Από επιχειρηματίας στον κατασκευαστικό τομέα, ο Ρόμπερτ Μπρόβντι — γνωστός ως «Μαντιάρ» — έχει μετατραπεί σε έναν από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους πίσω από την τεχνολογική εξέλιξη του πολέμου στην Ουκρανία, ειδικά στα μη επανδρωμένα. Ο ίδιος συμμετείχε από την πρώτη στιγμή στην άμυνα της χώρας μετά τη ρωσική εισβολή. Ίδρυσε τη μονάδα «Πουλιά του Μαντιάρ», η οποία εξελίχθηκε γρήγορα σε ένα ολοκληρωμένο σύστημα μάχης αλλά και τεχνολογικής καινοτομίας, ενώ το 2024 διορίστηκε διοικητής των Δυνάμεων Μη Επανδρωμένων Συστημάτων της Ουκρανίας.
Σύμφωνα με συνέντευξή του στο The Economist, η μάχη μοιάζει περισσότερο με μια καλά οργανωμένη εμπορική/βιομηχανική επιχείρηση.
Στη μονάδα του, κάθε αποστολή καταγράφεται και αναλύεται με ακρίβεια. Ειδικό λογισμικό παρακολουθεί τα αποτελέσματα, όπου αντί για εμπορεύματα, μετρούν στόχους. Αντί για κέρδη, μετρούν αποτελεσματικότητα. Η βασική προτεραιότητα δεν είναι μόνο η άμυνα του εθνικού εδάφους αλλά και η φθορά του αντιπάλου: να προκαλούνται απώλειες πιο γρήγορα απ’ όσο μπορεί να τις αναπληρώσει.
Ο ίδιος επιμένει ότι το μυστικό δεν βρίσκεται σε ένα συγκεκριμένο drone. Η επιτυχία βασίζεται σε ένα ολόκληρο οικοσύστημα: αναγνώριση, ηλεκτρονικός πόλεμος, παραγωγή, ανάλυση δεδομένων και εκτέλεση επιχειρήσεων. Η μονάδα του λειτουργεί μέσα από ένα δίκτυο περίπου 15 διαφορετικών δράσεων που συνεργάζονται. Το αποτέλεσμα είναι μια «ζώνη ελέγχου» που φτάνει αρκετά χιλιόμετρα πίσω από τη γραμμή του μετώπου.
Φθηνός αλλά αποτελεσματικός πόλεμος
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία είναι το χαμηλό κόστος. Σύμφωνα με τον Μπρόβντι, η εξουδετέρωση ενός εχθρικού στρατιώτη κοστίζει κατά μέσο όρο περίπου 878 δολάρια σε υλικά. Ταυτόχρονα, δίνεται συχνά προτεραιότητα στο ανθρώπινο δυναμικό αντί στον εξοπλισμό. Ο λόγος είναι απλός: ο εξοπλισμός αντικαθίσταται πιο εύκολα από ό,τι εκπαιδεύονται νέοι στρατιώτες.
Στα τέλη του 2024, όπως υποστηρίζει, καταγράφηκε μια σημαντική αλλαγή: οι εχθρικές απώλειες από drones ξεπέρασαν για πρώτη φορά τον ρυθμό ενίσχυσης των δυνάμεων του αντιπάλου. Για τον ίδιο, αυτό είναι απόδειξη ότι η συγκεκριμένη τεχνολογία μπορεί να αλλάξει την ισορροπία σε έναν σύγχρονο πόλεμο.
Παρά τα αποτελέσματα, ο «Μαντιάρ» δεν αναμένει γρήγορο τέλος. Αντίθετα, μιλά για έναν μακρύ πόλεμο αντοχής, όπου θα επικρατήσει εκείνος που διαθέτει ισχυρότερη βιομηχανία και καλύτερα συστήματα. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται και στην προστασία των χειριστών drones. Παίρνοντας αυστηρά μέτρα ασφαλείας, οι απώλειες παραμένουν πολύ χαμηλές — κάτι κρίσιμο για τη διατήρηση εμπειρίας και γνώσης.
Ο «Μαντιάρ» αντιπροσωπεύει μια νέα γενιά διοικητών, που φέρνουν μαζί τους εμπειρία σε τεχνολογία, ανάλυση δεδομένων και επιχειρηματική σκέψη. Ο πόλεμος στην Ουκρανία δείχνει ότι το μέλλον των συγκρούσεων δεν θα καθορίζεται μόνο από τα όπλα, αλλά από το πόσο καλά λειτουργεί το σύστημα που τα υποστηρίζει.
