Στην εκδήλωση MDays 2026, που πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις της Airbus Helicopters στο Marignane στις 7 και 8 Οκτωβρίου, η εταιρεία παρουσίασε ένα ευρύ φάσμα προγραμμάτων και τεχνολογικών εξελίξεων, από τα νέα επανδρωμένα ελικόπτερα και τις πλατφόρμες υψηλών επιδόσεων μέχρι τα μη επανδρωμένα συστήματα και τις εφαρμογές συνεργασίας μεταξύ εναέριων μέσων. Η κεντρική κατεύθυνση που αναδείχθηκε στις παρουσιάσεις και στις συζητήσεις με τα στελέχη της εταιρείας ήταν η μετάβαση σε ένα περισσότερο ολοκληρωμένο επιχειρησιακό περιβάλλον, στο οποίο επανδρωμένα ελικόπτερα, UAV και συστήματα διαχείρισης αποστολής θα λειτουργούν συμπληρωματικά.
Η προσέγγιση αυτή δεν περιορίζεται στην ανάπτυξη νέων αεροχημάτων. Περιλαμβάνει την ενσωμάτωση αισθητήρων και συστημάτων αποστολής, την αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης, την αναβάθμιση υφιστάμενων στόλων, αλλά και την προσαρμογή των υπηρεσιών υποστήριξης στις επιχειρησιακές ανάγκες κάθε χρήστη. Για την Airbus, η διατήρηση της διαθεσιμότητας των ελικοπτέρων και η δυνατότητα ενσωμάτωσης νέων δυνατοτήτων σε βάθος χρόνου αποτελούν εξίσου σημαντικά στοιχεία με την ίδια την ανάπτυξη νέων πλατφορμών.
H160M Guépard, η εξέλιξη του γαλλικού προγράμματος
Το H160M Guépard αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της Airbus Helicopters για τις γαλλικές Ένοπλες Δυνάμεις. Η έκδοση αυτή αναπτύσσεται για να καλύψει τις ανάγκες του Στρατού Ξηράς, του Ναυτικού και της Αεροπορίας, αντικαθιστώντας διαφορετικούς τύπους ελικοπτέρων με μία κοινή πλατφόρμα, προσαρμοσμένη στις απαιτήσεις των επιμέρους Κλάδων.
Η παρουσίαση από τον Vincent Chenot, επικεφαλής του προγράμματος H160M, επικεντρώθηκε στην πορεία των δοκιμών και στην ολοκλήρωση των συστημάτων αποστολής και οπλισμού. Το πρώτο πρωτότυπο έχει ήδη χρησιμοποιηθεί για την επιβεβαίωση των επιμέρους δυνατοτήτων, ενώ η εταιρεία έχει ολοκληρώσει σημαντικό μέρος των δοκιμών με πραγματικά πυρά. Στη σχετική διαδικασία, πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από 1.900 βολές με το πυροβόλο HMP400 και 128 εκτοξεύσεις αεροφύλλων (flares), σε διάστημα τριών εβδομάδων.
Η Airbus θα συνεχίσει τις δοκιμές, με πρόσθετες εργασίες για την ολοκλήρωση των επιδόσεων και την πιστοποίηση των συστημάτων. Παράλληλα, το δεύτερο πρωτότυπο αξιοποιείται για διαφορετικά τεστ, μεταξύ των οποίων η ανάπτυξη νέου συστήματος πέδησης του κύριου στροφείου, που θα επιτρέπει επιχειρήσεις σε συνθήκες ισχυρών ανέμων, αλλά και λειτουργία τύπου APU, παρέχοντας ηλεκτρική ισχύ στο έδαφος χωρίς να απαιτείται η κανονική λειτουργία του ελικοπτέρου.
Στρατιωτικό από σχεδίαση, με κοινά στοιχεία με την πολιτική έκδοση
Ένα ζήτημα που έθεσε η ΠΤΗΣΗ στον Vincent Chenot ήταν εάν το H160M αποτελεί ένα εξαρχής στρατιωτικό ελικόπτερο ή μια στρατιωτικοποιημένη έκδοση του πολιτικού H160, με τις αντίστοιχες επιπτώσεις στις απαιτήσεις πιστοποίησης και στο κόστος υποστήριξης. Ο επικεφαλής του προγράμματος ήταν σαφής: το H160M είναι ένα αμιγώς στρατιωτικό ελικόπτερο, σχεδιασμένο χωρίς συμβιβασμούς ως προς τις επιχειρησιακές απαιτήσεις των γαλλικών Ενόπλων Δυνάμεων. Ταυτόχρονα, όμως, η Airbus επέλεξε να διατηρήσει τα πλεονεκτήματα της αρχικής πλατφόρμας, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την ομοιοτυπία των περιστρεφόμενων μηχανικών μερών μεταξύ των πολιτικών και στρατιωτικών εκδόσεων. Με αυτόν τον τρόπο επιδιώκεται ο περιορισμός του κόστους συντήρησης, χωρίς υποβάθμιση των στρατιωτικών χαρακτηριστικών. Ο κ. Chenot υπογράμμισε επίσης ότι διατηρείται η βάση της πολιτικής πιστοποίησης, η οποία συνεπάγεται υψηλό επίπεδο ασφάλειας, παρότι σε ορισμένες περιπτώσεις προσθέτει επιπλέον απαιτήσεις στην ανάπτυξη. Διευκρίνισε, τέλος, ότι πρέπει να γίνεται σαφής διάκριση μεταξύ του στρατιωτικού H160M και του πολιτικού τύπου H160, ο οποίος μπορεί να εκτελεί ορισμένες στρατιωτικές αποστολές, χωρίς αυτό να το καθιστά στρατιωτικό ελικόπτερο.
RACER, τεχνολογία υψηλών ταχυτήτων
Το ευρωπαϊκό τεχνολογικό πρόγραμμα RACER παραμένει ένα από τα πιο φιλόδοξα εγχειρήματα της Airbus στον χώρο των ελικοπτέρων. Το πρόγραμμα επίδειξης τεχνολογίας έχει σχεδιαστεί για να διερευνήσει τη δυνατότητα συνδυασμού της ευελιξίας ενός συμβατικού ελικοπτέρου με ταχύτητες που προσεγγίζουν εκείνες αεροσκαφών σταθερής πτέρυγας.
Ο Jérôme Geneix, επικεφαλής μηχανικός του προγράμματος, παρουσίασε την πρόοδο των δοκιμών και τα πρώτα συμπεράσματα από την πτητική αξιολόγηση. Το RACER έχει ήδη συγκεντρώσει περίπου 70 ώρες πτήσης, με σημαντικό μέρος της δραστηριότητας να αφορά τη διερεύνηση της συμπεριφοράς του σε διαφορετικά προφίλ αποστολής.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δυνατότητα αξιοποίησης της αυξημένης ταχύτητας σε επικίνδυνα περιβάλλοντα όπου η ταχεία διέλευση περιορίζει τον χρόνο έκθεσης σε απειλές. Στις δοκιμές που παρουσιάστηκαν, η μέση ταχύτητα σε συγκεκριμένο προφίλ πτήσης με συμβατικό ελικόπτερο ήταν περίπου 60 κόμβοι, ενώ με το RACER έφθασε τους 150. Σε κατάλληλες συνθήκες, η πλατφόρμα μπορεί να επιταχύνει ακόμη περισσότερο.
Το πρόγραμμα δεν αποσκοπεί στην αντικατάσταση των συμβατικών ελικοπτέρων. Αντίθετα, εξετάζει τεχνολογίες που μπορούν να μεταφερθούν σταδιακά σε μελλοντικές ή υφιστάμενες πλατφόρμες. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η λειτουργία Eco Mode, η οποία στοχεύει στη μείωση της κατανάλωσης καυσίμου, καθώς και επιμέρους λύσεις σε συστήματα μετάδοσης και ελέγχου.
Super Puma: Η υποστήριξη αποκτά μεγαλύτερη σημασία
Η οικογένεια Super Puma εξακολουθεί να αποτελεί βασικό πυλώνα του χαρτοφυλακίου της Airbus Helicopters. Σύμφωνα με την παρουσίαση του Michel Macia, επικεφαλής του προγράμματος Super Puma, περίπου 800 ελικόπτερα της οικογένειας βρίσκονται σε υπηρεσία παγκοσμίως, έχοντας συγκεντρώσει συνολικά πάνω από έξι εκατομμύρια ώρες πτήσης και εξυπηρετώντας περισσότερους από 100 φορείς εκμετάλλευσης.
Η εταιρεία διακρίνει δύο βασικές κατηγορίες αποστολών για τα H215 και H225. Το μικρότερο H215 (που έχει παραγγείλει και η Ελλάδα) προσφέρεται για αποστολές όπως η αεροπυρόσβεση, ενώ το H225, με τη μεγαλύτερη καμπίνα του, προσανατολίζεται περισσότερο σε αποστολές έρευνας και διάσωσης, μεταφοράς προσωπικού και άλλες απαιτητικές δραστηριότητες. Η επιλογή μεταξύ των δύο τύπων εξαρτάται κυρίως από το προφίλ αποστολής.
Η Airbus διαπιστώνει μεταβολή στην αγορά της αεροπυρόσβεσης. Ενώ στο παρελθόν κυριαρχούσε η αξιοποίηση μεταχειρισμένων ελικοπτέρων και οι βραχυχρόνιες συμβάσεις, πλέον εμφανίζονται μεγαλύτερης διάρκειας συμβάσεις, με ορίζοντα έως πέντε ετών και δυνατότητα ανανέωσης, αλλά και αυξημένη τάση για πολυδύναμη αξιοποίηση των μέσων. Η αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών δεν περιορίζεται πλέον στην αεροπυρόσβεση, γεγονός που ενισχύει το ενδιαφέρον για την απόκτηση νέων ελικοπτέρων.
Η εταιρεία ανέφερε ότι διαθέτει περισσότερα από 100 ελικόπτερα σε παραγωγή ή ανεκτέλεστο υπόλοιπο παραγγελιών, ενώ οι πρόσφατες συμβάσεις και επιλογές αφορούν, μεταξύ άλλων, το Μαρόκο, τη Ρουμανία και την Ολλανδία. Στην ελληνική περίπτωση, το πρόγραμμα H215 για την αεροπυρόσβεση αποτελεί σημαντικό σημείο αναφοράς για την παρουσία της οικογένειας στην περιοχή. Η Airbus υπογράμμισε ότι η αύξηση της παραγωγής και η διατήρηση της υποστήριξης του στόλου απαιτούν στενή συνεργασία με τους τελικούς χρήστες, προσαρμογή του εξοπλισμού και σχεδιασμό υπηρεσιών που να ανταποκρίνονται στην εποχικότητα και στις ιδιαίτερες απαιτήσεις των αποστολών.
Το ελληνικό πρόγραμμα και η πυρόσβεση
Στο σκέλος της ελληνικής παραγγελίας, η ΠΤΗΣΗ ζήτησε από τον Michel Macia ενημέρωση για την πορεία του προγράμματος, το ενδεχόμενο ενεργοποίησης της προαίρεσης για δύο επιπλέον ελικόπτερα, αλλά και τον βαθμό ομοιοτυπίας μεταξύ των διαφορετικών εκδόσεων Super Puma που διαθέτει η Ελλάδα, με έμφαση στις δυνατότητες απλοποίησης της συντήρησης. Η ερώτηση επεκτάθηκε και στη δυνατότητα ανάπτυξης ενός τοπικού συστήματος διοίκησης και ελέγχου (C2), το οποίο θα μπορούσε να συνδέει τα εναέρια και επίγεια μέσα πυρόσβεσης και να βελτιώνει τον επιχειρησιακό συντονισμό. Ο Macia επιβεβαίωσε ότι οι εκδόσεις H215 και H225 διατηρούν σημαντικό βαθμό κοινών στοιχείων στην άτρακτο και στα δυναμικά τους μέρη, ενώ υπογράμμισε ότι η διασύνδεση των διαφορετικών μέσων αποτελεί βασική προτεραιότητα για την Airbus, καθώς οι επιχειρήσεις πυρόσβεσης γίνονται ολοένα πιο σύνθετες και απαιτούν καλύτερο συντονισμό.
Σε ό,τι αφορά την ελληνική διαμόρφωση, σε ερώτηση που έγινε από το συνάδελφο Χρήστο Μαζανίτη, τα ελικόπτερα θα εξοπλιστούν και με εξωτερικό σύστημα αεροπυρόσβεσης, με σωλήνα αναρρόφησης νερού (snorkel). Η συγκεκριμένη λύση επιτρέπει την άντληση νερού και την εκτέλεση αποστολών αεροπυρόσβεσης χωρίς τη χρήση αναρτώμενου κάδου (Bambi Bucket).
U145: Το μη επανδρωμένο με οικονομία του κύκλου ζωής
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα προγράμματα που παρουσιάστηκαν ήταν το U145, η ευρωπαϊκή μη επανδρωμένη εξέλιξη της οικογένειας H145. Η Constance Pinsdorf, επικεφαλής του προγράμματος H145M, διευκρίνισε ότι το U145 πρέπει να διαχωρίζεται από το αμερικανικό πρόγραμμα ALC/MQ-72C, καθώς πρόκειται για διαφορετικές εκδόσεις, με διαφορετικές απαιτήσεις και συνεργασίες.
Το U145 αξιοποιεί τη σχεδίαση και την υποδομή υποστήριξης του H145, αλλά με εκτεταμένες μετατροπές για την εκτέλεση αποστολών χωρίς πλήρωμα. Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του είναι ο αυξημένος διαθέσιμος όγκος της καμπίνας, ο οποίος φθάνει τα οκτώ κυβικά μέτρα και επιτρέπει τη μεταφορά έως τεσσάρων παλετών. Η διαμόρφωση αυτή προορίζεται να υποστηρίξει κυρίως αποστολές μεταφοράς φορτίου και ανεφοδιασμού, ακόμη και σε περιβάλλοντα όπου η πρόσβαση με επίγεια μέσα είναι δυσχερής.
Η πλατφόρμα διατηρεί επίσης δυνατότητες πολλαπλών αποστολών και προβλέπει την ενσωμάτωση συστημάτων αυτονομίας σε διακριτά στάδια. Το πρώτο αφορά την αντικατάσταση των μηχανικών χειριστηρίων του πιλότου με συστήματα ενεργοποίησης και ελέγχου. Σε επόμενο στάδιο προβλέπεται η ενσωμάτωση του συστήματος αποστολής αυτονομίας, το οποίο θα αναλάβει λειτουργίες αναγνώρισης εμποδίων και επεξεργασίας δεδομένων από τους αισθητήρες. Η πλήρης αυτονομία, ιδιαίτερα σε πτήση χαμηλού ύψους και σε περιβάλλον με εμπόδια, παραμένει η πιο σύνθετη τεχνική πρόκληση.
Η Airbus διατηρεί για το U145 ενισχυμένη άτρακτο και εξωτερικούς φορείς, ώστε να είναι δυνατή η αξιοποίηση εξοπλισμού και οπλισμού που έχει αναπτυχθεί για το H145M. Η εταιρεία ξεκαθάρισε ότι η χρήση οπλικών συστημάτων θα παραμείνει υπό ανθρώπινο έλεγχο. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να συνεισφέρει στην αναγνώριση εμποδίων και στη σύνθεση δεδομένων από πολλαπλούς αισθητήρες, αλλά η τελική απόφαση για τη χρήση όπλων δεν προβλέπεται να μεταφερθεί σε αυτόνομο σύστημα.
Σε ερώτηση της ΠΤΗΣΗΣ, η συζήτηση επικεντρώθηκε σε μια παράμετρο που συχνά δεν βρίσκεται στο προσκήνιο όταν παρουσιάζονται μη επανδρωμένες πλατφόρμες: το κόστος υποστήριξης σε όλο τον κύκλο ζωής. Η ερώτηση αφορούσε το κατά πόσο η αφαίρεση του πληρώματος και των συστημάτων που απαιτούνται για την επιβίωσή του μπορεί να οδηγήσει σε ελαφρύτερη και λιγότερο σύνθετη κατασκευή, μειώνοντας παράλληλα το κόστος συντήρησης και υποστήριξης.
Η απάντηση της Pinsdorf ήταν καταφατική ως προς την κατεύθυνση της σχεδίασης. Η απουσία χειριστηρίων, μηχανικών μερών και άλλων υποσυστημάτων που απαιτούνται για την επανδρωμένη λειτουργία μπορεί να απλοποιήσει τη συντήρηση και να ενισχύσει την οικονομική αποδοτικότητα. Ωστόσο, η Airbus δεν έδωσε συγκεκριμένο ποσοστό μείωσης του κόστους. Όπως διευκρινίστηκε, οι σχετικές εκτιμήσεις θα πρέπει να επιβεβαιωθούν στην πράξη, όταν το σύστημα θα χρησιμοποιηθεί από πελάτες και θα υπάρχουν πραγματικά δεδομένα λειτουργίας.
Η εταιρεία παρουσίασε επίσης την πρόοδο των δοκιμών του προγράμματος. Ένα δεύτερο πρωτότυπο, βασισμένο σε τροποποιημένο H145 και εξοπλισμένο με το σύστημα αυτονομίας, προετοιμάζεται για πτήση με πιλότο ασφαλείας. Η πρώτη πτήση είχε προγραμματιστεί για το πρώτο δεκαπενθήμερο του Νοεμβρίου 2026. Η πλήρης επιχειρησιακή διαμόρφωση θα απαιτήσει διαδοχικά στάδια ανάπτυξης, με στόχο την ωρίμανση των δυνατοτήτων αυτονομίας προς το τέλος της δεκαετίας ή στις αρχές της επόμενης.
NH90: Η ελληνική υποστήριξη και η προοπτική αναβάθμισης του στόλου
Η παρουσίαση του NH90 από τον Axel Aloccio, επικεφαλής του προγράμματος και πρόεδρο της NHIndustries, είχε ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα. Εκτός από την εξέλιξη του διεθνούς προγράμματος, συζητήθηκαν η αναβάθμιση των υφιστάμενων ελικοπτέρων, η παράταση της επιχειρησιακής ζωής τους και οι δυνατότητες βελτίωσης της υποστήριξης.
Ένα από τα σημαντικότερα σημεία αφορά την προοπτική επέκτασης της πιστοποιημένης διάρκειας ζωής του NH90 από τα 30 στα 50 έτη και από τις 10.000 στις 20.000 ώρες πτήσης. Η Airbus έχει ολοκληρώσει τη σχετική τεχνική μελέτη και έχει επιβεβαιώσει ότι η επέκταση είναι εφικτή. Απομένει η ολοκλήρωση της τεκμηρίωσης και των διαδικασιών που απαιτούνται για την επίσημη επικύρωσή της.
Παράλληλα, το πρόγραμμα Block 1, γνωστό και ως Software Release 3, αποτελεί ευρύτερη αναβάθμιση δυνατοτήτων και όχι απλώς μια αναβάθμιση λογισμικού. Αφορά τις εκδόσεις TTH και NFH και περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, νέες δυνατότητες ανταλλαγής δεδομένων. Στην έκδοση NFH προβλέπεται η ενσωμάτωση του Link 22, που θα επιτρέπει την ανταλλαγή δεδομένων με πλοία τα οποία διαθέτουν αντίστοιχο εξοπλισμό. Το πρόγραμμα αφορά περισσότερα από 200 ελικόπτερα, με την ανάπτυξη και την εφαρμογή των αναβαθμίσεων να εκτείνονται σε βάθος αρκετών ετών.
Για την Ελλάδα, ωστόσο, το άμεσο ζήτημα παραμένει η αποκατάσταση και η διατήρηση της διαθεσιμότητας του υφιστάμενου στόλου. Σε ερώτηση της ΠΤΗΣΗΣ για την επίδραση της σύμβασης Follow-On Support (FOS) στην υποστήριξη των ελληνικών NH90 και για τη συνεργασία με την Aeroservices, ο Axel Aloccio επιβεβαίωσε ότι η συμφωνία υπεγράφη τον Δεκέμβριο του 2025 και έχει διάρκεια πέντε ετών.
Στο πλαίσιο της συμφωνίας, η Aeroservices αναλαμβάνει ρόλο τοπικού συνεργάτη για εργασίες συντήρησης στην Ελλάδα. Η καθημερινή συντήρηση και οι εργασίες γραμμής πτήσης εξακολουθούν να εκτελούνται από τον Ελληνικό Στρατό, ενώ οι βαρύτερες εργασίες και οι επιθεωρήσεις θα πραγματοποιούνται από την Aeroservices, με χρηματοδότηση από τη σύμβαση FOS. Η Airbus έχει υπογράψει ξεχωριστή συμφωνία με την ελληνική εταιρεία, προκειμένου να υποστηρίξει την ανάπτυξη των τεχνικών δυνατοτήτων της, παρέχοντας τεχνικά δεδομένα, εγχειρίδια και τεχνογνωσία.
Ο Aloccio επιβεβαίωσε ότι το πρώτο ελληνικό ελικόπτερο είχε ήδη εισέλθει στη διαδικασία συντήρησης, με στόχο να καθιερωθεί ένας σταθερός κύκλος εργασιών, στον οποίο τα ελικόπτερα θα εισέρχονται για συντήρηση και θα επιστρέφουν σταδιακά στην επιχειρησιακή δραστηριότητα. Αναφορικά με τον στόχο διαθεσιμότητας, διευκρίνισε ότι η επιδίωξη είναι επτά από τα έντεκα ελικόπτερα να είναι διαθέσιμα. Ανέφερε μάλιστα ότι νωρίτερα μέσα στο 2026 είχε επιτευχθεί προσωρινά διαθεσιμότητα έξι ελικοπτέρων, επίδοση που δεν είχε καταγραφεί προηγουμένως στην Ελλάδα.
Η συζήτηση επεκτάθηκε και στα υπόλοιπα εννέα ελικόπτερα του στόλου, τα οποία, σύμφωνα με τον επικεφαλής του προγράμματος, βρίσκονται σε πολύ πιο δύσκολη κατάσταση, καθώς δεν είχαν συντηρηθεί επαρκώς και σε ορισμένες περιπτώσεις είχαν χρησιμοποιηθεί ως πηγή ανταλλακτικών. Η επαναφορά τους δεν αποτελεί απλή εργασία συντήρησης, αλλά απαιτεί ουσιαστική ανακατασκευή και αξιολόγηση της οικονομικής βιωσιμότητας κάθε περίπτωσης. Η Airbus δηλώνει διαθέσιμη να υποστηρίξει μια τέτοια προσπάθεια, με προτίμηση στην εκτέλεση των εργασιών στην Ελλάδα, σε συνεργασία με την Aeroservices και τον Ελληνικό Στρατό.
Η τοποθέτηση αυτή έχει σημασία, καθώς συνδέει την αποκατάσταση της διαθεσιμότητας με τη δημιουργία εγχώριας τεχνικής ικανότητας. Η FOS δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως σύμβαση προμήθειας ανταλλακτικών και υπηρεσιών, αλλά ως αφετηρία για τη συγκρότηση ενός σταθερότερου συστήματος υποστήριξης του NH90 εντός της χώρας.
HTeaming και UAV: Συνεργασία ελικοπτέρων και drones
Η συνεργασία επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων αποτέλεσε έναν από τους βασικούς άξονες της εκδήλωσης. Η Airbus παρουσίασε το HTeaming, ένα σύστημα που επιτρέπει σε πλήρωμα ελικοπτέρου να αξιοποιεί ένα UAV ως προωθημένο αισθητήρα, διευρύνοντας την εικόνα της αποστολής χωρίς να απαιτείται ειδική μετατροπή της ίδιας της πλατφόρμας.
Η επίδειξη περιλάμβανε τα μη επανδρωμένα U10 Aliaca και U30 Flexrotor, με το πλήρωμα του ελικοπτέρου να λαμβάνει εικόνα και δεδομένα από αυτά μέσω ειδικής διεπαφής. Η Airbus παρουσίασε την πρώτη αυτόνομη έκδοση του συστήματος, με στόχο τη διάθεσή της στην αγορά το 2026. Η φιλοσοφία του HTeaming είναι να παραμένει ανεξάρτητο από τον τύπο του UAV και του ελικοπτέρου, ώστε να μπορεί να προσαρμόζεται σε διαφορετικές πλατφόρμες. Για τη σύνδεση απαιτούνται κεραίες και modem, χωρίς να προβλέπεται εκτεταμένη τροποποίηση του ελικοπτέρου.
Η εταιρεία αναφέρθηκε στις τεχνικές απαιτήσεις της λύσης, με ιδιαίτερη έμφαση στη σταθερότητα της ζεύξης δεδομένων και στη διαχείριση του φόρτου εργασίας του πληρώματος. Ο στόχος είναι η μετάδοση δεδομένων σε αποστάσεις της τάξης των 10 έως 20 ναυτικών μιλίων.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται η διεύρυνση της οικογένειας μη επανδρωμένων συστημάτων της Airbus Helicopters. Το U10 Aliaca έχει ήδη εμπειρία επιχειρήσεων από πλοία του Γαλλικού Ναυτικού, ενώ το U30 Flexrotor ξεχωρίζει για τη δυνατότητα παραμονής στον αέρα έως 12-14 ώρες. Στην κατηγορία μεγαλύτερων συστημάτων, το U50 Capa-X αποτελεί νέα προσθήκη, με μέγιστο βάρος απογείωσης 120 κιλών, δυνατότητα μεταφοράς ωφέλιμου φορτίου έως 20 κιλά και αυτονομία που μπορεί να φθάσει τις δέκα ώρες, ανάλογα με το φορτίο.
Η Airbus ανακοίνωσε ότι έχει λάβει την πρώτη παραγγελία για οκτώ U50, κατανεμημένα σε τέσσερα συστήματα των δύο αεροσκαφών, με παραδόσεις που προγραμματίζονται για το 2027. Παράλληλα, η εταιρεία εξελίσσει το U70, βασισμένο στο μη επανδρωμένο ναυτικό ελικόπτερο VSR700.
Η ελληνική διάσταση και η βιομηχανική συμμετοχή
Σε συνέντευξη της ΠΤΗΣΗΣ με τον Julien Négrel, αντιπρόεδρο της Airbus Helicopters για τη Δυτική Ευρώπη, συζητήθηκε η δυνατότητα διεύρυνσης της συνεργασίας με την ελληνική αμυντική και βιομηχανική βάση, σε περίπτωση επιλογής νέων προϊόντων της εταιρείας από τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ή την Πολιτική Προστασία.
Η ερώτηση της ΠΤΗΣΗΣ αφορούσε ειδικότερα την πρόθεση της Airbus να ανταποκριθεί στην ελληνική κατεύθυνση για συμμετοχή της εγχώριας βιομηχανίας σε ποσοστό 25% στα νέα εξοπλιστικά προγράμματα. Ο Négrel δήλωσε ότι η εταιρεία είναι έτοιμη να εξετάσει και να αναπτύξει συνεργασίες στην Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι η τοπική υποστήριξη αποτελεί πάγια πρακτική της Airbus Helicopters σε διεθνές επίπεδο.
Ως παραδείγματα ανέφερε τη συνεργασία με την Aeroservices στο πλαίσιο της υποστήριξης των NH90 και των ελικοπτέρων AS332/Cougar της Πολεμικής Αεροπορίας, καθώς και τη συνεργασία με την Greek Air για το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των ελικοπτέρων Dauphin του Λιμενικού Σώματος. Όπως διευκρίνισε, οι συγκεκριμένες συνεργασίες είχαν αναπτυχθεί χωρίς να υπάρχει τότε υποχρέωση για συμμετοχή 25% της εγχώριας βιομηχανίας, καθώς η εταιρεία θεωρεί ότι η τοπική τεχνική υποστήριξη εξυπηρετεί καλύτερα τους χρήστες.
Ο Négrel αναφέρθηκε επίσης στο γραφείο της Airbus Helicopters στην Αθήνα, όπου απασχολούνται τρία στελέχη για την υποστήριξη των πελατών και την κάλυψη των τεχνικών και εφοδιαστικών αναγκών των ελληνικών στόλων. Η δήλωση περί ετοιμότητας για μεγαλύτερη ελληνική συμμετοχή αποτελεί σαφή πρόθεση συνεργασίας, όχι όμως δέσμευση για συγκεκριμένο ποσοστό ή για συγκεκριμένο πρόγραμμα που δεν έχει ακόμη επιλεγεί.
Στην ίδια συνέντευξη συζητήθηκαν οι δυνατότητες αξιοποίησης των μη επανδρωμένων συστημάτων και του HTeaming σε αποστολές των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, της Πολιτικής Προστασίας και του Λιμενικού Σώματος. Η χρήση UAV ως προωθημένων αισθητήρων θα μπορούσε να έχει εφαρμογές στην επιτήρηση μεγάλων περιοχών, στην υποστήριξη αποστολών έρευνας και διάσωσης, αλλά και στην παρακολούθηση πυρκαγιών, όπου η έγκαιρη εικόνα της εξέλιξης ενός συμβάντος μπορεί να ενισχύσει την αποτελεσματικότητα των επανδρωμένων μέσων.
Η επόμενη ημέρα των στρατιωτικών ελικοπτέρων
Η καταληκτική παρουσίαση του διευθύνοντος συμβούλου της Airbus Helicopters, Matthieu Louvot, έθεσε τα προγράμματα που παρουσιάστηκαν στο Marignane σε ένα ευρύτερο πλαίσιο εξέλιξης της ευρωπαϊκής αεροπορικής βιομηχανίας. Η εταιρεία καλείται να διαχειριστεί ταυτόχρονα την υποστήριξη μεγάλων υφιστάμενων στόλων, την αναβάθμιση των δυνατοτήτων τους και την ανάπτυξη τεχνολογιών που θα καθορίσουν τις επόμενες γενιές στρατιωτικών ελικοπτέρων.
Για την Ελλάδα, οι εξελίξεις αυτές έχουν δύο διακριτές όψεις. Η πρώτη αφορά την άμεση ανάγκη αποκατάστασης της διαθεσιμότητας των υφιστάμενων NH90 και την ανάπτυξη εγχώριας δυνατότητας υποστήριξής τους. Η δεύτερη αφορά τη μελλοντική αξιοποίηση νέων επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων, σε συνδυασμό με ουσιαστική συμμετοχή της ελληνικής βιομηχανίας. Η Airbus δηλώνει διαθέσιμη να εξετάσει αυτή την προοπτική, όμως η μετάβαση από τη γενική πρόθεση σε συγκεκριμένα προγράμματα και βιομηχανικές δεσμεύσεις θα εξαρτηθεί από τις επιλογές της ελληνικής πλευράς και τις απαιτήσεις κάθε μελλοντικής προμήθειας.
