Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή έχει προκαλέσει σοβαρή αναταραχή στις αεροπορικές μεταφορές μεταξύ Ασίας, Αυστραλίας και Ευρώπης, δημιουργώντας ένα παγκόσμιο αεροπορικό αδιέξοδο και αφήνοντας χιλιάδες επιβάτες εγκλωβισμένους μακριά από τα σπίτια τους.
Από την κλιμάκωση της κρίσης, έχουν ακυρωθεί περισσότερες από 43.000 πτήσεις. Πολλοί Ευρωπαίοι ταξιδιώτες σε Ασία και Μέση Ανατολή δεν μπορούν να επιστρέψουν στα σπίτια τους, ενώ άλλοι επιχειρούν μεγάλες παρακάμψεις, πετώντας ουσιαστικά γύρω από τον πλανήτη για να φτάσουν στους προορισμούς τους.
Πριν από την κρίση, πάνω από χίλιες πτήσεις διέρχονταν καθημερινά από αεροδρόμια της Μέσης Ανατολής, σχηματίζοντας τη βασική γέφυρα μεταξύ Ασίας, Αυστραλίας και Ευρώπης. Αυτή έχει πλέον καταρρεύσει καθώς τα αεροδρόμια-κόμβοι (hubs) του Ντουμπάι, της Ντόχα και του Άμπου Ντάμπι έχουν περιορίσει σημαντικά την κίνηση τους.
Το πρόβλημα εντείνεται καθώς υπάρχει εδώ και καιρό και αποκλεισμός της Ρωσίας για εμπορικές πτήσεις από δυτικές χώρες λόγω κυρώσεων. Έτσι οι διαδρομές που απομένουν για τη σύνδεση Ασίας και Αυστραλίας με την Ευρώπη είναι μέσω Καυκάσου-Τουρκίας, ή περιμετρικά, μέσω Αφρικής, κυρίως μέσω Αιγύπτου. Όπου βέβαια τα εκεί αεροδρόμια δεν είναι ικανά να εξυπηρετήσουν τέτοιο φόρτο αποπροσγειώσεων, άρα οι καθυστερήσεις και οι ακυρώσεις συνεχίζονται.
Ακόμη, τέτοιες πτήσεις έχουν μεγαλύτερη διάρκεια άρα και κατανάλωση καυσίμων, μεγάλο φόρτο εργασίας για το πλήρωμα, οπότε μαζί με την αύξηση της τιμής των αεροπορικών καυσίμων, καταλήγουν και σε σημαντική άνοδο του κόστους. Όπου τα καύσιμα αποτελούν έως 40% των λειτουργικών εξόδων μιας αεροπορικής εταιρείας.
Το αποτέλεσμα είναι πως οι αεροπορικές εταιρείες και ανακοινώνουν αυξήσεις εισιτηρίων, αλλά και αυτά εξαντλούνται από την μεγάλη ζήτηση, ενώ αν απομένουν κάποια για τις επόμενες μέρες (κυρίως για τον Μάρτιο) είναι των ακριβών θέσεων, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο την κατάσταση.
Το σημαντικό είναι πως κανείς δεν γνωρίζει πότε θα λήξει η κρίση και θα ομαλοποιηθεί η κίνηση. Και οι αεροπορικές καθώς εξασφαλίζουν τα καύσιμα τους μέσω σύνθετων συμφωνιών με αντιστάθμιση κινδύνου, κι αυτό έχει πλέον γίνει πολύ δύσκολο να υλοποιηθεί, λόγω έλλειψης αξιόπιστων προβλέψεων. Τέλος η αναταραχή επηρεάζει και την μεταφορά φορτίων μέσω εμπορικών πτήσεων, αυξάνοντας την πίεση στις αλυσίδες εφοδιασμού και στα κόστη μεταφορών.
