Από χτες το ΚαΨιΜί είναι σχεδόν σε γιορτινή κατάσταση. Τέτοια χαμόγελα είχα να δω από το 2020, όταν έβγαινε ο Στόλος στο Αιγαίο και εξαφανίστηκαν οι Αεροπόροι από τους ουρανούς τους Αιγαίου (είχαν φορτωμένα τα Φ-16 μέσα στα σέλτερς). Γενικά να ξέρετε, μπορεί ο Έλληνας να γκρινιάζει ακόμη κι όταν αργεί κατά 6 μιλισεκόντ η καφεδάρα που του φτιάχνω, όταν όμως οι Ένοπλες Δυνάμεις ετοιμάζονται να παίξουν μπάλα, τότε δεν μασάει ακόμη κι όταν τον φτιάχνει μόνος του.
Η ΚΙΜΩΝ μεταφέρει όλο το ΠΝ μαζί της
Μιλώντας για ηθικό, δεν μπορείτε να φανταστείτε τι χάρα βλέπω στα τραπεζάκια όταν συζητείται η αποστολή του Κίμωνα στην Κύπρο. Ειδικά οι ναύτες, αισθάνονται 2 με 2,5 μέτρα σε ύψος ο καθένας, και δεν τους αδικώ. Η ολοκαίνουργια καραβάρα του ΠΝ μας, λίγες μέρες μετά την άφιξή της στο Ναύσταθμο, φόρτωσε πετρέλαιο και τρόφιμα, και ξεκινά για την Κύπρο μας. Τέτοιο ενθουσιασμό δύσκολα βλέπεις, και τον συμμερίζομαι. Εντωμεταξύ,ακόμη και οι σιτιστές του Ναυστάθμου έχουν γίνει ειδικοί Κιμωνολόγοι/ Μπελαρογνώστες. Όποιος φοράει μπλε φόρμα, ακόμη και με τον βαθμό του ανθυπομούτσου, τριγύρω του μαζεύονται όλοι οι στραταίοι και οι αεροπόροι. Το ΚαΨιΜί έχει γίνει αίθουσα ενημέρωσης, και ενθουσιασμένοι ναύτες, άσχετο αν είναι ρανταράδες ή σιτιστές, αναλύουν κάθε στιγμή τις δυνατότητες του Σιφάιρ και των Αστέρ 30. Κάτι που δεν έχουν καταλάβει ούτε οι ίδιοι οι Γάλλοι, είναι πως η υπερσύγχρονη φρεγάτα τους, πάει στην πρώτη της πολεμική αποστολή. Μην γελιέστε, όταν ένα πλοίο πάει να προστατεύσει ένα στόχο (Πάφο μάλλον), τότε η αποστολή είναι πολεμική. Δεν θα αρχίσουν τα μπινελίκια στα Σαχέντ ή τους βαλλιστικούς, θα τους αναλάβουν τα βλήματα των 76 και οι Αστέρ. Αλλά να ξέρετε πως οι ναύτες της Κίμων δεν παίζουν ομαδικά και είναι μοναχοφάηδες. Ζήτησα να πάω αφιλοκερδώς να φτιάχνω καφέδες και να ψήνω Στεργίου, και το αρνήθηκαν. Δεν ξηγιούνται καλά.
Και οι Αεροπόροι γουστάρουν τρελά την αποστολή τους
Μιλώντας για μοναχοφάηδες, για την Πάφο ξεκίνησε και ένα σμήνος από 4 Φ-16 της ΠΑ. Αν δεν κάνω λάθος, πρέπει να είναι οι ωραίοι τύποι με Βάιπερ από την 110 και την 115. Βέβαια, εμένα κρυφός μου πόθος ήταν η αποστολή των Ραφάλ εκεί, αλλά θεωρώ πως μερικά ελληνικά Ραφάλ θα προωθηθούν νοτιότερα κάποια, ενώ τα υπόλοιπα θα μείνουν εκεί που βρίσκονται, για να προστατεύουν το Λεκανοπέδιο. Μου “την είπαν” και μερικοί Αεροπόροι χτες, γιατί έγραψα πως στην Κύπρο μεταβαίνουν μόνο 4 Φ-16, εν μέσω πολεμικών επιχειρήσεων. Ουσιαστικά, το πόιντ τους ήταν πως ένα ζεύγος συνήθως φτάνει για να αντιμετωπιστούν 2 ή 3 Σαχέντ. H ερώτηση τώρα του φτωχού καφετζή προς τον Αεροπόρο ήταν, αν, λέμε ΑΝ, οι Ιρανοί στείλουν 20 ή 30 Σαχέντ, τι θα γίνει; Φτάνουν τα 2 ή έστω και τα 4 Φ-16 που θα απογειώσουμε; Πάντως, πέρα από αυτή τη συζήτηση, πρέπει να ξέρετε πως και οι Αεροπόροι γυρνούν κι αυτοί σαν γύφτικα σκεπάρνια, φουσκωμένο το στήθος από την περηφάνεια που μαχητικά της ΠΑ θα προστατεύσουν την Κύπρο. Εντάξει, δεν το λες και λίγο, να αναλαμβάνει η ΠΑ την προστασία της Κύπρου μας. Να είναι καλά ο Χαμενεϊ (εκεί που βρίσκεται) που μας “ανάγκασε” να κάνουμε τα αυτονόητα.
Όταν τα Φ-16 ξαναπήγαν Κύπρο
Μιλώντας για μεταβάσεις αεροσκαφών, δεν ήταν φυσικά η πρώτη φορά που η ΠΑ πάει στο νησί. Είχαν ξαναπάει το 2020, μεσούσης της κρίσης με την Τουρκίας, στα πλαίσια της άσκησης ΕΥΝΟΜΙΑ 2020. Τότε, τελείως “μαγικά” τα ελληνικά αεροσκάφη πέρασαν σουβλάκι όλη την Ανατολική Μεσόγειο και προσγειώθηκαν στην Πάφο, με τους Τούρκους ορυώμενους. Σκεφτείτε πως τα μαχητικά μας, έφτασαν εκεί περνώντας από την τουρκική αεράμυνα του ανεπτυγμένου στη θάλασσα Στόλου τους. Και σαν να μην έφτανε αυτό, διανυκτέρευσαν στέλνοντας ένα πολύ σαφές μήνυμα στους Τούρκους. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η επιστροφή τους ήταν μια πολύ επιτυχημένη επιχείρηση, που πραγματικά ενέπλεξε δεκάδες αεροσκάφη της 115 (κι όχι μόνο). Σημειώνω πως η τελευταία φορά που είχαμε στείλει μαχητικά στην Πάφο με προσγείωση, ήταν το μακρινό 2002 αν θυμάμαι καλά. Έτσι, το 2020, ενώ η Ελλάδα ήταν έτοιμη να πάει σε ανοιχτό πόλεμο με την Τουρκία, και χωρίς να έχουμε Ραφάλ, μπορέσαμε να στείλουμε 8 μαχητικά. Σήμερα, με το ζόρι στείλαμε 4. Αλλά οι διαφορές μεταξύ 2020 και 2026 είναι πλέον τεράστιες. Και αυτό φαίνεται με γυμνό μάτι.
Με τι ατρακτίδιο σκόπευσης στείλαμε τα Φ-16 εκεί;
Μιλώντας για διαφορές, τα μαχητικά εστάλησαν με τυπικό φόρτο αναχαίτισης (2 ΑΜΡΑΑΜ και 2 ΆΙΡΙΣ-Τ) και με δεξαμενές καυσίμου (τις 600άρες νομίζω), ενώ επιπλέον όπλα μετέφεραν οι Ηρακλείδες της 112 Πτέρυγας Μάχης. Η μεταστάθμευση είναι Πίις οφ Κέικ που λένε και στο Ναύπλιο, για τα παιδιά της ΠΑ, καθώς με τόσες ασκήσεις που έχουν συμμετάσχει σε πολλές χώρες ανά τον πλανήτη, άνετα “το έχουν”. Το πρόβλημα είναι πως μαζί δεν έχουν κάτι απολύτως απαραίτητο για το κυνήγι ντρόουνς, ατρακτίδια σκόπευσης (εκτός αν πήραν μαζί τα ΛΑΝΤΙΡΝ του περασμένου αιώνα) που θα μπορούν να “βλέπουν” από απόσταση τους στόχους. Φυσικά έχουν και τα μάτια τους οι πιλότοι, αλλά σε απόσταση “ματιού”, βολή σε ντρόουν μπορεί να δημιουργήσει συντρίμμια σε μικρή απόσταση από το μαχητικό. Οι Πτησαίοι έγραψαν ένα ωραίο άρθρο για τα ιορδανικά Φ-16 που έχουν ΣΝΆΙΠΕΡ, και πως τα πολύ πιο σύγχρονα ελληνικά δεν έχουν. Αλλά τι ξέρουν οι άμπαλοι Ιορδανοί; έχουν Ατζέντα 2030; Έχουν βιοκλιματικό Υπουργείο Άμυνας; Έφτιαξαν ΕΛΚΑΚ;
Ωραία ξηγιόμαστε στους Εμιρατινούς (ΝΟΤ)
Έμαθα ότι είχε μεγάλη ανταπόκριση η ιδέα μου για αποστολή Φ-16 ή Ραφάλ στα Εμιράτα. Όπως έχω ματαξαναπεί, τα ΗΑΕ έστειλαν 4 Φ-16 Μπλοκ 60, με μια καραβιά όπλα (βασικά 4 ΣΙ-17 με όπλα) όταν η Ελλάδα ήταν να πολεμήσει με τους Τούρκους. Τότε το ντιλ είχε γίνει από το Φλώρο, και επικυρώθηκε από το Μαξίμου. Μάλιστα, είχαμε ζοριστεί ιδιαιτέρως σε επίπεδο Επιτελείων, καθώς οι Εμιρατινοί δεν ήθελαν ούτε για πλάκα να πετάξουν άοπλοι απέναντι στους Τούρκους, και είχα μάθει τότε πως δεν θα μασούσαν και θα τους την “άναβαν” αν οι άλλοι έκαναν τίποτα περίεργα. Τελοσπάντων, ενώ περίμενα να γίνει κάτι σε επίπεδο Ελλάδας και ΕΕ, τελικά ήρθε η Γαλλία να στείλει δικά της Ραφάλ. Κάτι τέτοια οι Εμιρατινοί δεν τα ξεχνάνε. Αλλά αυτό που μάθαμε σαν αμυντική διπλωματία επί Νίκου του Σπάταλου και Φλώρου του Άγριου, θα πρέπει να τα ξεχάσουμε. Πλέον παίζουμε μπάλα μόνο με ότι φέρνουν ψήφους στο Νότιο Τομέα, και όχι με κάτι που θα είχε φθορά στο Νότιο Τομέα. Και επειδή ξέρω πως κάποιοι θα σπεύσουν να ρωτήσουν αν μας περισσεύουν τα Φ-16, θα απαντήσω πως δεν μας περισσεύουν οι σοβαροί σύμμαχοι. Αλλά όταν έχεις συνηθίσει να σκέφτεσαι μόνο την πάρτη σου, δύσκολα σκέφτεσαι τους άλλους.
Μικρό ΠΝ και όσοι βλέπουν την Κύπρο σαν ξένο κράτος
Είδα πολλές πολιτικές, ή μάλλον κομματικές, αναφορές εναντίον της αποστολής δυνάμεων στην Κύπρο. Αντιλαμβάνομαι πως κάποια Κόμματα, έχουν συγκεκριμένη γραμμή υπέρ ξένων κρατών. Όχι στα όπλα στην Ουκρανία (υπέρ Ρωσίας), ναι στην εισβολή των Ρώσων στην Ουκρανία (υπέρ Ρωσίας και Τουρκίας), όχι στην αποστολή της ΚΙΜΩΝ στην Κύπρο (υπέρ Ρωσίας και Τουρκίας και Ιράν). Για όσους δεν το ξέρουν, η Κύπρος είναι Ελλάδα, απλά τα αδέλφια μας εκεί έχουν εγκλωβιστεί από τον προαιώνιο εχθρό. Τώρα που βρίσκονται σε ανάγκη (όχι ιδιαίτερα μεγάλη), η Ελλάδα τιμά το Έθνος και στέλνει Ένοπλες Δυνάμεις. Και κάποιοι εμφανίζονται ενάντια σε αυτό, τη στιγμή που θα έπρεπε, όλη η Ελλάδα, ενωμένη και μονιασμένη να προσεύχεται και για τα ελληνικά πλοία και αεροσκάφη, αλλά και τα κυπριακά όπλα. Το θέμα είναι πως προσωπικά έχω ξανακούσει αυτά τα περίεργα, άλλες εποχές, το 2018, το 2020, αλλά και μετά το 2023. Είναι κι αυτό κομμάτι της θεωρίας του Μικρού ΠΝ. Όταν ο τότε ΑΓΕΝ Ναύαρχος Τσούνης το είχε πρωτακούσει, πριν αρχίσει τα γαλλικά (όχι όπλα), ρώτησε πως ένα Μικρό ΠΝ θα καλύψει την Ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο. Η απάντηση που είχε λάβει, κι αυτός, και ο ΑΓΕΝ Πετράκης αργότερα, αλλά και ο Δρυμούσης, ήταν πως η Κύπρος είναι ανεξάρτητο κράτος, και δεν πρέπει να ασχολούμαστε. Ο Δρυμούσης φεύγοντας, και βλέποντας το Μικρό ΠΝ να έρχεται ολοταχώς, μίλησε για τον κίνδυνο και στον τελευταίο του λόγο σαν ΑΓΕΝ. Ο νυν ΑΓΕΝ προσπαθεί να “ξορκίσει” το κακό με τις ιταλικές Μπεργκαμίνι, και τον ΙΝΧΑΟΥΖ εκσυγχρονισμό των ΜΕΚΟ200ΗΝ. Σκεφτείτε λοιπόν τώρα, αν είχε περάσει τα περί Μικρού ΠΝ, τι θα στέλναμε στην Κύπρο. Στο Μικρό ΠΝ, οι 2 φρεγάτες θα ήταν το κάπου… 30% του ενεργού μας Στόλου. Που σημαίνει ότι δεν θα τις στέλναμε. Και φυσικά, θα εμφανίζονται οι Τούρκοι να παράσχουν προστασία στους Ελληνοκυπρίους. Τόσο σαϊνια είναι αυτοί που ελπίζουν στο Μικρό ΠΝ.
Και κάτι ακόμη λείπει, τα ιπτάμενα τάνκερς
Μιλώντας πάλι για Κύπρο, η ΠΑ τα τελευταία χρόνια άλλαξε ένα δόγμα δεκαετιών, που έλεγε πως τα ιπτάμενα τάνκερς δεν είχαν θέση στο Αιγαίο, καθώς ήταν ευάλωτα. Τώρα όμως έγιναν μελέτες για πτήσεις τάνκερ που σε καιρό επιχειρήσεων θα ανεφοδιάζαν τα μαχητικά μας μετά την απογείωσή τους. Έτσι θα σηκώνονταν με λιγότερο βάρος καυσίμων και περισσότερα όπλα, θα ανεφοδιάζονταν αμέσως μετά, και από Κρήτη θα έφταναν βαρυφορτωμένα στην Κύπρο, ή από Κεντρική Ελλάδα θα ακουμπούσαν και βάσεις ανατολικά της Άγκυρας. Ο σχεδιασμός αυτός, που έγινε το 2020-2023, προέβλεπε την είσοδο σε υπηρεσία 4 ΚΈΙ-ΣΙ-135-ΑΡ από τη ΓΙΟΥΣΑΦ, με άλλα δυο για ανταλλακτικά. Ο Μητσοτάκης τα ζήτησε επιτακτικά από τις ΗΠΑ και τον Μπάιντεν, και η λίστα Μπλίνκεν είχε αυτά τα εναέρια άσσετς. Φυσικά δεν γίνεται να είναι και τσάμπα, και συντηρημένα, ένα από τα δυο θα έπρεπε να είναι. Έτσι, όταν πήγαν στις ΗΠΑ να τα δουν κάποιοι από την ΠΑ, τα βρήκαν σε κάποια έρημο. Φυσικά οι Αμερικανοί μας έδιναν, όπως πολλές φορές έχω γράψει, και μια 200ρούμπα εκατομύρια δολάρια για αυτά και για τα 2 ΣΙ-130-ΈΙΤΣ, αλλά ο Νίκος ο Συνετός τα απέρριψε στα πλαίσια του εξορθολογισμού των δαπανών του Υπουργείο. Για όσους δεν μιλούν καλά τα ελληνικά, εξορθολογισμός σημαίνει πως δεν αγοράζουμε ούτε χαρτιά υγείας, όχι ιπτάμενα τάνκερς. Τελοσπάντων, για να καταλήξω, τα τάνκερς τώρα θα ήταν απολύτως απαραίτητα, για να έχουμε συνέχεια τα Φ-16 στον αέρα γύρω από την Κύπρο, για αρκετές ώρες, παρέχοντας κάλυψη.
Οι ΜΠΑΡΑΚ της Κύπρου
Και επειδή τα αδέλφια μας στην Κύπρο δεν ξέρουν με πιο πλευρό θα σηκωθούν οι Έλληνες, και τι κυβέρνηση θα βγάλουν, και ήδη σχεδόν το 40% του νησιού είναι κατακτημένο, δεν έχουν αφήσει και πολλά στην τύχη τους. Έτσι, το πρώτο πράγμα που έκαναν είναι να αγοράσουν ένα προηγμένο αντιαεροπορικό, το ΜΠΑΡΑΚ της ΑΙ-ΈΙ-ΆΙ. Το ΜΠΑΡΑΚ, που θα αγοραστεί όπως όλα δείχνουν και από την Ελλάδα, έχει πολλές δυνατότητες. Απλά, οι δυνατότητές του απέναντι σε βαλλιστικά όπλα είναι περιορισμένες, συνεπώς οι ΑΣΤΕΡ 30 της ΚΙΜΩΝ είναι άκρως απαραίτητοι για την επάρκεια κάλυψης κρίσιμων υποδομών. Αρκεί βέβαια το πλοίο να πλέει αρκετά κοντά στην ακτή, γιατί η εμβέλεια όλων των αντιαεροπορικών πυραύλων, πέφτει κατακόρυφα όταν αντιμετωπίζουν βαλλιστικά όπλα. Πάντως συζητώντας με συνάδελφο Κύπριο ΚαΨιΜιτζή που έχουμε τακτικά πάρε-δώσε (μου στέλνει χαλούμι του στέλνω κασέρι Αρτινό), μπορώ να σας πω πως οι Κύπριοι είναι εντυπωσιασμένοι και με την ρανταρούκλα του συστήματος, αλλά και με τις δυνατότητες του όπλου. Και μιας και με ρώτησαν οι Πτησαίοι, θα σας πω, μεταξύ μας, πως το σύστημα ΜΠΑΡΑΚ είναι επιχειρησιακό. Δεν παίζουν τα αδέλφια μας στην Κύπρο με την ασφάλειά τους. Και καλά κάνουν.
