Τις τελευταίες ώρες κυκλοφόρησε σε κοινωνικά δίκτυα η εκτίμηση ότι οι ΗΠΑ έκαναν χρήση πυραύλων ATACMS εναντίον του Ιράν. Με τα διαθέσιμα στοιχεία έως σήμερα, η επιβεβαίωση παραμένει δύσκολη, καθώς οι επίσημες ανακοινώσεις δεν αναφέρουν ειδικά στοιχεία οπλικών συστημάτων. Η ανακοίνωση της Κεντρικής Αμερικανικής Διοίκησης (CENTCOM) για την έναρξη της επιχείρησης αναφέρει ότι οι πρώτες ώρες περιλάμβαναν πυρομαχικά ακριβείας από αέρα, ξηρά και θάλασσα, μαζί με την πρώτη επιχειρησιακή χρήση φθηνών drones.
Δημοσιεύματα αναφέρουν πάντως ότι χερσαίες δυνάμεις χρησιμοποίησαν εκτοξευτές HIMARS. Αυτό είναι κομβικό γιατί το HIMARS μπορεί να εκτοξεύσει τόσο ρουκέτες GMLRS όσο και τους ATACMS, αλλά σε αυτή τη φάση μάλλον όχι τον ακόμη μεγαλύτερης εμβελείας PrSM που μόλις έχει μπει σε υπηρεσία.
Τα ATACMS με εμβέλεια έως περίπου 300 χιλιόμετρα, μπορούν να μετατρέψουν ένα HIMARS σε μέσο κρούσης θεάτρου επιχειρήσεων. Από εκεί και πέρα η γεωγραφία είναι ο “κριτής”. Αν τα σημεία εκτόξευσης βρίσκονταν πολύ κοντά στα σύνορα του Ιράν και οι στόχοι ήταν επίσης κοντά, τότε θεωρητικά επαρκεί ένα τέτοιο πυρομαχικό. Αν οι προσβολές αφορούσαν στόχους σε μεγαλύτερο βάθος, τότε η πιθανότητα για χρήση ATACMS μεγαλώνει αισθητά.
Ό,τι κι αν συνέβη επιχειρησιακά, αξίζει να μπουν στο τραπέζι τα δεδομένα των νεότερων εκδόσεων. Η έκδοση που ξεχωρίζει ως “τελευταίο ώριμο προϊόν” σε υπηρεσία είναι η M57E1 ATACMS MOD. Το βλήμα χρησιμοποιεί αδρανειακή μονάδα πλοήγησης αλλά και GPS, προσβάλλει σημειακούς στόχους και περιοχής έως 300 χιλιόμετρα, και εξαπολύεται τόσο από εκτοξευτές M270A1/Α2 MLRS όσο και από M142 HIMARS.
