Αν και πολλά έχουν γραφεί για το οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν, της κατηγορίας μεσαίου βεληνεκούς (MRBM), το οποίο είναι δεύτερο, αναφορικά με τους αριθμούς, μετά από αυτό της Βόρειας Κορέας, παραμένει εξαιρετικά δύσκολο να εκτιμηθεί η απειλή που προβάλλει, καθώς τα διαθέσιμα στοιχεία διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους.

Η οικογένεια πυραύλων με το μεγαλύτερο βεληνεκές, με βάση τις τρέχουσες εκτιμήσεις, είναι ο Khorramshahr (ιδίως οι νεότερες παραλλαγές του, όπως ο Khorramshahr‑4, επίσης γνωστός ως Kheibar). Πρόκειται για βαλλιστικό πύραυλο μεσαίου βεληνεκούς (MRBM) με αναφερόμενη επιχειρησιακή εμβέλεια 2.000 km όταν μεταφέρει βαρύτερη κεφαλή (περίπου 1.500–1.800 kg). Ορισμένες πηγές αναφέρουν δυνατότητα εμβέλειας 2.500–3.000 km με ελαφρύτερο φορτίο, αν και το Ιράν έχει σταθεροποιήσει το μεγαλύτερο μέρος του πυραυλικού του οπλοστασίου στα 2.000 km, εμβέλεια επαρκή για την προσβολή στόχων όπως το Ισραήλ από ιρανικό έδαφος.

Αυτές οι τιμές εμβέλειας αναφέρονται σταθερά σε πολλές αναλύσεις για τους Khorramshahr, καθιστώντας τους ένα από τα πιο ικανά συστήματα του Ιράν ως προς την εμβέλεια και το ωφέλιμο φορτίο. Ο πύραυλος λειτουργεί με υγρό καύσιμο (με προηγμένες υπεργολικές παραλλαγές στα νεότερα μοντέλα για ταχύτερη ετοιμότητα εκτόξευσης) και έχει αναπτυχθεί σε υπόγειες εγκαταστάσεις.

Υπάρχει, ωστόσο, το ενδεχόμενο χρήσης ελαφρύτερων κεφαλών, ώστε να μπορούν να πραγματοποιηθούν εκτοξεύσεις προς ισραηλινούς στόχους από ανατολικότερες τοποθεσίες, θεωρητικά εκτός εμβέλειας της ισραηλινής αεροπορίας. Συνεπώς, οι εκδόσεις αυτές μπορούν να πλήξουν στόχους και σε μεγάλο μέρος της νοτιοανατολικής Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης ολόκληρης της ελληνικής επικράτειας.

Άλλοι «ανταγωνιστές» στην ίδια κατηγορία εμβέλειας περιλαμβάνουν:

  • τους Sejjil (MRBM στερεού καυσίμου), για τους οποίους συνήθως αναφέρεται εμβέλεια 2.000–2.500 km,
  • τους Ghadr και Emad (παραλλαγές του Shahab‑3) με βεληνεκές περίπου 1.600–2.000 km.

Άρα, υπάρχουν αρκετά συστήματα στο ιρανικό πυραυλικό οπλοστάσιο που θα μπορούσαν να πλήξουν στόχους στην Ελλάδα, όπως φαίνεται και στο παρακάτω διάγραμμα.

Μια άλλη πιθανή απειλή είναι τα βλήματα κρουζ, από τα οποία υπάρχουν επίσης πολλά στο ιρανικό οπλοστάσιο, αν και κανένα από αυτά δεν αναφέρεται με εμβέλεια άνω των περίπου 1.600 km. Εξαίρεση αποτελεί το προηγμένο μοντέλο Soumar, παράγωγο του σοβιετικού Kh‑55 (X‑55), για το οποίο υπάρχουν αναφορές εμβέλειας έως και 3.000 km. Ωστόσο, οι επιδόσεις των βλημάτων κρουζ εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το προφίλ πτήσης, λόγω των περιορισμών του κινητήρα και του καυσίμου που μεταφέρουν, κάτι που οδηγεί σε πιο συντηρητικές εκτιμήσεις για τον Soumar.