετώπισαν στον πόλεμο των Φώκλαντς το 1982. Την περίοδο εκείνη, μαζί με τον στόλο πολεμικών, επιτάχθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν και αρκετά πλοία πολιτικών μεταγωγών. Συγκριμένα τρία κρουαζιερόπλοια, οκτώ μεγάλα ferry εκτοπίσματος 5.000-13.000 τόνων, πέντε πλοία μεταφοράς container, επτά μεταγωγικά χύδην φορτίου και δεκαπέντε πετρελαιοφόρα καθώς και άλλα οκτώ γενικών καθηκόντων (ρυμουλκά, πλωτών επισκευών και υποστήριξης) ακολούθησαν τον βρετανικό στόλο. Κι όλα αυτά, για τη μετακίνηση μιας ελαφράς δύναμης 7-8.000 ανδρών, χωρίς μεγάλα άρματα μάχης και βαρύ υλικό.

Το παραπάνω υπογραμμίζει την ανάγκη μιας ναυτικής χώρας να εντάσσει τον εμπορικό/ακτοπλοϊκό στόλο της στους πολεμικούς σχεδιασμούς της. Κάτι που ισχύει προφανώς και για την Ελλάδα, που αντιμετωπίζει ζήτημα ταχείας ενίσχυσης των φρουρών του Αιγαίου, ενώ η διατήρηση των θαλασσίων γραμμών ανεφοδιασμού είναι βασικό στοιχείο άμυνας μας.
Έτσι αναμένουμε και στην χώρα μας να δούμε ένταξη εμπορικών σκαφών σε σενάρια ασκήσεων, με προσωρινή επίταξη για δοκιμαστικές μετακινήσεις μεγάλων τμημάτων στρατού και του εξοπλισμού τους. Όπως και συμμετοχή αξιωματικών του εμπορικού ναυτικού σε πολεμικά σενάρια, καθώς δεν είναι καθόλου δεδομένο πως μια σύγκρουση θα εξαντληθεί σε λίγες μέρες.