Ένα φουτουριστικό πολεμικό πλοίο εκτοπίσματος περίπου 8.000 τόνων ή 10.000 τόνων σύμφωνα με άλλες πληροφορίες, με δυνατότητα μεταφοράς δεκάδων πυραύλων, ηλεκτρομαγνητικό πυροβόλο, όπλα laser και εκτεταμένες υποδομές υποστήριξης μη επανδρωμένων συστημάτων, αποτελεί την πρόταση της γαλλικής Naval Group για τον ναυτικό πόλεμο του μέλλοντος και ορίζοντα 15ετίας. Το σχέδιο, με την ονομασία SCX26, παρουσιάζεται στην έκθεση Euronaval 2026, που πραγματοποιείται στο Παρίσι από τις 3 έως τις 6 Νοεμβρίου.
Το SCX26 δεν αποτελεί πρόγραμμα ναυπήγησης ούτε πρόταση για την άμεση αντικατάσταση κάποιας υφιστάμενης κλάσης. Πρόκειται για μια σχεδίαση επίδειξης τεχνολογιών, με χρονικό ορίζοντα περίπου το 2040, μέσω της οποίας η Naval Group επιχειρεί να αποτυπώσει την εξέλιξη των μεγάλων μονάδων επιφανείας σε ένα επιχειρησιακό περιβάλλον όπου τα επανδρωμένα πλοία θα συνεργάζονται στενά με μη επανδρωμένα μέσα αέρος, επιφανείας και υποβρύχιου χώρου.
Με μήκος περίπου 170 m και πλάτος 24 m, το SCX26 τοποθετείται στην κατηγορία των μεγάλων αντιτορπιλικών, με διαστάσεις και εκτόπισμα σημαντικά μεγαλύτερα από εκείνα των σημερινών γαλλικών φρεγατών. Η προβλεπόμενη πρόωση CODLAG, που συνδυάζει ηλεκτρικούς κινητήρες με πετρελαιοκινητήρες και αεριοστρόβιλο, αποσκοπεί στην επίτευξη ταχύτητας έως 30 κόμβων και εμβέλειας περίπου 8.000 ναυτικών μιλίων.
Η σχεδίαση δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη μείωση του RCS και άλλων ιχνών του πλοίου, με διαμόρφωση των υπερκατασκευών και των εξωτερικών επιφανειών που περιορίζει την αποτελεσματικότητα των εχθρικών αισθητήρων. Χαρακτηριστικό στοιχείο είναι η ύπαρξη δύο μεγάλων υπερκατασκευών, μεταξύ των οποίων διαμορφώνεται μια ευέλικτη ζώνη αποστολών, ικανή να φιλοξενεί διαφορετικά συστήματα ανάλογα με τις επιχειρησιακές απαιτήσεις.
Ο οπλισμός αποτελεί ένα από τα εντυπωσιακότερα χαρακτηριστικά της σχεδίασης. καθώς προβλέπονται 96 κυψέλες κατακόρυφης εκτόξευσης , σε δώδεκα μονάδες Sylver των οκτώ κυψελών, με δυνατότητα φιλοξενίας αντιαεροπορικών/αντιβαλλιστικών πυραύλων της οικογένειας Aster και πυραύλων προσβολής χερσαίων στόχων, όπως ο MdCN, ανάλογα με την τελική διαμόρφωση και τις απαιτούμενες πιστοποιήσεις. Το σύνολο των διαθέσιμων πυραυλικών όπλων θα μπορούσε να ξεπερνά τα 100, εφόσον συνυπολογιστούν πρόσθετα συστήματα αυτοάμυνας.
Η Naval Group εξετάζει επίσης την ενσωμάτωση ηλεκτρομαγνητικού πυροβόλου (railgun), όπως αναφέρεται όπλου laser ισχύος 100 kW, πυροβόλων 57 mm και συστημάτων εγγύς άμυνας Rampart. Ο συνδυασμός αποσκοπεί στη δημιουργία πολυστρωματικής, επάλληλης άμυνας απέναντι σε πυραύλους, αεροσκάφη, drones και άλλες απειλές, περιορίζοντας παράλληλα την εξάρτηση από ακριβούς αναχαιτιστικούς πυραύλους για την αντιμετώπιση στόχων χαμηλού κόστους.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η μεγάλη περιοχή αποστολών κάτω από το ελικοδρόμιο, με εγκαταστάσεις αποθήκευσης, συντήρησης, επισκευής και προετοιμασίας μη επανδρωμένων συστημάτων. Το SCX26 σχεδιάζεται ώστε να λειτουργεί όχι απλώς ως φορέας drones, αλλά ως πλωτή βάση υποστήριξης και ελέγχου τους, με δυνατότητα ανάπτυξης UAV, μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας (USV) και αυτόνομων υποβρύχιων οχημάτων (AUV). Προβλέπεται ακόμη η χρήση τεχνολογιών προσθετικής κατασκευής (3D printing) για την παραγωγή εξαρτημάτων κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων.
Παρά το μέγεθος και την πολυπλοκότητά του, το βασικό πλήρωμα υπολογίζεται σε περίπου 150 άτομα, χάρη στον υψηλό βαθμό αυτοματοποίησης. Θα υπάρχει δυνατότητα φιλοξενίας έως 100 επιπλέον στελεχών, μεταξύ των οποίων προσωπικό διοίκησης ναυτικής δύναμης και χειριστές μη επανδρωμένων συστημάτων. Η τεχνητή νοημοσύνη προβλέπεται να υποστηρίζει την επεξεργασία πληροφοριών, τη σύνθεση της τακτικής εικόνας και τη διαχείριση των αισθητήρων, με την τελική απόφαση για τη χρήση όπλων να παραμένει στον ανθρώπινο χειριστή.
Πέρα από τον οπλισμό, η φιλοσοφία του SCX26 βασίζεται στη δικτυοκεντρική λειτουργία. Το πλοίο προβλέπεται να διαθέτει ραντάρ διαφορετικών συχνοτήτων, προηγμένα σόναρ και ολοκληρωμένο σύστημα μάχης, ικανό να συνθέτει πληροφορίες από δικούς του αισθητήρες και από άλλες επανδρωμένες ή μη επανδρωμένες πλατφόρμες. Έτσι θα μπορεί να λειτουργεί ως κέντρο διοίκησης μιας κατανεμημένης ναυτικής δύναμης, με δυνατότητα επιτήρησης και διεξαγωγής επιχειρήσεων από τον βυθό έως τον εναέριο χώρο.
Η προσέγγιση αντανακλά τα διδάγματα από τις πρόσφατες συγκρούσεις, ιδιαίτερα τη μαζική χρήση drones και πυραύλων, που δημιουργεί νέες απαιτήσεις για την αυτοπροστασία των πλοίων και τη διαχείριση μεγάλου αριθμού ταυτόχρονων απειλών. Η Naval Group επιδιώκει να συνδυάσει τη συγκεντρωμένη ισχύ πυρός μιας μεγάλης μονάδας επιφανείας με τη δυνατότητα διασποράς αισθητήρων και μέσων προσβολής σε πολλαπλές, μικρότερες πλατφόρμες.
Το μεγαλύτερο ερώτημα αφορά φυσικά την τεχνολογική και οικονομική εφικτότητα μιας τέτοιας σχεδίασης. Συστήματα όπως το ηλεκτρομαγνητικό πυροβόλο, τα ισχυρά laser και η εκτεταμένη χρήση τεχνητής νοημοσύνης απαιτούν σημαντική ηλεκτρική ισχύ, προηγμένη ψύξη και υψηλό βαθμό ολοκλήρωσης. Επιπλέον, η συγκέντρωση τόσο μεγάλου αριθμού όπλων και δυνατοτήτων σε μία πλατφόρμα αυξάνει την επιχειρησιακή της αξία, αλλά και τις συνέπειες ενδεχόμενης απώλειάς της.
Το SCX26, επομένως, δεν προδιαγράφει απαραίτητα τη μορφή του επόμενου γαλλικού αντιτορπιλικού, αλλά αποτελεί περισσότερο μια προσπάθεια διερεύνησης του κατά πόσο το μελλοντικό μεγάλο πολεμικό πλοίο θα εξελιχθεί από αυτόνομη μονάδα μάχης σε κεντρικό κόμβο ενός δικτύου όπλων, αισθητήρων και μη επανδρωμένων συστημάτων. Η ίδια η Naval Group υπογραμμίζει ότι η σχεδίαση παραμένει σε μεγάλο βαθμό θεωρητική.
