Η Ινδία δείχνει να βάζει στην άκρη, τουλάχιστον για το ορατό μέλλον, το σενάριο απόκτησης του ρωσικού μαχητικού πέμπτης γενιάς Su-57E, καθιστώντας σαφές ότι οι επιχειρησιακές της προτεραιότητες βρίσκονται σε άλλη κατεύθυνση. Πρόκειται για μια ακόμη ένδειξη της σταδιακής μετατόπισης της αμυντικής στρατηγικής της χώρας, η οποία επιχειρεί να θωρακίσει την αεροπορική της ισχύ μέσα από έναν τριπλό συνδυασμό: εκσυγχρονισμό του υπάρχοντος στόλου, νέες δυτικές προμήθειες και ανάπτυξη εγχώριας τεχνολογίας.
Ο υπουργός Άμυνας της Ινδίας, Rajesh Kumar Singh, ξεκαθάρισε ότι η κυβέρνηση της ασιατικής χώρας δεν βρίσκεται σε διαδικασία αξιολόγησης «νέου μοντέλου Sukhoi», αποκλείοντας ουσιαστικά από την τρέχουσα ατζέντα την προμήθεια του εξαγωγικού Su-57E. Το βάρος, αντιθέτως, πέφτει στον εκτεταμένο εκσυγχρονισμό περίπου 260 μαχητικών Su-30MKI, της ραχοκοκαλιάς της Ινδικής Αεροπορίας (IAF).
Φιλόδοξο πακέτο αναβάθμισης για τα Su-30MKI
Το πρόγραμμα ΕΜΖ (Εκσυγχρονισμού Μέσου Ζωής) των Su-30MKI προδιαγράφεται ιδιαίτερα φιλόδοξο. Στο τραπέζι βρίσκονται η ενσωμάτωση νέου ραντάρ AESA, σύγχρονων συστημάτων αποστολής, αναβαθμισμένης σουίτας ηλεκτρονικού πολέμου, καθώς και η ενσωμάτωση οπλισμού νέας γενιάς αέρος–αέρος και αέρος–εδάφους/επιφανείας. Στόχος είναι τα αεροσκάφη να παραμείνουν επιχειρησιακά για αρκετές ακόμη δεκαετίες, με σαφώς αναβαθμισμένες δυνατότητες σε σχέση με τη σημερινή τους διαμόρφωση.
Το γαλλικό «χαρτί» των Rafale
Παράλληλα, το Νέο Δελχί συνεχίζει να επενδύει στα γαλλικά Rafale, τα οποία έχουν ήδη αποδείξει την επιχειρησιακή τους αξία από την ένταξή τους στην ενεργό δράση. Πέραν των 36 Rafale της IAF, η χώρα έχει δρομολογήσει την προμήθεια Rafale Marine για την Αεροπορία Ναυτικού, ενώ παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέας παραγγελίας της χερσαίας έκδοσης, προκειμένου να καλυφθούν οι αυξανόμενες επιχειρησιακές ανάγκες.
AMCA: το στοίχημα της αυτονομίας
Η τρίτη —και ίσως η κρισιμότερη— προτεραιότητα ακούει στο όνομα AMCA (Advanced Medium Combat Aircraft) , του πρώτου εγχώριου ινδικού μαχητικού πέμπτης γενιάς. Το πρόγραμμα φέρει σαφή στρατηγικό χαρακτήρα, καθώς φιλοδοξεί να χαρίσει στην Ινδία πλήρη αυτονομία στον σχεδιασμό και την παραγωγή προηγμένων μαχητικών. Το AMCA αναμένεται να διαθέτει χαρακτηριστικά stealth, προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα, εσωτερικούς χώρους μεταφοράς οπλισμού και δυνατότητα συνεργασίας με μη επανδρωμένα «loyal wingmen».
Η «σκιά» του FGFA
Η απόφαση να μην προχωρήσει άμεσα η απόκτηση του Su-57E δεν προκαλεί έκπληξη. Η Ινδία είχε ήδη αποχωρήσει από το κοινό ρωσοϊνδικό πρόγραμμα FGFA (Fifth Generation Fighter Aircraft), το οποίο βασιζόταν στο Su-57, εκφράζοντας επιφυλάξεις για τις επιδόσεις του αεροσκάφους, τον βαθμό μεταφοράς τεχνολογίας και το συνολικό κόστος. Παρά τις επίμονες προσπάθειες της Μόσχας να προωθήσει την εξαγωγική έκδοση, το Νέο Δελχί φαίνεται πλέον να προκρίνει τη διατήρηση των υφιστάμενων ρωσικών πλατφορμών μέσω εκσυγχρονισμού, αντί μιας νέας επένδυσης σε ρωσικό τύπο.
Πολυδιάστατη φιλοσοφία
Η επιλογή αυτή αντανακλά τη γενικότερη λογική της ινδικής αμυντικής πολιτικής, η οποία επιδιώκει τη σταδιακή απεξάρτηση από έναν και μοναδικό προμηθευτή, αγκαλιάζοντας μια πολυδιάστατη προσέγγιση που συνθέτει ρωσικά, δυτικά και εγχώρια οπλικά συστήματα. Ο εκσυγχρονισμός των Su-30MKI, η ενίσχυση του στόλου των Rafale και η ανάπτυξη του AMCA συνιστούν τους τρεις πυλώνες πάνω στους οποίους θα οικοδομηθεί η μελλοντική ισχύς της IAF.
Αν και η προμήθεια του Su-57E δεν αποκλείεται οριστικά, οι πρόσφατες δηλώσεις της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Άμυνας καταδεικνύουν ότι δεν αποτελεί προτεραιότητα. Προς το παρόν, η Ινδία επιλέγει να επενδύσει στην αναβάθμιση των υπαρχουσών δυνατοτήτων της και στην ενδυνάμωση της εγχώριας αεροπορικής βιομηχανίας, διαμορφώνοντας έναν στόλο που θα συνδυάζει σύγχρονα εισαγόμενα μαχητικά με ιθαγενείς πλατφόρμες πέμπτης γενιάς.
